Οι λέξεις που θεραπεύουν



Για αιώνες στρεφόμασταν στην ποίηση σε καιρούς κρίσης, για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε αδιανόητα συμβάντα.

Δεν είναι τυχαίο που ο Απόλλωνας, ο θεός προστάτης της θεραπευτικής ήταν επίσης και ο θεός της ποίησης: στην πορεία της ιστορίας, αυτά τα δύο έχουν συνδεθεί μεταξύ τους. «Παραδοσιακά, οι ποιητές λειτουργούσαν ως η μνήμη της φυλής» τονίζει ο ποιητής Μάρτιν Νιούελ. Η ψαλμωδία και η απαγγελία έπαιζαν συγκεκριμένο ρόλο στις προ-εγγράμματες κοινωνίες. «Έχουμε την ενστικτώδη επίγνωση ότι η ποίηση είναι βάλσαμο για τον ανθρώπινο πόνο» συμπληρώνει ο ίδιος. Η χρήση της ποίησης στη θεραπεία ή την ανθρώπινη εξέλιξη πάει πίσω στην εποχή των σαμάνων, οι οποίοι απάγγελλαν ποίηση για την ευημερία της φυλής. Στη σύγχρονη εποχή, η επιστήμη της ψυχολογίας αναγνώρισε την πρωτοποριακή φύση αυτής της πρακτικής: «Δεν ήμουν εγώ, αλλά ο ποιητής που ανακάλυψε το ασυνείδητο» είπε ο Φρόιντ. Σήμερα, η θεραπεία με ποίηση συνιστά ένα πεδίο με επαγγελματικά πρότυπα και κριτήρια. Εάν σε ενδιαφέρει να γράψεις ποίηση, είτε για θεραπεία είτε για να εκφραστείς, ακολούθησε τις παρακάτω συμβουλές:

- Βρες ελεύθερο χρόνο μόνο για σένα και γράψε για 5 συνεχή λεπτά. Μη σταματάς για να σκεφτείς, σημείωσε ό,τι σου έρχεται στο μυαλό
- Έπειτα από 1 ώρα, διάβασε αυτά που έγραψες και υπογράμμισε όσα βρίσκεις ενδιαφέροντα.


- Εάν αναζητάς έμπνευση, διάλεξε ένα χρώμα και κατάγραψε όποιο συνειρμό σου έρχεται στον νου.


- Εναλλακτικά, προσπάθησε να σκεφτείς πώς θα ήθελες να είναι τα πράγματα. Γράψε μια λίστα του τύπου: «Θα ήθελα να είχα, θα ήθελα να έλεγα, θα ήθελα...».