VOULIARATINOS

GlitterGraphics
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified


commentscute


thanks Comments

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

~Αγκαλιά~




Χωρέσαμε στο Ελάχιστο
σχεδόν σ' ένα ασχημάτιστο Πουθενά

Εγώ Εδώ
Εσύ Εκεί


συλλαβίσαμε την λέξη της Επαφής
κι Αγκαλιαστήκαμε...

τόσο σφιχτά
κι όμως τόσο ευρύχωρα,
τόσο ευρύχρονα

σαν να έγινε Συμπαν η Αγκαλιά
και Αιωνιότητα η Στιγμή μας...

...μικροδιάστατη ευτυχία,
που χώρεσε όλες τις μετενσαρκώσεις της καρδιάς μου...
...η παράξενη Αγκαλιά σου...

η φτιαχμένη από βλέμμα,
από λυγμό,
από απόσταση....




Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

..................................................................................................................................................................












Δεν μπορείς ...
να αγαπήσεις κάποιον που μισεί τον εαυτό του ...
και σε αυτήν την άτυχη Γη ...
σχεδόν όλοι μισούν τον εαυτό τους...
Όλοι καταδικάζουν τον εαυτό τους...
Πως  μπορείς  ...
να  αγαπήσεις  κάποιον  που  είναι  καταδικαστικός  προς  τον  εαυτό  του;
Δεν θα σε πιστέψει!
Δεν   μπορεί   να   αγαπήσει   εκείνος   τον   εαυτό   του   -   πως   τολμάς   εσύ;
Αφού δεν μπορεί εκείνος να αγαπήσει τον εαυτό του,πως μπορείς εσύ να τον αγαπάς;
Θα υποπτευθεί κάποιο παιγνίδι...
κάποιο τρικ...
Θα υποπτευθεί ...
ότι προσπαθείς να τον εξαπατήσεις στο όνομα της
αγάπης!
Θα είναι σε επιφυλακή συναγερμού... 
η καχυποψία του ...
θα δηλητηριάσει το είναι σου...
Αν αγαπήσεις κάποιον που μισεί τον εαυτό του...
γι'αυτον ..
ειναι σαν να προσπαθεις ...
να καταστρέψεις ...
την οπτική που έχει για τον εαυτό του...
Και κανείς...
δεν αφήνει εύκολα ...
την άποψη που έχει για τον εαυτό του...
Αυτή είναι η ταυτότητά του...
θα μάχεται με εσένα για να σου αποδείξει ότι αυτός έχει δίκιο κι εσύ άδικο.....

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2013

Ξέρεις, όσο μεγαλώνω ......



Ξέρεις
όσο μεγαλώνω
πιο νόστιμο το θέλω το Φεγγάρι,
πιο πικάντικο να είναι το Κενό,
πιο γλυκό το κάθε μου Λάθος,
πιο πικρός ακόμη κι ο πιο μικρός αποχωρισμός,
πιο άγριο το αγρίμι που Μέσα μου πεινά,
πιο ωμή την Αλήθεια των Πραγμάτων,
πιο ζουμερό το Φιλί στο στόμα,
πιο δυνατή τη γροθιά στο μαχαίρι,
πιο θανατηφόρα τα ατυχήματά μας,
πιο πολύπλοκα τα προβλήματα,
πιο μακρινά τα Ταξίδια,
πιο μεθυστικές τις μελωδίες,
πιο αμετάφραστα τα Ποιήματα,
πιο βαθιές τις Σιωπές,
πιο ουσιώδη τα Λόγια,
πιο προσωπικές τις Στιγμές,
πιο ελεύθερες τις Σκέψεις,
πιο επίμονες τις Προσπάθειες,
πιο τίμιες τις Ήττες,
πιο ταπεινές τις Νίκες μας,
πιο σφιχτή την Αγκαλιά,
πιο Επικίνδυνο τον Έρωτα,
πιο Αιώνια τη Ζωή,,
πιο Άνθρωπο τον άνθρωπο...

Ξέρεις
όσο μεγαλώνω
αλλάΖΩ στέκια...

Παύω να συχνάΖω εκεί
όπου οι καιροί πωλούν ευκαιρίες χαμηλού κοστολογίου Ζωής

και επιμένω να ξοδεύω το Χρόνο μου εκεί
όπου ο ΤρεΛός υφαίνει Στιγμές πάνω στο Κορμί του
με κλωστές λεπτομέρειας,
καίγοντας παραδίπλα τα Χρόνια,
-Ολόκληρα Χρόνια ή "Χρόνια Πολλά"-
για να Ζεστάνει όλες τις παγωνιές της Ζωής...
--------------------------------------------------------------------

Αν έχετε σκάλα
αφήστε τη...
Γύρω στα μεσάνυχτα θα επιχειρήσω ανάβαση
ένα Φιλί να σκάσω στη Σελήνη...