VOULIARATINOS

GlitterGraphics
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified


commentscute


thanks Comments

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

...............................................................................................................................................................................................



Συνήθως ...
σκεφτόμαστε με τις ιδιότητές μας...
Αυτό μας διαφεύγει ...
είναι ...
ότι πολύ λίγες από αυτές είναι μόνιμες...
Μιλάμε ...
με την ιδιότητα ως κάτοικοι κάποιας περιοχής...
ως εργαζόμενοι σε ένα τομέα...
ενώ είμαστε εν δυνάμει άστεγοι...
εν δυνάμει άνεργοι...
εν δυνάμει...
ίσως...
μετανάστες...
Οι καρδιές μας είναι άστεγες...
Δεν έχουμε ...
πουθενά να φυλάξουμε τα όνειρα που φεύγουν και χάνονται...
Όνειρα...
ψυχές νομάδες...
Σκέψου ...
ότι μόνο προσωρινά έχεις κάπου να μείνεις...
Είσαι εσύ ο αυριανός άνεργος...
άστεγος....
Μετανάστης...
Τότε ...
ίσως δεις ότι οι άνθρωποι που μένουν στο δρόμο είναι η εικόνα από το μέλλον ...
που σε γυρίζει ...
σε παρελθόντες χρόνους κι επιβεβαιώνει ότι η ιστορία είναι κυκλική...
μην κλείνεις τα μάτια αλλο...
Το πρόβλημα δε φεύγει...
Αλληλεγγύη...
Μόνο...
εστω κι ενα χαμογελο...
ποτε σου μην περιφρονεις τον αστεγο...
αστεγες καρδιες ειμαστε ...
ολοι μας...
Αυτό που έχουμε είναι ο ένας τον άλλο τελικά....... 


Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012


...............................................................................................................................................................................................................
Ο έρωτας...
το αίσθημα και το συναίσθημα...
Σε ερωτεύομαι...
σε ζω... 
σε γεύομαι...
πλήρης που σε αγγίζω...
σε επάρκεια...
σε εγρήγορση...
σε θέλω...   
ο έρωτας...

Πράξη συνιφασμένη...
ταυτισμένη...
να εμπεριέχει χαρά και ζωή...
κι εσένα για μένα...
για το πολύ και το λίγο μας...
για το όσο μας...
για το κάτι...
για τη στιγμή και τη διάρκεια...
είσαι και σε ζω ...
και σε ευχαριστώ...
Η νύχτα....
ο χώρος μας...
η πράξη...
το σκηνικό...
της επαφής...
της δύναμης...
της δυναμικότητας...
της κατάκτησης...
της πάλης...
Η νύχτα μας...

Σε θέλω...

Σε έχω ανάγκη...
το κορμί μου σε ζητά...
τα χέρια μου ψάχνονται για εσένα...
τα μάτια μου δαμάζουν τον πόθο σου...
τα χείλη μου δοκιμάζουν τη γεύση σου... ταιριαστή...
απόλυτα...
ιδανικά...
Δύναμη και αδυναμία...
πράξη...
επιβολή...
λαχτάρα...
Σε ζω...
σε υποκεινώ...
υποκεινούμαι...
σου επιβάλλομαι...
γεμίζω από εσένα...
με εσένα...
Ο έρωτας...
με δύναμη...
με επιρροή...
με θέληση...
με ανοησία...
με ακόρεστη επιθυμία...
Ο έρωτας
μας......

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

................................................................................................................................................................................................................











Όλη η ζωή...είναι στιγμές!
οι στιγμές αυτές λοιπόν...
είναι σαν τα κομμάτια ενός παζλ...
είναι οι επιλογές μας...
είναι τα λάθη μας...
είναι οτι δεχτήκαμε ή οτι απορρίψαμε...
και τελικά...
όσο και να προσπαθούμε ...
να ρίξουμε ευθύνες σε άλλους...
ΜΟΝΟ ...
εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το κομμάτι που κολλάμε κάθε φορά...
πολλοί κυνηγάνε σπάνια κομμάτια... 
ψάχνουν να βρουν το άπιαστο...
το ξεχωριστό ...
νομίζοντας ...
πως ταιριάζουν περισσότερο στο παζλ τους και δε κάνουν τον κόπο να κοιτάξουν σε ότι ήδη έχουν μπροστά τους...
μερικοί...
προσπαθούν να ταιριάξουν τα αταίριαστα...
και άλλοι...
τα παρατάνε αφήνοντας...
το παζλ μισοτελειωμένο...
όλη μας τη ζωή...
παίζουμε με κομμάτια...
και εκεί που φαίνονται πως όλα έχουν ταιριάξει μεταξύ τους...
τα δεδομένα αλλάζουν και βρίσκουμε κάποια που ταιριάζουν περισσότερο ή λιγότερο... 
άλλα τα πετάμε...
άλλα τα αφήνουμε ...
στην άκρη ...
μηπως ταιριάξουν στη πορεία...
άλλα παραμένουν ...
σφηνωμένα σε λάθος θέση και αλλά τα μετακινούμε είτε πιο κοντά...
είτε πιο μακρυά...
στο παζλ της ζωής όμως...
αυτό που μετράει ...
δεν είναι να συναρμολογήσουμε την τέλεια εικόνα...
εμείς οι ίδιοι ...
καθορίζουμε τη σωστή θέση για το κάθε κομμάτι... 
για να φτιάξουμε το δικό μας σκίτσο...
και αυτή είναι νομίζω η μεγαλύτερη δυσκολία...
ο καθένας...
οφείλει να κάνει τις επιλογές του ...
όταν στο τέλος ολοκληρώσει το παζλ του...
να μη μετανιώνει για τίποτα...
κοιτώντας κάποτε από μακρυά...
να δέχεται τις επιλογές του...
να δέχεται τα κομμάτια που ίσως βρίσκονται σε λάθος θέση...
αυτά που δε ταιριάξανε πουθενά...
αυτά που αφαίρεσε ...
για να βρει κάτι καλύτερο και όσα κράτησε δίπλα του...


ας αρχίσει λοιπόν το παιχνίδι........