VOULIARATINOS

GlitterGraphics
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified


commentscute


thanks Comments

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

..................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Με αφορμή μία συζήτηση που είχα τις προάλλες...
αναρωτιόμουν ...
γιατί πολλές φορές οι άνθρωποι...
ακόμα κι όταν έχουν ξεκαθαρίσει τα συναισθήματά τους...
κάνουν λάθη...
Αντί να εκδηλώσουν αυτό που νιώθουν πραγματικά (ή έστω να το αναζητήσουν)...
δημιουργούν σχέσεις που θα τους οδηγήσουν στο πουθενά...
αφήνουν τον άλλον με ψεύτικες ελπίδες...
που στο τέλος ...
μόνο άσχημο τέλος μπορούν να φέρουν και στους δύο...
Η πρώτη απάντηση που μου ήρθε ήταν ...
"για να καλύψουν την μοναξιά τους"...
Ο συνομιλητής μου δεν συμφώνησε με αυτό... "Μα όλοι μας...
όσο και να μη το παραδεχόμαστε...
έχουμε τουλάχιστον κάποιους ανθρώπους να νοιάζονται για μας... 
Ποτέ δεν είμαστε στα αλήθεια μόνοι"... 
Η αλήθεια είναι πως...
παρόλο που κατακρίνω τέτοιες συμπεριφορές... κατανοώ γιατί γίνονται... 
Έχω κάνει τέτοια λάθη ...
(και μάλλον θα κάνω ξανα)...
Γιατί όσους φίλους και να έχεις...
όσους ανθρώπους γύρω σου που να νοιάζονται για σένα...
ή όση αισιοδοξία και να σε διακατέχει...
στο τέλος της ημέρας είναι αδύνατο να μη νιώσεις ότι θέλεις περισσότερα...
Είναι αδύνατο να μη νιώσεις ότι είσαι μόνος...
και δε μπορεί κανένας να σε σώσει απ'τις ίδιες σου τις σκέψεις...
Για μένα...
αυτό είναι ένα απ'τα χειρότερα συναισθήματα...
μία απ'τις μεγαλύτερες μάστιγες στην σημερινή εποχή: 
το να μην είσαι σίγουρος για τους άλλους...
ή ακόμα χειρότερα για τον εαυτό σου...
Το να περικλύζεσαι από πολλούς ανθρώπους και πάλι να νιώθεις μόνος.....
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου