.png "English"){kind=small}
Η διασκέδαση ωφελεί τον έρωτα
Μία έξοδος με φίλους ή με τον/τη σύντροφό σας για φαγητό βελτιώνει την ερωτική ζωή.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η υγιής κοινωνική ζωή μειώνει το στρες, μας κάνει να νιώθουμε πιο χαρούμενοι, μας χαρίζει αυτοπεποίθηση και μπορεί ακόμα να μας βοηθήσει να ενδιαφερθούμε περισσότερο για το έτερόν μας ήμισυ και να του εκφράσουμε το ενδιαφέρον αυτό.
Σε μία πρόσφατη μελέτη διαπιστώθηκε μεταξύ άλλων ότι οι άνεργες γυναίκες είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να εκφράζουν δυσαρέσκεια για την ερωτική τους ζωή από ό,τι οι εργαζόμενες. Η απομόνωση μπορεί να διαταράξει την ερωτική ζωή ενός ατόμου, ενώ αντιθέτως θετική δράση ασκούν οι καλές κοινωνικές σχέσεις που βοηθούν τους ανθρώπους να εκτονωθούν, να διασκεδάσουν, να μοιραστούν συναισθήματα και απόψεις. Ειδικά όταν δεν επικεντρώνεται κανείς στο μόνιμο σύντροφό του αλλά έχει και διάφορες φιλίες, αυτό ωφελεί το δεσμό διότι έχει περισσότερα πράγματα να συζητήσει μαζί του.
Η ύπαρξη αρκετών φίλων μπορεί επίσης να συμβάλει στην προστασία από το στρες, ενώ είναι τεκμηριωμένο πως όσοι έχουν ευρύ κοινωνικό κύκλο έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση και διασκεδάζουν περισσότερο. Επιπλέον, οι άνθρωποι αυτοί έχουν λιγότερα καρδιαγγειακά και ανοσοποιητικά προβλήματα και χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης: ορμόνης που παράγεται σε παθολογικά ποσά όταν υπάρχει άγχος. Καιρός λοιπόν να αρχίσετε τις κοινωνικές επαφές!
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
Καρπούζι αντί Viagra;
Μερικές φέτες καρπουζιού μπορούν να επιφέρουν παραπλήσια αποτελέσματα με του διάσημου χαπιού Viagra.
Σύμφωνα με επιστήμονες από το Τέξας των ΗΠΑ, το καρπούζι περιέχει κιτρουλίνη, ένα συστατικό που βοηθά στην παραγωγή μιας ουσίας που ηρεμεί τις αρτηρίες του σώματος, με παρόμοιο τρόπο που λειτουργεί το Viagra.
Το εν λόγω συστατικό, η κιτρουλίνη, όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες, αντιδρά με τα ένζυμα του σώματος και μετατρέπεται σε αργινίνη, ένα αμινοξύ που βοηθά ενισχυτικά την καρδιά, το κυκλοφορικό και το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού.
Η αργινίνη αυξάνει την παραγωγή νιτρικού οξέος, που χαλαρώνει τις αρτηρίες αίματος, κατά τον ίδιο τρόπο που το κάνει το Βιάγκρα για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας, εξήγησαν οι επιστήμονες από το Τέξας.
Η κιτρουλίνη εντοπίζεται σε όλες τις ποικιλίες καρπουζιού και κυρίως σε αυτά με την πιο κίτρινη επιφάνεια.
Πάντως, οι επιστήμονες αναφέρουν ότι απαιτείται η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας του φρούτου για τη λήψη αρκετής κιτρουλίνης που θα βοηθήσει να ανεβάσει τα επίπεδα αργινίνης
Μερικές φέτες καρπουζιού μπορούν να επιφέρουν παραπλήσια αποτελέσματα με του διάσημου χαπιού Viagra.
Σύμφωνα με επιστήμονες από το Τέξας των ΗΠΑ, το καρπούζι περιέχει κιτρουλίνη, ένα συστατικό που βοηθά στην παραγωγή μιας ουσίας που ηρεμεί τις αρτηρίες του σώματος, με παρόμοιο τρόπο που λειτουργεί το Viagra.
Το εν λόγω συστατικό, η κιτρουλίνη, όταν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες, αντιδρά με τα ένζυμα του σώματος και μετατρέπεται σε αργινίνη, ένα αμινοξύ που βοηθά ενισχυτικά την καρδιά, το κυκλοφορικό και το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού.
Η αργινίνη αυξάνει την παραγωγή νιτρικού οξέος, που χαλαρώνει τις αρτηρίες αίματος, κατά τον ίδιο τρόπο που το κάνει το Βιάγκρα για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας, εξήγησαν οι επιστήμονες από το Τέξας.
Η κιτρουλίνη εντοπίζεται σε όλες τις ποικιλίες καρπουζιού και κυρίως σε αυτά με την πιο κίτρινη επιφάνεια.
Πάντως, οι επιστήμονες αναφέρουν ότι απαιτείται η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας του φρούτου για τη λήψη αρκετής κιτρουλίνης που θα βοηθήσει να ανεβάσει τα επίπεδα αργινίνης
Κουμαριά
Ανήκει στην οικογένεια των Ερεικοειδών (Ericaceae) και είναι αειθαλής θάμνος ύψους 2-3 μ. ή σπανιότερα μικρό δέντρο. Είναι ένα από τα κοινότερα είδη των μεσογειακών θαμνώνων. Είναι μεσογειακό είδος, διαδεδομένο σε παράκτιες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας και νησιά.
Έχει φύλλα επιμήκη λογχοειδή ή ελλειψοειδή, μήκους έως 10εκ., με οδοντωτές παρυφές. Τα άνθη έχουν συμπέταλη λευκή στεφάνη μήκους περίπου 1 εκ. και κρέμονται.
koumaro.jpg (39795 bytes)Οι καρποί (κούμαρα) είναι δρύπη με κονδυλώματα, σφαιρικοί, διαμέτρου 1,5-2 εκ., σαρκώδη με μικρές κωνικές προεξοχές, αρχικά κίτρινοι και αργότερα κόκκινοι. Οι καρποί είναι εδώδιμοι και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή εξαιρετικού τσίπουρου. Η συγκομιδή του όμως είναι επίπονη και έτσι το ποτό σπανίζει πλέον. Είναι και η αγαπημένη τροφή του αγριογούρουνου, που πέφτει «με τα μούτρα» στο φαΐ και εκεί το πετυχαίνουν συνήθως οι παγάνες.
Τα πεντανόστιμα κούμαρα είναι αγαπημένο φρούτο στη περιοχή της Μάνης και σε όσους γνωρίζουν ότι τρώγονται. Το εντυπωσιακό σχήμα και χρώμα των κλαριών με καρπούς, συνήθως καταλήγουν ως διακοσμητικό στοιχείο σε κάποιο βάζο.
Ανήκει στην οικογένεια των Ερεικοειδών (Ericaceae) και είναι αειθαλής θάμνος ύψους 2-3 μ. ή σπανιότερα μικρό δέντρο. Είναι ένα από τα κοινότερα είδη των μεσογειακών θαμνώνων. Είναι μεσογειακό είδος, διαδεδομένο σε παράκτιες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας και νησιά.
Έχει φύλλα επιμήκη λογχοειδή ή ελλειψοειδή, μήκους έως 10εκ., με οδοντωτές παρυφές. Τα άνθη έχουν συμπέταλη λευκή στεφάνη μήκους περίπου 1 εκ. και κρέμονται.
koumaro.jpg (39795 bytes)Οι καρποί (κούμαρα) είναι δρύπη με κονδυλώματα, σφαιρικοί, διαμέτρου 1,5-2 εκ., σαρκώδη με μικρές κωνικές προεξοχές, αρχικά κίτρινοι και αργότερα κόκκινοι. Οι καρποί είναι εδώδιμοι και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή εξαιρετικού τσίπουρου. Η συγκομιδή του όμως είναι επίπονη και έτσι το ποτό σπανίζει πλέον. Είναι και η αγαπημένη τροφή του αγριογούρουνου, που πέφτει «με τα μούτρα» στο φαΐ και εκεί το πετυχαίνουν συνήθως οι παγάνες.
Τα πεντανόστιμα κούμαρα είναι αγαπημένο φρούτο στη περιοχή της Μάνης και σε όσους γνωρίζουν ότι τρώγονται. Το εντυπωσιακό σχήμα και χρώμα των κλαριών με καρπούς, συνήθως καταλήγουν ως διακοσμητικό στοιχείο σε κάποιο βάζο.
Οι γυναίκες έχουν πρότυπο τον μπαμπά τους για την επιλογή ερωτικού συντρόφου
Βρετανοί επιστήμονες του πανεπιστημίου Durham κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που είναι πολύ δεμένες με τον πατέρα τους προτιμούν για ερωτικούς συντρόφους τους άνδρες των οποίων το παρουσιαστικό μοιάζει με αυτό του «μπαμπά».
Τα αποτελέσματα της έρευνας υποστηρίζουν την επαναστατική άποψη με βάση την οποία το σεξουαλικό «αποτύπωμα» (κριτήριο επιλογής συντρόφου με βάση την ομοιότητα του με τους γονείς) ισχύει και για τους ανθρώπους, όπως και για πολλά άλλα είδη.
Οι επιστήμονες για την έρευνα τους χρησιμοποίησαν 49 πρωτότοκες κόρες, από τις οποίες ζήτησαν να επιλέξουν τον πιο ελκυστικό, κατά τη γνώμη τους, άνδρα από μια σειρά φωτογραφιών. Ο μόνος περιορισμός που τους έθεσαν για τις επιλογές τους, ήταν αυτές να αφορούν αποκλειστικά στα χαρακτηριστικά του προσώπου και όχι σε συνολικά σωματικά φυσικά χαρακτηριστικά (ώμους, μαλλιά, χέρια κλπ).
Στη συνέχεια οι γυναίκες ερωτήθηκαν για τις σχέσεις με τον πατέρα τους στη διάρκεια των παιδικών τους χρόνων, ηλικία που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την διαμόρφωση του σεξουαλικού αποτυπώματος. Οι ερωτήσεις αφορούσαν στο πόσο συμμετείχε ο πατέρας στην ανατροφή τους, πόσο χρόνο περνούσαν μαζί κλπ.
Συγκρίνοντας την επιλεγμένη φωτογραφία της κάθε γυναίκας, τις απαντήσεις της, και τις φωτογραφίες του πατέρα της, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσο πιο ισχυρός ο δεσμός με τον πατέρα, τόσο μεγαλύτερη η ομοιότητα με τον επιλεγμένο άνδρα.
«Η έρευνα δείχνει ξεκάθαρα πως το ιδανικό πρόσωπο του συντρόφου για τον καθένα από μας, δεν διαμορφώνεται με βάση το τί βλέπουμε γύρω μας, αλλά με βάση το πρόσωπο κάποιου με τον οποίο έχουμε αναπτύξει ιδιαιτέρους δεσμούς αγάπης», δήλωσε στην εφημερίδα Independent η Lynda Boothroyd, επικεφαλής της έρευνας.
Βρετανοί επιστήμονες του πανεπιστημίου Durham κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες που είναι πολύ δεμένες με τον πατέρα τους προτιμούν για ερωτικούς συντρόφους τους άνδρες των οποίων το παρουσιαστικό μοιάζει με αυτό του «μπαμπά».
Τα αποτελέσματα της έρευνας υποστηρίζουν την επαναστατική άποψη με βάση την οποία το σεξουαλικό «αποτύπωμα» (κριτήριο επιλογής συντρόφου με βάση την ομοιότητα του με τους γονείς) ισχύει και για τους ανθρώπους, όπως και για πολλά άλλα είδη.
Οι επιστήμονες για την έρευνα τους χρησιμοποίησαν 49 πρωτότοκες κόρες, από τις οποίες ζήτησαν να επιλέξουν τον πιο ελκυστικό, κατά τη γνώμη τους, άνδρα από μια σειρά φωτογραφιών. Ο μόνος περιορισμός που τους έθεσαν για τις επιλογές τους, ήταν αυτές να αφορούν αποκλειστικά στα χαρακτηριστικά του προσώπου και όχι σε συνολικά σωματικά φυσικά χαρακτηριστικά (ώμους, μαλλιά, χέρια κλπ).
Στη συνέχεια οι γυναίκες ερωτήθηκαν για τις σχέσεις με τον πατέρα τους στη διάρκεια των παιδικών τους χρόνων, ηλικία που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την διαμόρφωση του σεξουαλικού αποτυπώματος. Οι ερωτήσεις αφορούσαν στο πόσο συμμετείχε ο πατέρας στην ανατροφή τους, πόσο χρόνο περνούσαν μαζί κλπ.
Συγκρίνοντας την επιλεγμένη φωτογραφία της κάθε γυναίκας, τις απαντήσεις της, και τις φωτογραφίες του πατέρα της, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσο πιο ισχυρός ο δεσμός με τον πατέρα, τόσο μεγαλύτερη η ομοιότητα με τον επιλεγμένο άνδρα.
«Η έρευνα δείχνει ξεκάθαρα πως το ιδανικό πρόσωπο του συντρόφου για τον καθένα από μας, δεν διαμορφώνεται με βάση το τί βλέπουμε γύρω μας, αλλά με βάση το πρόσωπο κάποιου με τον οποίο έχουμε αναπτύξει ιδιαιτέρους δεσμούς αγάπης», δήλωσε στην εφημερίδα Independent η Lynda Boothroyd, επικεφαλής της έρευνας.
Ελπίδες για τη θεραπεία του διαβήτη
Μια νέα ανακάλυψη στο χώρο της ιατρικής, από την ομάδα του δρα Κωνσταντίνου Πολυχρονάκου του Πανεπιστημίου Μαγκίλ (McGill) και από την ομάδα του Πανεπιστημίου στης Καλιφόρνιας (UCSF) φέρνει ελπίδα πως ο διαβήτης μπορεί να γίνει μια ιάσιμη ασθένεια.
Η νέα επιστημονική ανακάλυψη, που θα φέρει επανάσταση στη θεραπεία του διαβήτη, δημοσιεύεται σήμερα στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Nature.
Η ομάδα του δρα Πολυχρονάκου, κάνοντας πολυετή έρευνα πάνω στο διαβήτη ανακάλυψε ένα γονίδιο, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία των νησιδίων Λάγκερχανς (Langerhans), που παράγουν την ινσουλίνη στο πάγκρεας.
Όπως τόνισε ο δρ Πολυχρονάκος, "τα νησίδια του Λέγκερχανς στους διαβητικούς ή είναι κατεστραμμένα στον τύπου 1 διαβήτη ή δυσλειτουργούν στον τύπο 2 διαβήτη. Μια από τις κυριότερες προσπάθειες της έρευνας είναι η δημιουργία καινούριων νησιδίων τα οποία θα παράγουν ινσουλίνη. Η ομάδα μας βρίσκεται στη ευχάριστη θέση να ανακοινώσει πως ανακάλυψε το γονίδιο RFX6 που είναι το σημαντικότερο για τη δημιουργία των νησιδίων".
Όπως είπε ο δρ Πολυχρονάκος, η ομάδα του εντόπισε το μεταλλαγμένο γονίδιο σε νεογνικό διαβήτη, δηλαδή σε νεογέννητο που γεννήθηκε χωρίς τα νησίδια του Λέγκερχανς. Αυτή είναι η ανακάλυψη-κλειδί για τη θεραπεία του διαβήτη.
"Τώρα, που έχουμε εντοπίσει το εν λόγω γονίδιο, μπορούμε να ελπίσουμε σε μελλοντικές δυνατότητες θεραπείας. Υπάρχει η προοπτική να πάρουμε ένα κομμάτι του παγκρέατος, να εισάγουμε το γονίδιο ή να το διεγείρουμε με κάποια θεραπεία ώστε να προκαλέσει τη δημιουργία των νησιδίων του Λέγκερχανς και να τα ξαναβάλουμε μέσα στον διαβητικό προκειμένου να παράγει κανονικά την ινσουλίνη", αποκάλυψε ο δρ. Κώστας Πολυχρονάκος.
Η ομάδα του δρα Πολυχρονάκου έκανε την έρευνα σε νεογνά, ενώ η ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας έκανε την ίδια έρευνα σε πειραματόζωα.
Σύμφωνα με τον δρα Πολυχρονάκο, η θεραπεία μπορεί να προέλθει ακόμη και από φάρμακο, το οποίο θα προκαλεί το σχηματισμό καινούριων νησιδίων.
Η έρευνα βρίσκεται στα σπάργανά της αλλά είναι σε πολύ καλό δρόμο.
Η ομάδα του δρα Κωνσταντίνου Πολυχρονάκου ανήκει στο Εργαστήριο Ενδοκρινολογικής Γενετικής του Ινστιτούτου Έρευνας του Πανεπιστημίου Μαγκίλ. Η πρόσφατη έρευνα χρηματοδοτήθηκε από την Εταιρεία Νεανικού Διαβήτη.
Μια νέα ανακάλυψη στο χώρο της ιατρικής, από την ομάδα του δρα Κωνσταντίνου Πολυχρονάκου του Πανεπιστημίου Μαγκίλ (McGill) και από την ομάδα του Πανεπιστημίου στης Καλιφόρνιας (UCSF) φέρνει ελπίδα πως ο διαβήτης μπορεί να γίνει μια ιάσιμη ασθένεια.
Η νέα επιστημονική ανακάλυψη, που θα φέρει επανάσταση στη θεραπεία του διαβήτη, δημοσιεύεται σήμερα στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Nature.
Η ομάδα του δρα Πολυχρονάκου, κάνοντας πολυετή έρευνα πάνω στο διαβήτη ανακάλυψε ένα γονίδιο, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία των νησιδίων Λάγκερχανς (Langerhans), που παράγουν την ινσουλίνη στο πάγκρεας.
Όπως τόνισε ο δρ Πολυχρονάκος, "τα νησίδια του Λέγκερχανς στους διαβητικούς ή είναι κατεστραμμένα στον τύπου 1 διαβήτη ή δυσλειτουργούν στον τύπο 2 διαβήτη. Μια από τις κυριότερες προσπάθειες της έρευνας είναι η δημιουργία καινούριων νησιδίων τα οποία θα παράγουν ινσουλίνη. Η ομάδα μας βρίσκεται στη ευχάριστη θέση να ανακοινώσει πως ανακάλυψε το γονίδιο RFX6 που είναι το σημαντικότερο για τη δημιουργία των νησιδίων".
Όπως είπε ο δρ Πολυχρονάκος, η ομάδα του εντόπισε το μεταλλαγμένο γονίδιο σε νεογνικό διαβήτη, δηλαδή σε νεογέννητο που γεννήθηκε χωρίς τα νησίδια του Λέγκερχανς. Αυτή είναι η ανακάλυψη-κλειδί για τη θεραπεία του διαβήτη.
"Τώρα, που έχουμε εντοπίσει το εν λόγω γονίδιο, μπορούμε να ελπίσουμε σε μελλοντικές δυνατότητες θεραπείας. Υπάρχει η προοπτική να πάρουμε ένα κομμάτι του παγκρέατος, να εισάγουμε το γονίδιο ή να το διεγείρουμε με κάποια θεραπεία ώστε να προκαλέσει τη δημιουργία των νησιδίων του Λέγκερχανς και να τα ξαναβάλουμε μέσα στον διαβητικό προκειμένου να παράγει κανονικά την ινσουλίνη", αποκάλυψε ο δρ. Κώστας Πολυχρονάκος.
Η ομάδα του δρα Πολυχρονάκου έκανε την έρευνα σε νεογνά, ενώ η ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας έκανε την ίδια έρευνα σε πειραματόζωα.
Σύμφωνα με τον δρα Πολυχρονάκο, η θεραπεία μπορεί να προέλθει ακόμη και από φάρμακο, το οποίο θα προκαλεί το σχηματισμό καινούριων νησιδίων.
Η έρευνα βρίσκεται στα σπάργανά της αλλά είναι σε πολύ καλό δρόμο.
Η ομάδα του δρα Κωνσταντίνου Πολυχρονάκου ανήκει στο Εργαστήριο Ενδοκρινολογικής Γενετικής του Ινστιτούτου Έρευνας του Πανεπιστημίου Μαγκίλ. Η πρόσφατη έρευνα χρηματοδοτήθηκε από την Εταιρεία Νεανικού Διαβήτη.
Για να μην σας πέσει βαρύς ο οβελίας.
Λόγω της μεγάλης διατροφικής κραιπάλης, το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα και το επόμενο πρωινό χτυπούν "κόκκινο" και τα περιστατικά βαρυστομαχιάς, με τα τελευταία να οφείλονται κυρίως στην ελλιπή μάσηση του φαγητού εξαιτίας της λαιμαργίας που συνήθως μας καταλαμβάνει μπροστά στο τραπέζι με τα πασχαλινά εδέσματα.
Οδηγίες...επιβίωσης:
* Ξεκινάμε το γεύμα μας με σαλάτα, ώστε να χορτάσουμε κυρίως με αυτή και να μας κοπεί η όρεξη για τα επόμενα λουκούλλεια εδέσματα. Φροντίζουμε να μασάμε αργά κάθε μπουκιά, δεδομένου ότι το μήνυμα του κορεσμού χρειάζεται περίπου 20 λεπτά για να φτάσει στον εγκέφαλό μας και αποφεύγουμε να φάμε ψωμί εκείνη την ημέρα και κυρίως να το βουτήξουμε στις σάλτες.
* Από διατροφικής απόψεως είναι προτιμότερο να ψήσουμε/σουβλίσουμε κατσικάκι παρά αρνί, γιατί το τελευταίο είναι πολύ πιο πλούσιο σε χοληστερόλη που συμβάλλει στην αύξηση τιμών της χορηστερόλης του αίματος και συνεπώς είναι περισσότερο επιβαρυντικό για το καρδιαγγειακό σύστημα. Πάντως όποιο είδος κρέατος και αν προτιμήσουμε, βάζουμε μια μερίδα στο πιάτο μας περίπου 100 γραμμάρια (στο μέγεθος μιας τράπουλας) χωρίς ορατό λίπος, δηλαδή πέτσα ή ξίγκι και δεν τσιμπολογάμε όρθιοι πάνω από τη σούβλα, καθώς τότε κινδυνεύουμε να φάμε 5πλάσια ποσότητα δίχως να το αντιληφθούμε.
* Προσοχή χρειάζεται και με τη μαγειρίτσα, καθώς υπάρχει η εσφαλμένη εντύπωση ότι δεν παχαίνει και πως δεν βαραίνει το στομάχι επειδή είναι σούπα. Ωστόσο, αν αυτή η σούπα είναι πολύ πλούσια σε αβγά, εντόσθια και συκωταριά, μια μερίδα της μπορεί να δώσει περισσότερες θερμίδες από δύο μπριζόλες μαζί! Για να φτιάξουμε πιο ελαφριά τη μαγειρίτσα είτε αφαιρούμε τους κρόκους των αβγών από τη συνταγή και χρησιμοποιούμε μόνο τα ασπράδια, φροντίζοντας παράλληλα να την εμπλουτίσουμε σε λαχανικά (άνηθο, κρεμμυδάκι, νεροκάρδαμο) σε βάρος των κρεατικών είτε μαγειρεύουμε τη χορτοφαγική εκδοχή της με μανιτάρια.
* Αποφεύγουμε τα κοψίδια (εντόσθια, κοκορέτσι), που αποτελούν τις χειρότερες διατροφικές "παγίδες" του εορταστικού γεύματος καθώς είναι φορτωμένα με λίπος και αλάτι ή τρώμε μόνο μια μπουκιά, για το καλό. Επίσης σε όλο το πασχαλινό τραπέζι αποφεύγουμε να αλατίσουμε το φαγητό, αφού είναι αρκετά αλμυρό από μόνο του.
* Τσουγκρίζουμε...αλλά δεν τρώμε
Τσουγκρίζουμε κόκκινα αβγά για το καλό αλλά δεν τα τρώμε, καθώς κάθε αβγό περιέχει κατά μέσο όρο 230 mg χοληστερόλης, δηλαδή σχεδόν όλη την επιτρεπτή ημερήσια ποσότητα για υγιείς ανθρώπους. Μπορούμε να κρατήσουμε τα αβγά από τα τσουγκρίσματα για να εμπλουτίσουμε σαλάτες ή σάντουιτς που θα φτιάξουμε τις επόμενες ημέρες με τα περισσεύματα από το πασχαλινό τραπέζι.
* Όχι στις ανεξέλεγκτες κρασοκατανύξεις
Τα τσουγκρίσματα ποτηριών με φίλους και η ανταλλαγή ευχών βοηθούν στην υπερκατανάλωση αλκοόλ την Κυριακή του Πάσχα. 'Οσοι έχουν πρόβλημα πίεσης πρέπει να αποφύγουν το αλκοόλ, ειδικά το τσίπουρο και το ούζο. Για τους υπόλοιπους η καλύτερη επιλογή είναι ένα - δύο ποτήρια κόκκινο κρασί. Επίσης, δεν ξεχνάμε ότι το αλκοόλ παχαίνει όσο και το ξίγκι του αρνιού. Για όσους θέλουν να δροσίσουν τα χείλη τους με κάτι πιο ελαφρύ υπάρχει η μπίρα που είναι χαμηλότερη σε βαθμούς οινοπνεύματος (διατίθεται και χωρίς καθόλου αλκοόλ), αλλά έχει το μειονέκτημα να "φουσκώνει" περισσότερο από το κρασί.
* Αντισταθείτε στους γλυκούς πειρασμούς
Ολοκληρώνουμε το γεύμα με φρέσκα φρούτα ή μια φρουτοσαλάτα με γιαούρτι. Το τσουρέκι και τα πασχαλινά κουλούρια είναι βέβαια πειρασμός αλλά έπειτα από τόσο φαγητό είναι περιττά. Αν θέλουμε να φάμε ένα γλυκάκι για να αλλάξουμε γεύση μετά το αρνί, περιοριζόμαστε σε μια μικρή μερίδα, μεγέθους μπουκιάς, που δεν πρόκειται να μας βλάψει. 'Αλλωστε το πασχαλινό τσουρέκι που θα περισσέψει δεν χρειάζεται να πάει χαμένο. Μπορούμε να το κόψουμε σε λεπτές φέτες και να το φρυγανίσουμε ώστε να το απολαύσουμε στο πρωινό μας με μέλι ή μαρμελάδα τις επόμενες ημέρες.
* Θερμιδομετρικής
- Μια μερίδα αρνί (χωρίς πέτσα) 100 γραμμ: 370 - 400 θερμίδες.
- Μία μερίδα σαλάτα (μόνο με ελαιόλαδο, χωρίς αλλαντικά και πολύ λιπαρά τυριά) : 300 - 580 θερμίδες.
- Μία φέτα τσουρέκι (των 100 γραμμ) : 120- 170 θερμίδες.
- Πασχαλινά κουλούρια (1 μεγάλο ή 2 μικρά ) : 200 - 230 θερμίδες.
Λόγω της μεγάλης διατροφικής κραιπάλης, το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα και το επόμενο πρωινό χτυπούν "κόκκινο" και τα περιστατικά βαρυστομαχιάς, με τα τελευταία να οφείλονται κυρίως στην ελλιπή μάσηση του φαγητού εξαιτίας της λαιμαργίας που συνήθως μας καταλαμβάνει μπροστά στο τραπέζι με τα πασχαλινά εδέσματα.
Οδηγίες...επιβίωσης:
* Ξεκινάμε το γεύμα μας με σαλάτα, ώστε να χορτάσουμε κυρίως με αυτή και να μας κοπεί η όρεξη για τα επόμενα λουκούλλεια εδέσματα. Φροντίζουμε να μασάμε αργά κάθε μπουκιά, δεδομένου ότι το μήνυμα του κορεσμού χρειάζεται περίπου 20 λεπτά για να φτάσει στον εγκέφαλό μας και αποφεύγουμε να φάμε ψωμί εκείνη την ημέρα και κυρίως να το βουτήξουμε στις σάλτες.
* Από διατροφικής απόψεως είναι προτιμότερο να ψήσουμε/σουβλίσουμε κατσικάκι παρά αρνί, γιατί το τελευταίο είναι πολύ πιο πλούσιο σε χοληστερόλη που συμβάλλει στην αύξηση τιμών της χορηστερόλης του αίματος και συνεπώς είναι περισσότερο επιβαρυντικό για το καρδιαγγειακό σύστημα. Πάντως όποιο είδος κρέατος και αν προτιμήσουμε, βάζουμε μια μερίδα στο πιάτο μας περίπου 100 γραμμάρια (στο μέγεθος μιας τράπουλας) χωρίς ορατό λίπος, δηλαδή πέτσα ή ξίγκι και δεν τσιμπολογάμε όρθιοι πάνω από τη σούβλα, καθώς τότε κινδυνεύουμε να φάμε 5πλάσια ποσότητα δίχως να το αντιληφθούμε.
* Προσοχή χρειάζεται και με τη μαγειρίτσα, καθώς υπάρχει η εσφαλμένη εντύπωση ότι δεν παχαίνει και πως δεν βαραίνει το στομάχι επειδή είναι σούπα. Ωστόσο, αν αυτή η σούπα είναι πολύ πλούσια σε αβγά, εντόσθια και συκωταριά, μια μερίδα της μπορεί να δώσει περισσότερες θερμίδες από δύο μπριζόλες μαζί! Για να φτιάξουμε πιο ελαφριά τη μαγειρίτσα είτε αφαιρούμε τους κρόκους των αβγών από τη συνταγή και χρησιμοποιούμε μόνο τα ασπράδια, φροντίζοντας παράλληλα να την εμπλουτίσουμε σε λαχανικά (άνηθο, κρεμμυδάκι, νεροκάρδαμο) σε βάρος των κρεατικών είτε μαγειρεύουμε τη χορτοφαγική εκδοχή της με μανιτάρια.
* Αποφεύγουμε τα κοψίδια (εντόσθια, κοκορέτσι), που αποτελούν τις χειρότερες διατροφικές "παγίδες" του εορταστικού γεύματος καθώς είναι φορτωμένα με λίπος και αλάτι ή τρώμε μόνο μια μπουκιά, για το καλό. Επίσης σε όλο το πασχαλινό τραπέζι αποφεύγουμε να αλατίσουμε το φαγητό, αφού είναι αρκετά αλμυρό από μόνο του.
* Τσουγκρίζουμε...αλλά δεν τρώμε
Τσουγκρίζουμε κόκκινα αβγά για το καλό αλλά δεν τα τρώμε, καθώς κάθε αβγό περιέχει κατά μέσο όρο 230 mg χοληστερόλης, δηλαδή σχεδόν όλη την επιτρεπτή ημερήσια ποσότητα για υγιείς ανθρώπους. Μπορούμε να κρατήσουμε τα αβγά από τα τσουγκρίσματα για να εμπλουτίσουμε σαλάτες ή σάντουιτς που θα φτιάξουμε τις επόμενες ημέρες με τα περισσεύματα από το πασχαλινό τραπέζι.
* Όχι στις ανεξέλεγκτες κρασοκατανύξεις
Τα τσουγκρίσματα ποτηριών με φίλους και η ανταλλαγή ευχών βοηθούν στην υπερκατανάλωση αλκοόλ την Κυριακή του Πάσχα. 'Οσοι έχουν πρόβλημα πίεσης πρέπει να αποφύγουν το αλκοόλ, ειδικά το τσίπουρο και το ούζο. Για τους υπόλοιπους η καλύτερη επιλογή είναι ένα - δύο ποτήρια κόκκινο κρασί. Επίσης, δεν ξεχνάμε ότι το αλκοόλ παχαίνει όσο και το ξίγκι του αρνιού. Για όσους θέλουν να δροσίσουν τα χείλη τους με κάτι πιο ελαφρύ υπάρχει η μπίρα που είναι χαμηλότερη σε βαθμούς οινοπνεύματος (διατίθεται και χωρίς καθόλου αλκοόλ), αλλά έχει το μειονέκτημα να "φουσκώνει" περισσότερο από το κρασί.
* Αντισταθείτε στους γλυκούς πειρασμούς
Ολοκληρώνουμε το γεύμα με φρέσκα φρούτα ή μια φρουτοσαλάτα με γιαούρτι. Το τσουρέκι και τα πασχαλινά κουλούρια είναι βέβαια πειρασμός αλλά έπειτα από τόσο φαγητό είναι περιττά. Αν θέλουμε να φάμε ένα γλυκάκι για να αλλάξουμε γεύση μετά το αρνί, περιοριζόμαστε σε μια μικρή μερίδα, μεγέθους μπουκιάς, που δεν πρόκειται να μας βλάψει. 'Αλλωστε το πασχαλινό τσουρέκι που θα περισσέψει δεν χρειάζεται να πάει χαμένο. Μπορούμε να το κόψουμε σε λεπτές φέτες και να το φρυγανίσουμε ώστε να το απολαύσουμε στο πρωινό μας με μέλι ή μαρμελάδα τις επόμενες ημέρες.
* Θερμιδομετρικής
- Μια μερίδα αρνί (χωρίς πέτσα) 100 γραμμ: 370 - 400 θερμίδες.
- Μία μερίδα σαλάτα (μόνο με ελαιόλαδο, χωρίς αλλαντικά και πολύ λιπαρά τυριά) : 300 - 580 θερμίδες.
- Μία φέτα τσουρέκι (των 100 γραμμ) : 120- 170 θερμίδες.
- Πασχαλινά κουλούρια (1 μεγάλο ή 2 μικρά ) : 200 - 230 θερμίδες.
Ποιά είναι η σύνθεση του μητρικού γάλακτος;
Γράφει η Θεοδώρα Μάλλη, μαία-σύμβουλος θηλασμού IBCLC.
Συχνά ακούει κανείς αόριστα, ότι ο θηλασμός είναι το καλύτερο για το μωρό, σπάνια όμως ακούει κανείς ποια ακριβώς είναι τα πλεονεκτήματά του. Επίσης, από πολλούς ακούγεται η άποψη, ότι βέβαια, είναι καλός ο θηλασμός, αλλά και το τροποποιημένο γάλα αγελάδας, που κυκλοφορεί στο εμπόριο, είναι τόσο καλά επεξεργασμένο που είναι σχεδόν όπως το μητρικό! Προχωρώντας λοιπόν, θα αναφερθούμε στη σύνθεση του μητρικού γάλακτος, που από μόνη της εξηγεί πολλά από τα πλεονεκτήματά του.
Νερό
Το μεγαλύτερο μέρος του μητρικού γάλακτος αποτελείται από νερό, γι’ αυτό ακόμα και στις πιο ζεστές ημέρες δεν υπάρχει κίνδυνος αφυδάτωσης για το μωρό, εφόσον η μητέρα πίνει αρκετά υγρά. Έτσι ακόμα και το καλοκαίρι το γάλα σας αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του μωρού σας και δεν χρειάζονται συμπληρώματα όπως τσάι ή νερό.
Τα κυριότερα συστατικά του γάλακτος είναι, όπως και στη διατροφή των ενηλίκων, οι πρωτεΐνες, οι υδατάνθρακες και τα λίπη.
Πρωτεΐνες
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, η σχέση και η σύσταση των οποίων είναι ιδανική για το ανώριμο ακόμα πεπτικό σύστημα του μωρού σας. Έτσι, οι πρωτεΐνες του μητρικού γάλακτος απορροφώνται εξολοκλήρου από το έντερο του μωρού, ενώ αυτές του ξένου όχι. Ένα μεγάλο μέρος τους, αποβάλλεται άπεπτο με τα κόπρανα. Δεν είναι τυχαίο ότι, τα μωρά που τρέφονται αποκλειστικά με μητρικό γάλα, έχουν μαλακές, σχεδόν υδαρείς κενώσεις, ενώ αυτά που τρέφονται με ξένο γάλα, έχουν σφιχτά κόπρανα και υποφέρουν πιο συχνά από κωλικούς.
Τα παραπάνω έχουν σαν αποτέλεσμα, τα μωρά που θηλάζουν να χρειάζονται μικρότερες ποσότητες γάλακτος για να πάρουν βάρος, από ότι αυτά που δεν θηλάζουν, μιας και μπορούν να απορροφήσουν στο μέγιστο τις πρωτεΐνες και τα άλλα συστατικά του.
Μέσω της ειδικής σύνθεσης των πρωτεϊνών του μητρικού γάλακτος, τα νεφρά και το συκώτι του μωρού σας δεν επιβαρύνονται στη λειτουργία τους.
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε νουκλεοτίδια, τα οποία έχουν ανακαλυφθεί σχετικά πρόσφατα. Τα νουκλεοτίδια ενισχύουν το αμυντικό σύστημα του μωρού σας και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή του και κυρίως στην ανάπτυξη του εντέρου. Τα νουκλεοτίδια είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τα μωρά πού έχουν έρθει πρόωρα στον κόσμο.
Στις πρωτεΐνες του γάλακτος ανήκουν και όλα τα αντισώματα, που περνούν από τη μητέρα στο μωρό και το προστατεύουν από μολύνσεις. Ένα ακόμα πολύ σημαντικό είδος πρωτεϊνών είναι τα ένζυμα, που παίζουν βασικό ρόλο σε πολλές αντιδράσεις κατά την πέψη του γάλακτος, έτσι ώστε τα συστατικά του να μπορούν να αξιοποιηθούν στο έπακρο. Τα αντισώματα και τα ένζυμα είναι ουσίες πολύπλοκες, που δεν μπορούν να κατασκευαστούν από τη βιομηχανία, είναι δηλαδή αναντικατάστατες!
Υδατάνθρακες
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε λακτόζη, που είναι μετά τo λίπος η κυριότερη πηγή ενέργειας για το μωρό. Σε αντίθεση, το γάλα της αγελάδας είναι φτωχό σε λακτόζη, σε σχέση με το ανθρώπινο, πράγμα που 'διορθώνεται' από τη βιομηχανία με την προσθήκη ζάχαρης. Ακόμα, το μητρικό γάλα περιέχει το ένζυμο λακτάση, που βοηθά στη διάσπαση της λακτόζης στο έντερο του μωρού και κάνει το μητρικό γάλα ακόμα πιο εύπεπτο.
Το μητρικό γάλα περιέχει όμως και ένα άλλο είδος υδατανθράκων, τον παράγοντα Bifidus. Αυτοί οι υδατάνθρακες, ευνοούν την ανάπτυξη των γαλακτοβακίλων στο έντερο του μωρού. Οι γαλακτοβάκιλοι είναι ένα είδος 'καλών' βακτηριδίων, που προστατεύουν το έντερο από την ανάπτυξη άλλων βλαβερών βακτηριδίων, που προκαλούν κωλικούς και γαστρεντερίτιδες. Αυτό γίνεται με τη δημιουργία ενός όξινου περιβάλλοντος, που είναι εχθρικό για την ανάπτυξη των βλαβερών μικροβίων. Τα μωρά που δεν θηλάζουν έχουν αλκαλικό ή ουδέτερο περιβάλλον στο έντερό τους που, με την πρώτη ευκαιρία, ευνοεί την ανάπτυξη των βλαβερών μικροβίων.
Λίπη
Αποτελούν την κυριότερη πηγή ενέργειας για το μωρό και παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών, την ανάπτυξη του εγκεφάλου και την καλή λειτουργία της όρασης. Τα λίπη του μητρικού γάλακτος είναι μακρά πολυακόρεστα λίπη, έχουν δηλαδή τέτοια σύνθεση, που τα κάνει πιο εύπεπτα από αυτά του αγελαδινού γάλακτος. Το ένζυμο λιπάση βοηθά στη διάσπασή τους και δεν περιέχεται στο τροποποιημένο γάλα αγελάδας.
Εκτός από αυτό, τα μακρά πολυακόρεστα λίπη παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος, που σε αυτή την περίοδο μεγαλώνουν με ραγδαίους ρυθμούς και χρειάζονται πολλή ενέργεια. Έτσι, ο θηλασμός, όπως αποδεικνύεται από πολλές έρευνες, έχει μακροχρόνια επίδραση στη δυνατότητα μάθησης και στην ευφυΐα του παιδιού!
Το ποσοστό των λιπών στο μητρικό γάλα διαφέρει, όχι μόνο από μητέρα σε μητέρα, αλλά ακόμα και στην ίδια γυναίκα, είναι διαφορετικό από ώρα σε ώρα. Για παράδειγμα, κατά τις πρωινές ώρες, το μητρικό γάλα είναι πλουσιότερο σε λίπος, από ότι κατά τις βραδινές. Επίσης, στην αρχή του θηλασμού, το γάλα είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και περιέχει λιγότερο λίπος, ενώ προς το τέλος του γεύματος είναι πολύ πλούσιο σε λίπος!
Το μητρικό γάλα είναι ζωντανό
Εκτός από τα παραπάνω, το μητρικό γάλα περιέχει βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, αλλά και ζωντανά κύτταρα. Μια σταγόνα γάλακτος περιέχει 4.000 ζωντανά κύτταρα με διαφορετικές λειτουργίες, όπως η καταστροφή βακτηριδίων και η μεταφορά σημαντικών, για την άμυνα του οργανισμού, αντισωμάτων!
Εκτός από τα παραπάνω, το μητρικό γάλα περιέχει πολλές ορμόνες. Οι προστανγλανδίνες για παράδειγμα, παίζουν σημαντικό ρόλο στην πέψη. Εκτός από τις ορμόνες, στο μητρικό γάλα περιέχονται και παράγοντες που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μωρού. Οι ίδιοι παράγοντες φαίνεται να ασκούν και προστατευτική επίδραση στο στήθος.
Το ξένο γάλα μπορεί να είναι έτσι κατασκευασμένο, ώστε να μοιάζει με το μητρικό στα βασικά συστατικά του, δεν μπορεί όμως ποτέ να περιέχει όλα τα ζωντανά συστατικά του μητρικού γάλακτος, που παίζουν βασικό ρόλο στην υγεία και την πνευματική και σωματική ανάπτυξη του μωρού σας.
Γράφει η Θεοδώρα Μάλλη, μαία-σύμβουλος θηλασμού IBCLC.
Συχνά ακούει κανείς αόριστα, ότι ο θηλασμός είναι το καλύτερο για το μωρό, σπάνια όμως ακούει κανείς ποια ακριβώς είναι τα πλεονεκτήματά του. Επίσης, από πολλούς ακούγεται η άποψη, ότι βέβαια, είναι καλός ο θηλασμός, αλλά και το τροποποιημένο γάλα αγελάδας, που κυκλοφορεί στο εμπόριο, είναι τόσο καλά επεξεργασμένο που είναι σχεδόν όπως το μητρικό! Προχωρώντας λοιπόν, θα αναφερθούμε στη σύνθεση του μητρικού γάλακτος, που από μόνη της εξηγεί πολλά από τα πλεονεκτήματά του.
Νερό
Το μεγαλύτερο μέρος του μητρικού γάλακτος αποτελείται από νερό, γι’ αυτό ακόμα και στις πιο ζεστές ημέρες δεν υπάρχει κίνδυνος αφυδάτωσης για το μωρό, εφόσον η μητέρα πίνει αρκετά υγρά. Έτσι ακόμα και το καλοκαίρι το γάλα σας αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του μωρού σας και δεν χρειάζονται συμπληρώματα όπως τσάι ή νερό.
Τα κυριότερα συστατικά του γάλακτος είναι, όπως και στη διατροφή των ενηλίκων, οι πρωτεΐνες, οι υδατάνθρακες και τα λίπη.
Πρωτεΐνες
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, η σχέση και η σύσταση των οποίων είναι ιδανική για το ανώριμο ακόμα πεπτικό σύστημα του μωρού σας. Έτσι, οι πρωτεΐνες του μητρικού γάλακτος απορροφώνται εξολοκλήρου από το έντερο του μωρού, ενώ αυτές του ξένου όχι. Ένα μεγάλο μέρος τους, αποβάλλεται άπεπτο με τα κόπρανα. Δεν είναι τυχαίο ότι, τα μωρά που τρέφονται αποκλειστικά με μητρικό γάλα, έχουν μαλακές, σχεδόν υδαρείς κενώσεις, ενώ αυτά που τρέφονται με ξένο γάλα, έχουν σφιχτά κόπρανα και υποφέρουν πιο συχνά από κωλικούς.
Τα παραπάνω έχουν σαν αποτέλεσμα, τα μωρά που θηλάζουν να χρειάζονται μικρότερες ποσότητες γάλακτος για να πάρουν βάρος, από ότι αυτά που δεν θηλάζουν, μιας και μπορούν να απορροφήσουν στο μέγιστο τις πρωτεΐνες και τα άλλα συστατικά του.
Μέσω της ειδικής σύνθεσης των πρωτεϊνών του μητρικού γάλακτος, τα νεφρά και το συκώτι του μωρού σας δεν επιβαρύνονται στη λειτουργία τους.
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε νουκλεοτίδια, τα οποία έχουν ανακαλυφθεί σχετικά πρόσφατα. Τα νουκλεοτίδια ενισχύουν το αμυντικό σύστημα του μωρού σας και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή του και κυρίως στην ανάπτυξη του εντέρου. Τα νουκλεοτίδια είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τα μωρά πού έχουν έρθει πρόωρα στον κόσμο.
Στις πρωτεΐνες του γάλακτος ανήκουν και όλα τα αντισώματα, που περνούν από τη μητέρα στο μωρό και το προστατεύουν από μολύνσεις. Ένα ακόμα πολύ σημαντικό είδος πρωτεϊνών είναι τα ένζυμα, που παίζουν βασικό ρόλο σε πολλές αντιδράσεις κατά την πέψη του γάλακτος, έτσι ώστε τα συστατικά του να μπορούν να αξιοποιηθούν στο έπακρο. Τα αντισώματα και τα ένζυμα είναι ουσίες πολύπλοκες, που δεν μπορούν να κατασκευαστούν από τη βιομηχανία, είναι δηλαδή αναντικατάστατες!
Υδατάνθρακες
Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε λακτόζη, που είναι μετά τo λίπος η κυριότερη πηγή ενέργειας για το μωρό. Σε αντίθεση, το γάλα της αγελάδας είναι φτωχό σε λακτόζη, σε σχέση με το ανθρώπινο, πράγμα που 'διορθώνεται' από τη βιομηχανία με την προσθήκη ζάχαρης. Ακόμα, το μητρικό γάλα περιέχει το ένζυμο λακτάση, που βοηθά στη διάσπαση της λακτόζης στο έντερο του μωρού και κάνει το μητρικό γάλα ακόμα πιο εύπεπτο.
Το μητρικό γάλα περιέχει όμως και ένα άλλο είδος υδατανθράκων, τον παράγοντα Bifidus. Αυτοί οι υδατάνθρακες, ευνοούν την ανάπτυξη των γαλακτοβακίλων στο έντερο του μωρού. Οι γαλακτοβάκιλοι είναι ένα είδος 'καλών' βακτηριδίων, που προστατεύουν το έντερο από την ανάπτυξη άλλων βλαβερών βακτηριδίων, που προκαλούν κωλικούς και γαστρεντερίτιδες. Αυτό γίνεται με τη δημιουργία ενός όξινου περιβάλλοντος, που είναι εχθρικό για την ανάπτυξη των βλαβερών μικροβίων. Τα μωρά που δεν θηλάζουν έχουν αλκαλικό ή ουδέτερο περιβάλλον στο έντερό τους που, με την πρώτη ευκαιρία, ευνοεί την ανάπτυξη των βλαβερών μικροβίων.
Λίπη
Αποτελούν την κυριότερη πηγή ενέργειας για το μωρό και παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών, την ανάπτυξη του εγκεφάλου και την καλή λειτουργία της όρασης. Τα λίπη του μητρικού γάλακτος είναι μακρά πολυακόρεστα λίπη, έχουν δηλαδή τέτοια σύνθεση, που τα κάνει πιο εύπεπτα από αυτά του αγελαδινού γάλακτος. Το ένζυμο λιπάση βοηθά στη διάσπασή τους και δεν περιέχεται στο τροποποιημένο γάλα αγελάδας.
Εκτός από αυτό, τα μακρά πολυακόρεστα λίπη παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος, που σε αυτή την περίοδο μεγαλώνουν με ραγδαίους ρυθμούς και χρειάζονται πολλή ενέργεια. Έτσι, ο θηλασμός, όπως αποδεικνύεται από πολλές έρευνες, έχει μακροχρόνια επίδραση στη δυνατότητα μάθησης και στην ευφυΐα του παιδιού!
Το ποσοστό των λιπών στο μητρικό γάλα διαφέρει, όχι μόνο από μητέρα σε μητέρα, αλλά ακόμα και στην ίδια γυναίκα, είναι διαφορετικό από ώρα σε ώρα. Για παράδειγμα, κατά τις πρωινές ώρες, το μητρικό γάλα είναι πλουσιότερο σε λίπος, από ότι κατά τις βραδινές. Επίσης, στην αρχή του θηλασμού, το γάλα είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και περιέχει λιγότερο λίπος, ενώ προς το τέλος του γεύματος είναι πολύ πλούσιο σε λίπος!
Το μητρικό γάλα είναι ζωντανό
Εκτός από τα παραπάνω, το μητρικό γάλα περιέχει βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, αλλά και ζωντανά κύτταρα. Μια σταγόνα γάλακτος περιέχει 4.000 ζωντανά κύτταρα με διαφορετικές λειτουργίες, όπως η καταστροφή βακτηριδίων και η μεταφορά σημαντικών, για την άμυνα του οργανισμού, αντισωμάτων!
Εκτός από τα παραπάνω, το μητρικό γάλα περιέχει πολλές ορμόνες. Οι προστανγλανδίνες για παράδειγμα, παίζουν σημαντικό ρόλο στην πέψη. Εκτός από τις ορμόνες, στο μητρικό γάλα περιέχονται και παράγοντες που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μωρού. Οι ίδιοι παράγοντες φαίνεται να ασκούν και προστατευτική επίδραση στο στήθος.
Το ξένο γάλα μπορεί να είναι έτσι κατασκευασμένο, ώστε να μοιάζει με το μητρικό στα βασικά συστατικά του, δεν μπορεί όμως ποτέ να περιέχει όλα τα ζωντανά συστατικά του μητρικού γάλακτος, που παίζουν βασικό ρόλο στην υγεία και την πνευματική και σωματική ανάπτυξη του μωρού σας.
Ξαναπερπάτησε χάρη σε μία αράχνη
"Εάν έχετε ακουστά για την καφέ αράχνη, ίσως να γνωρίζετε πως το δάγκωμά της μπορεί να είναι θανατηφόρο. Το δάγκωμά της όμως βοήθησε έναν άντρα από την Καλιφόρνια να ξαναπερπατήσει."
Ο Ντέιβιντ Μπλάνκαρτ έμεινε παράλυτος πριν από 20 χρόνια εξαιτίας ενός τροχαίου. Το 2007 όμως, τον δάγκωσε μία καφέ αράχνη έξω από το σπίτι του.
Γνωρίζοντας πως το δάγκωμά της μπορεί να αποβεί μοιραίο για τα θύματά της, η οικογένεια του Μπλάνκαρτ τον μετέφερε επειγόντως στο νοσοκομείο για να του παρασχεθεί η απαραίτητη θεραπεία. Χρειάστηκαν 8 ολόκληροι μήνες θεραπείας.
Κατά τη διάρκεια μίας θεραπείας, μία νοσοκόμα παρατήρησε έναν σπασμό στα πόδια του Ντέιβιντ και κάλεσε αμέσως τον γιατρό. Ακολούθησαν εξετάσεις και βρήκαν πως ένα από τα νεκρά νεύρα του ποδιού του λειτουργούσε ξανά. Οι γιατροί ισχυρίζονται πως μόλις 5 μέρες μετά τις εξετάσεις που έκαναν, ο Ντέιβιντ κατάφερε να ξανασταθεί στα πόδια του
"Εάν έχετε ακουστά για την καφέ αράχνη, ίσως να γνωρίζετε πως το δάγκωμά της μπορεί να είναι θανατηφόρο. Το δάγκωμά της όμως βοήθησε έναν άντρα από την Καλιφόρνια να ξαναπερπατήσει."
Ο Ντέιβιντ Μπλάνκαρτ έμεινε παράλυτος πριν από 20 χρόνια εξαιτίας ενός τροχαίου. Το 2007 όμως, τον δάγκωσε μία καφέ αράχνη έξω από το σπίτι του.
Γνωρίζοντας πως το δάγκωμά της μπορεί να αποβεί μοιραίο για τα θύματά της, η οικογένεια του Μπλάνκαρτ τον μετέφερε επειγόντως στο νοσοκομείο για να του παρασχεθεί η απαραίτητη θεραπεία. Χρειάστηκαν 8 ολόκληροι μήνες θεραπείας.
Κατά τη διάρκεια μίας θεραπείας, μία νοσοκόμα παρατήρησε έναν σπασμό στα πόδια του Ντέιβιντ και κάλεσε αμέσως τον γιατρό. Ακολούθησαν εξετάσεις και βρήκαν πως ένα από τα νεκρά νεύρα του ποδιού του λειτουργούσε ξανά. Οι γιατροί ισχυρίζονται πως μόλις 5 μέρες μετά τις εξετάσεις που έκαναν, ο Ντέιβιντ κατάφερε να ξανασταθεί στα πόδια του
Φίλοι που ασκούν αρνητική κριτική, επηρεάζουν αρνητικά την υγεία μας
Οι φίλοι μας που μας ασκούν διαρκώς αρνητική κριτική, που είναι απρόβλεπτοι ή αναξιόπιστοι μπορεί να αποδειχθούν βαρείς κι ασήκωτοι για την υγεία της καρδιάς μας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Όπως έδειξε, αυτού του είδους οι αμφίθυμοι φίλοι μάς ανεβάζουν την πίεση και τον καρδιακό παλμό, ωθώντας μας «στα άκρα».
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Αρχεία Συμπεριφορικής Ιατρικής», εξέτασε τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις που έχει στην υγεία η συνύπαρξη με φίλους με τους οποίους έχουμε σχέση αγάπης-μίσους.
Όπως έδειξε, ακόμα και το να βρίσκεται κανείς δίπλα σε τέτοια άτομα έτεινε να αυξάνει τον καρδιακό παλμό.
Επιπλέον, η συζήτηση ενός προβλήματος με τέτοιους ανθρώπους έτεινε να εκτοξεύει στα ύψη και την αρτηριακή πίεση.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Brigham Young, στην Γιούτα, που εκπόνησαν τη μελέτη, δεν ξέρουν εάν αυτές οι διακυμάνσεις σε παλμούς και πίεση μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.
Εικάζουν, όμως, ότι αν η διάρκεια τέτοιου είδους σχέσεων είναι μεγάλη, σίγουρα θα υπάρχουν κάποιες επιπτώσεις – ει μη τι άλλο, στην ζωή όσων έχουν αμφίθυμους φίλους.
Οι αμφίθυμοι φίλοι είναι αυτοί που δεν δείχνουν με βεβαιότητα εάν υποστηρίζουν τους φίλους τους ή είναι αδιάφοροι, εάν έχουν κατανόηση ή αν απλώς αρέσκονται να ασκούν κριτική.
Ταυτοχρόνως, όμως, είναι άνθρωποι που συμπαθούμε και νοιαζόμαστε, γεγονός που τους διαφοροποιεί από τον γείτονα ή τον συνάδελφο που πραγματικά αντιπαθούμε και αποφεύγουμε.
Αυτά τα αντιφατικά συναισθήματα καθιστούν δύσκολη έως αδύνατη την χαλάρωση γύρω από τέτοιους ανθρώπους – και εξαιρετικά δύσκολο το να βρει κανείς παρηγοριά δίπλα του όταν κάτι πάει στραβά, σύμφωνα με τη νέα μελέτη.
Τα ευρήματά της βασίζονται σε τεστ που έγιναν σε 107 υγιείς, νεαρούς ενήλικες, από τους οποίους ζητήθηκε να κατονομάσουν 10 φίλους τους και μετά να τους βαθμολογήσουν με μια σειρά ερωτήσεων, σχεδιασμένων να αξιολογήσουν εάν οι φίλοι αυτοί ήταν αληθινοί ή… δίκοπο μαχαίρι.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές ζήτησαν από τους εθελοντές να πάνε στο εργαστήριό τους μαζί με έναν από τους 10 φίλους τους – είτε έναν ειλικρινή είτε έναν αμφίθυμο.
Στη διάρκεια αυτής της επίσκεψης, οι εθελοντές και οι φίλοι τους έκατσαν μαζί σε ένα δωμάτιο για να συζητήσουν, με τους ερευνητές να καταγράφουν την πίεση και τους παλμούς τους.
Οι συζητήσεις άλλοτε ήταν ουδέτερες (αφορούσαν θέματα της καθημερινότητας) και άλλοτε για θετικά ή αρνητικά γεγονότα από τη ζωή κάθε εθελοντή.
Πριν καν αρχίσουν την συζήτηση, όσοι εθελοντές είχαν μαζί αμφίθυμους φίλους παρουσίαζαν αυξημένους καρδιακούς παλμούς σε σύγκριση με τους εθελοντές που είχαν μαζί τους… φυσιολογικούς φίλους.
Αντίστοιχα, οι πρώτοι παρουσίασαν την υψηλότερη αύξηση της πίεσής του όταν έφτασε η συζήτηση στο αρνητικό γεγονός.
Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η υποστήριξη από φίλους και συγγενείς μπορεί να αποτελέσει καλό αντίδοτο στο στρες. Το να έχει, όμως, κανείς τόσο δύσκολους φίλους, φαίνεται πως όχι μόνον δεν καταπραϋνει το στρες, αλλά αποτελεί πηγή πρόσθετης ψυχικής επιβάρυνσης.
Τι μπορεί συνεπώς να κάνει κανείς; Να περνάει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με άλλους φίλους του, συνιστούν οι επιστήμονες.
Οι φίλοι μας που μας ασκούν διαρκώς αρνητική κριτική, που είναι απρόβλεπτοι ή αναξιόπιστοι μπορεί να αποδειχθούν βαρείς κι ασήκωτοι για την υγεία της καρδιάς μας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Όπως έδειξε, αυτού του είδους οι αμφίθυμοι φίλοι μάς ανεβάζουν την πίεση και τον καρδιακό παλμό, ωθώντας μας «στα άκρα».
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Αρχεία Συμπεριφορικής Ιατρικής», εξέτασε τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις που έχει στην υγεία η συνύπαρξη με φίλους με τους οποίους έχουμε σχέση αγάπης-μίσους.
Όπως έδειξε, ακόμα και το να βρίσκεται κανείς δίπλα σε τέτοια άτομα έτεινε να αυξάνει τον καρδιακό παλμό.
Επιπλέον, η συζήτηση ενός προβλήματος με τέτοιους ανθρώπους έτεινε να εκτοξεύει στα ύψη και την αρτηριακή πίεση.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Brigham Young, στην Γιούτα, που εκπόνησαν τη μελέτη, δεν ξέρουν εάν αυτές οι διακυμάνσεις σε παλμούς και πίεση μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.
Εικάζουν, όμως, ότι αν η διάρκεια τέτοιου είδους σχέσεων είναι μεγάλη, σίγουρα θα υπάρχουν κάποιες επιπτώσεις – ει μη τι άλλο, στην ζωή όσων έχουν αμφίθυμους φίλους.
Οι αμφίθυμοι φίλοι είναι αυτοί που δεν δείχνουν με βεβαιότητα εάν υποστηρίζουν τους φίλους τους ή είναι αδιάφοροι, εάν έχουν κατανόηση ή αν απλώς αρέσκονται να ασκούν κριτική.
Ταυτοχρόνως, όμως, είναι άνθρωποι που συμπαθούμε και νοιαζόμαστε, γεγονός που τους διαφοροποιεί από τον γείτονα ή τον συνάδελφο που πραγματικά αντιπαθούμε και αποφεύγουμε.
Αυτά τα αντιφατικά συναισθήματα καθιστούν δύσκολη έως αδύνατη την χαλάρωση γύρω από τέτοιους ανθρώπους – και εξαιρετικά δύσκολο το να βρει κανείς παρηγοριά δίπλα του όταν κάτι πάει στραβά, σύμφωνα με τη νέα μελέτη.
Τα ευρήματά της βασίζονται σε τεστ που έγιναν σε 107 υγιείς, νεαρούς ενήλικες, από τους οποίους ζητήθηκε να κατονομάσουν 10 φίλους τους και μετά να τους βαθμολογήσουν με μια σειρά ερωτήσεων, σχεδιασμένων να αξιολογήσουν εάν οι φίλοι αυτοί ήταν αληθινοί ή… δίκοπο μαχαίρι.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές ζήτησαν από τους εθελοντές να πάνε στο εργαστήριό τους μαζί με έναν από τους 10 φίλους τους – είτε έναν ειλικρινή είτε έναν αμφίθυμο.
Στη διάρκεια αυτής της επίσκεψης, οι εθελοντές και οι φίλοι τους έκατσαν μαζί σε ένα δωμάτιο για να συζητήσουν, με τους ερευνητές να καταγράφουν την πίεση και τους παλμούς τους.
Οι συζητήσεις άλλοτε ήταν ουδέτερες (αφορούσαν θέματα της καθημερινότητας) και άλλοτε για θετικά ή αρνητικά γεγονότα από τη ζωή κάθε εθελοντή.
Πριν καν αρχίσουν την συζήτηση, όσοι εθελοντές είχαν μαζί αμφίθυμους φίλους παρουσίαζαν αυξημένους καρδιακούς παλμούς σε σύγκριση με τους εθελοντές που είχαν μαζί τους… φυσιολογικούς φίλους.
Αντίστοιχα, οι πρώτοι παρουσίασαν την υψηλότερη αύξηση της πίεσής του όταν έφτασε η συζήτηση στο αρνητικό γεγονός.
Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η υποστήριξη από φίλους και συγγενείς μπορεί να αποτελέσει καλό αντίδοτο στο στρες. Το να έχει, όμως, κανείς τόσο δύσκολους φίλους, φαίνεται πως όχι μόνον δεν καταπραϋνει το στρες, αλλά αποτελεί πηγή πρόσθετης ψυχικής επιβάρυνσης.
Τι μπορεί συνεπώς να κάνει κανείς; Να περνάει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με άλλους φίλους του, συνιστούν οι επιστήμονες.
Κόκκινα κρίνα ή λίλιουμ
Ανήκει στην οικογένεια των Λιλιϊδών (Liliaceae) και είναι πολυετής πόα, με βλαστό ύψους 35 έως 90 εκ. Τα φύλλα είναι πολυάριθμα, εναλλασσόμενα, γραμμοειδή, τα κατώτερα μήκους μέχρι 12εκ. Έχει εντυπωσιακά, μεγάλα άνθη, με περιάνθιο αποτελούμενο από έξι κόκκινα, παχιά, έντονα συνεστραμμένα τμήματα, μήκους 5-7,5 εκ. Ο στύλος και οι έξι στήμονες με τους κόκκινους ανθήρες είναι μακριοί και προεξέχουν έντονα.
Το φυτό είναι ενδημικό της Ελλάδας και της Ν Αλβανίας, αρκετά διαδεδομένο στην ηπειρωτική Ελλάδα, όχι όμως και στο Ταΰγετο. Επειδή έχει εντυπωσιακά κόκκινα άνθη συχνά στολίζει ανθοδοχεία για λίγες ημέρες και έτσι κινδυνεύει να εξαφανιστεί. 100lilioum1.JPG (32697 bytes)Περισσότερο κινδυνεύει κατά τον εορτασμό του Προφήτη Ηλία, που πλήθη κόσμου διασχίζει τις περιοχές αυτές, για να προσκυνήσει στο ομώνυμο εκκλησάκι, που βρίσκεται στη ψηλότερη κορφή του Ταϋγέτου. Παρ’ όλες τις προσπάθειες δεν θεωρείται προστατευόμενο είδος.
Απαντάται συνήθως σε σκιερές θέσεις, ανάμεσα σε δέντρα και σε μικρά ξέφωτα σε μέσα υψόμετρα με ασβεστολιθικό πέτρωμα. Στη Μάνη το έχουμε συναντήσει στο κεντρικό Ταΰγετο, μεταξύ της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Δημητρίου, στο δάσος της Βασιλικής, σε υψόμετρο 1550 μ., καθώς και στη θέση Πενταυλοί στη Λακωνική πλευρά στο ίδιο περίπου υψόμετρο
Ανήκει στην οικογένεια των Λιλιϊδών (Liliaceae) και είναι πολυετής πόα, με βλαστό ύψους 35 έως 90 εκ. Τα φύλλα είναι πολυάριθμα, εναλλασσόμενα, γραμμοειδή, τα κατώτερα μήκους μέχρι 12εκ. Έχει εντυπωσιακά, μεγάλα άνθη, με περιάνθιο αποτελούμενο από έξι κόκκινα, παχιά, έντονα συνεστραμμένα τμήματα, μήκους 5-7,5 εκ. Ο στύλος και οι έξι στήμονες με τους κόκκινους ανθήρες είναι μακριοί και προεξέχουν έντονα.
Το φυτό είναι ενδημικό της Ελλάδας και της Ν Αλβανίας, αρκετά διαδεδομένο στην ηπειρωτική Ελλάδα, όχι όμως και στο Ταΰγετο. Επειδή έχει εντυπωσιακά κόκκινα άνθη συχνά στολίζει ανθοδοχεία για λίγες ημέρες και έτσι κινδυνεύει να εξαφανιστεί. 100lilioum1.JPG (32697 bytes)Περισσότερο κινδυνεύει κατά τον εορτασμό του Προφήτη Ηλία, που πλήθη κόσμου διασχίζει τις περιοχές αυτές, για να προσκυνήσει στο ομώνυμο εκκλησάκι, που βρίσκεται στη ψηλότερη κορφή του Ταϋγέτου. Παρ’ όλες τις προσπάθειες δεν θεωρείται προστατευόμενο είδος.
Απαντάται συνήθως σε σκιερές θέσεις, ανάμεσα σε δέντρα και σε μικρά ξέφωτα σε μέσα υψόμετρα με ασβεστολιθικό πέτρωμα. Στη Μάνη το έχουμε συναντήσει στο κεντρικό Ταΰγετο, μεταξύ της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Δημητρίου, στο δάσος της Βασιλικής, σε υψόμετρο 1550 μ., καθώς και στη θέση Πενταυλοί στη Λακωνική πλευρά στο ίδιο περίπου υψόμετρο
Η διατροφή της καρδιάς...
Επιμέλεια: Δημήτρης Πανταζής - Φαρμακοποιός
Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Αλέξης Καρέλ, νομπελίστας ιατροφιλόσοφος, θέλοντας να επισημάνει την σημασία της διατροφής στην διατήρηση της υγείας των ανθρώπων, είχε δηλώσει ότι, αν οι γιατροί δεν γίνουν διαιτολόγοι, τότε οι διαιτολόγοι θα γίνουν οι γιατροί του μέλλοντος (1). Όπως όλοι φυσικά ξέρουμε, παρ’ όλο που πέρασαν περίπου 100 χρόνια, η σημασία της διατροφής είναι τεράστια, αλλά σαν παράγοντας επιβαρυντικός της υγείας.
Η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η έλλειψη άσκησης και μια σειρά από άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες έχουν πράγματι διαμορφώσει ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο ευδοκιμούν οι σύγχρονες ασθένειες. «Η αρρώστια γενικά είναι περισσότερο αποτέλεσμα νοσηρότητας (αναγκαιότητας) και λιγότερο τύχης ή κάποιας τυφλής μοίρας, στην δημιουργία της οποίας κεντρική θέση έχει η διατροφή»2 .
Μια λοιπόν από τις «διάσημες» δίαιτες που συνδέεται με την υγεία της καρδιάς είναι η μεσογειακή δίαιτα. Η δίαιτα αυτή μπορούμε να πούμε ότι βασίζεται σε μια σειρά από διατροφικά συστατικά που είναι χαρακτηριστικά των Μεσογειακών χωρών, από τις οποίες πήρε ακριβώς και το όνομα της.
Τα κύρια συστατικά μέρη αυτής της διατροφής την αποτελούν τα λαχανικά και τα φρούτα, τα ψάρια, τα ολικής αλέσεως δημητριακά και φυσικά το ελαιόλαδο. Το 2007, σε μελέτη που διεξήχθη στις ΗΠΑ βρέθηκε ότι τα άτομα που ακολουθούν την Μεσογειακή δίαιτα μειώνουν τον κίνδυνο να νοσήσουν και να πεθάνουν από καρδιά και καρκίνο.
Ας δούμε όμως ποια είναι τα κύρια συστατικά αυτής την διάσημης πλέον δίαιτας:
• Η κατανάλωση σημαντικής ποσότητας σε φρούτα και λαχανικά
• Η κατανάλωση αυτών που αποκαλούνται υγιή λιπαρά, όπως είναι το ελαιόλαδο.
• Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων ξηρών καρπών (καρύδια, κλπ)
• Η κατανάλωση μέτριων ποσοτήτων κόκκινου κρασιού
• Η κατανάλωση πολύ μικρών ποσοτήτων κόκκινου κρέατος (μοσχάρι, κλπ)
• Η κατανάλωση ψαριών σε κανονικά χρονικά διαστήματα (μία με δύο φορές της εβδομάδα)
Επίσης θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι τα ολικής αλέσεως δημητριακά συμπλήρωναν την μεσογειακή διατροφή, τουλάχιστον πριν οι διατροφικές συνήθειες σε αυτή την περιοχή του πλανήτη διαβρωθούν από την μόδα του «γρήγορου» φαγητού.
Φαίνεται λοιπόν, σύμφωνα με τις επιδημιολογικές μελέτες, παλαιότερες και νεότερες, ότι η διατροφή που περιλαμβάνει αυτού του είδους τα συστατικά συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης στο αίμα ((LDL χοληστερόλη), η οποία ευθύνεται για την δημιουργία των αθηρωματικών πλακών στις αρτηρίες.
Επίσης η Μεσογειακή δίαιτα φαίνεται να μοιάζει πολύ με την δίαιτα που προτείνει η Αμερικάνικη Καρδιολογική Ένωση (American Heart Association's) σαν πρώτο βήμα για την προστασία της καρδιάς. Η δίαιτα αυτή είναι εμπλουτισμένη με αυτά που καλούνται υγιή λιπαρά, δηλαδή πολυακόρεστα λιπαρά, καθώς και ω-3 λιπαρά που προέρχονται από τα ψάρια. Ιδιαίτερα η τελευταία κατηγορία λιπαρών (τα ω-3) φαίνεται ότι μειώνουν τα τριγλυκερίδια στο αίμα και βελτιώνουν την υγεία των αιμοφόρων αγγείων.
Ιδιαίτερη μνεία θα θέλαμε να κάνουμε για δύο συστατικά της διατροφής μας που είναι πράγματι χαρακτηριστικά της Μεσογείου και φυσικά της πατρίδας μας. Το πρώτο συστατικό αφορά το ελαιόλαδο, που ανήκει στην κατηγορία των πολύ-ακόρεστων λιπαρών. Το έξτρα παρθένο και το παρθένο ελαιόλαδο, θεωρείται ότι περιέχει τις μεγαλύτερες ποσότητες των προστατευτικών συστατικών του φυτού, των οποίων η δράση βασίζεται στις αντί-οξειδωτικές τους ιδιότητες.
Το δεύτερο αφορά τους ξηρούς καρπούς. Οι ξηροί καρποί (αμύγδαλα, φουντούκια, κλπ) μπορεί να περιέχουν μεγάλες ποσότητες σε λιπαρά. Πράγματι το 80% των θερμίδων που προσφέρουν οι ξηροί καρποί προέρχονται από τα λιπαρά τους. Τα καρύδια περιέχουν επίσης ω-3 λιπαρά. Άλλο σημαντικό συστατικό των ξηρών καρπών είναι το λινολεϊκό οξύ, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των ω-6 λιπαρών οξέων. Το λινολεϊκό οξύ δεν συντίθεται από τον οργανισμό και γι’ αυτό είναι απαραίτητο να ληφθεί από τις τροφές. Ανάμεσα στις πολλές ευεργετικές ιδιότητες αυτού του οξέως υπογραμμίζουμε την μείωση στην ινσουλίνο-αντίσταση και την μείωση της ολικής χοληστερίνης. Οι ξηροί καρποί περιέχουν πολλές θερμίδες και γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε να τους καταναλώνουμε σε μεγάλες ποσότητες. Γενικά μια χούφτα ξηρών καρπών την ημέρα είναι ικανοποιητική ποσότητα. Επίσης θα πρέπει να σημειώσουμε ότι είναι καλό να αποφεύγονται οι πολύ αλατισμένοι ξηροί καρποί.
Όσο αφορά το κρασί θα πρέπει αν πούμε ότι για πολλά χρονιά οι θετικές ή αρνητικές επιδράσεις της κατανάλωσης αλκοόλ για την υγεία αποτελούσαν αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στους γιατρούς και ορισμένοι γιατροί δεν είναι και τόσο ένθερμοι υποστηρικτές της κατανάλωσης αλκοόλ. Φαίνεται όμως, μέσα από ορισμένες μελέτες, ότι μέτριες ποσότητες κατανάλωσης αλκοόλ μειώνουν τον κίνδυνο να νοσήσει η καρδιά. Όταν λέμε για μέτριες ποσότητες αναφερόμαστε σε όχι περισσότερα από 148 milliliters ημερησίως για τις γυναίκες ή άνδρες άνω των 65 ετών και όχι περισσότερο από 296 milliliters ημερησίως για άνδρες κάτω των 65 ετών. Επίσης το κόκκινο κρασί φαίνεται ότι περιέχει αντί-οξειδωτικά. Τέλος θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι το κόκκινο κρασί μπορεί να προκαλέσει ημικρανίες σε ορισμένους ανθρώπους.
Το κύριο ζήτημα όμως, είναι αν έχουμε την θέληση να ακολουθήσουμε συνήθειες που κάθε άλλο παρά διαφημίζονται, αλλά προσθέτουν υγεία και είναι και οικονομικές. Η αποφυγή, για παράδειγμα του κόκκινου κρέατος και κατανάλωση πλούσιων σε ω-3 λιπαρών οξέων ψαριών (όπως είναι η σαρδέλα, το σκουμπρί, η ρέγγα, ο τόνος, ο σολομός και άλλα), τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, αλλά και η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών είναι πολύ υγιεινή και για τον οργανισμό μας και για την τσέπη μας.
Είναι πολλές φορές για παράδειγμα που καταναλώνουμε διάφορα σνακ, ενώ θα μπορούσαμε να καταναλώνουμε φρούτα ή ξηρούς καρπούς σε ποσότητες που προαναφέραμε. Είναι όμως δύσκολο στην καταναλωτική μας εποχή, που η ανάγκη για οικονομική ανάπτυξη και η διαφήμιση που την επιβάλλει κυριαρχούν, να λάβουμε υπόψη μας και να εφαρμόσουμε την Ιπποκρατική ρήση:
«Το φάρμακο σου η τροφή σου και η τροφή σου το φάρμακο σου»
Επιμέλεια: Δημήτρης Πανταζής - Φαρμακοποιός
Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Αλέξης Καρέλ, νομπελίστας ιατροφιλόσοφος, θέλοντας να επισημάνει την σημασία της διατροφής στην διατήρηση της υγείας των ανθρώπων, είχε δηλώσει ότι, αν οι γιατροί δεν γίνουν διαιτολόγοι, τότε οι διαιτολόγοι θα γίνουν οι γιατροί του μέλλοντος (1). Όπως όλοι φυσικά ξέρουμε, παρ’ όλο που πέρασαν περίπου 100 χρόνια, η σημασία της διατροφής είναι τεράστια, αλλά σαν παράγοντας επιβαρυντικός της υγείας.
Η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, η έλλειψη άσκησης και μια σειρά από άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες έχουν πράγματι διαμορφώσει ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο ευδοκιμούν οι σύγχρονες ασθένειες. «Η αρρώστια γενικά είναι περισσότερο αποτέλεσμα νοσηρότητας (αναγκαιότητας) και λιγότερο τύχης ή κάποιας τυφλής μοίρας, στην δημιουργία της οποίας κεντρική θέση έχει η διατροφή»2 .
Μια λοιπόν από τις «διάσημες» δίαιτες που συνδέεται με την υγεία της καρδιάς είναι η μεσογειακή δίαιτα. Η δίαιτα αυτή μπορούμε να πούμε ότι βασίζεται σε μια σειρά από διατροφικά συστατικά που είναι χαρακτηριστικά των Μεσογειακών χωρών, από τις οποίες πήρε ακριβώς και το όνομα της.
Τα κύρια συστατικά μέρη αυτής της διατροφής την αποτελούν τα λαχανικά και τα φρούτα, τα ψάρια, τα ολικής αλέσεως δημητριακά και φυσικά το ελαιόλαδο. Το 2007, σε μελέτη που διεξήχθη στις ΗΠΑ βρέθηκε ότι τα άτομα που ακολουθούν την Μεσογειακή δίαιτα μειώνουν τον κίνδυνο να νοσήσουν και να πεθάνουν από καρδιά και καρκίνο.
Ας δούμε όμως ποια είναι τα κύρια συστατικά αυτής την διάσημης πλέον δίαιτας:
• Η κατανάλωση σημαντικής ποσότητας σε φρούτα και λαχανικά
• Η κατανάλωση αυτών που αποκαλούνται υγιή λιπαρά, όπως είναι το ελαιόλαδο.
• Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων ξηρών καρπών (καρύδια, κλπ)
• Η κατανάλωση μέτριων ποσοτήτων κόκκινου κρασιού
• Η κατανάλωση πολύ μικρών ποσοτήτων κόκκινου κρέατος (μοσχάρι, κλπ)
• Η κατανάλωση ψαριών σε κανονικά χρονικά διαστήματα (μία με δύο φορές της εβδομάδα)
Επίσης θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι τα ολικής αλέσεως δημητριακά συμπλήρωναν την μεσογειακή διατροφή, τουλάχιστον πριν οι διατροφικές συνήθειες σε αυτή την περιοχή του πλανήτη διαβρωθούν από την μόδα του «γρήγορου» φαγητού.
Φαίνεται λοιπόν, σύμφωνα με τις επιδημιολογικές μελέτες, παλαιότερες και νεότερες, ότι η διατροφή που περιλαμβάνει αυτού του είδους τα συστατικά συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης στο αίμα ((LDL χοληστερόλη), η οποία ευθύνεται για την δημιουργία των αθηρωματικών πλακών στις αρτηρίες.
Επίσης η Μεσογειακή δίαιτα φαίνεται να μοιάζει πολύ με την δίαιτα που προτείνει η Αμερικάνικη Καρδιολογική Ένωση (American Heart Association's) σαν πρώτο βήμα για την προστασία της καρδιάς. Η δίαιτα αυτή είναι εμπλουτισμένη με αυτά που καλούνται υγιή λιπαρά, δηλαδή πολυακόρεστα λιπαρά, καθώς και ω-3 λιπαρά που προέρχονται από τα ψάρια. Ιδιαίτερα η τελευταία κατηγορία λιπαρών (τα ω-3) φαίνεται ότι μειώνουν τα τριγλυκερίδια στο αίμα και βελτιώνουν την υγεία των αιμοφόρων αγγείων.
Ιδιαίτερη μνεία θα θέλαμε να κάνουμε για δύο συστατικά της διατροφής μας που είναι πράγματι χαρακτηριστικά της Μεσογείου και φυσικά της πατρίδας μας. Το πρώτο συστατικό αφορά το ελαιόλαδο, που ανήκει στην κατηγορία των πολύ-ακόρεστων λιπαρών. Το έξτρα παρθένο και το παρθένο ελαιόλαδο, θεωρείται ότι περιέχει τις μεγαλύτερες ποσότητες των προστατευτικών συστατικών του φυτού, των οποίων η δράση βασίζεται στις αντί-οξειδωτικές τους ιδιότητες.
Το δεύτερο αφορά τους ξηρούς καρπούς. Οι ξηροί καρποί (αμύγδαλα, φουντούκια, κλπ) μπορεί να περιέχουν μεγάλες ποσότητες σε λιπαρά. Πράγματι το 80% των θερμίδων που προσφέρουν οι ξηροί καρποί προέρχονται από τα λιπαρά τους. Τα καρύδια περιέχουν επίσης ω-3 λιπαρά. Άλλο σημαντικό συστατικό των ξηρών καρπών είναι το λινολεϊκό οξύ, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των ω-6 λιπαρών οξέων. Το λινολεϊκό οξύ δεν συντίθεται από τον οργανισμό και γι’ αυτό είναι απαραίτητο να ληφθεί από τις τροφές. Ανάμεσα στις πολλές ευεργετικές ιδιότητες αυτού του οξέως υπογραμμίζουμε την μείωση στην ινσουλίνο-αντίσταση και την μείωση της ολικής χοληστερίνης. Οι ξηροί καρποί περιέχουν πολλές θερμίδες και γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε να τους καταναλώνουμε σε μεγάλες ποσότητες. Γενικά μια χούφτα ξηρών καρπών την ημέρα είναι ικανοποιητική ποσότητα. Επίσης θα πρέπει να σημειώσουμε ότι είναι καλό να αποφεύγονται οι πολύ αλατισμένοι ξηροί καρποί.
Όσο αφορά το κρασί θα πρέπει αν πούμε ότι για πολλά χρονιά οι θετικές ή αρνητικές επιδράσεις της κατανάλωσης αλκοόλ για την υγεία αποτελούσαν αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στους γιατρούς και ορισμένοι γιατροί δεν είναι και τόσο ένθερμοι υποστηρικτές της κατανάλωσης αλκοόλ. Φαίνεται όμως, μέσα από ορισμένες μελέτες, ότι μέτριες ποσότητες κατανάλωσης αλκοόλ μειώνουν τον κίνδυνο να νοσήσει η καρδιά. Όταν λέμε για μέτριες ποσότητες αναφερόμαστε σε όχι περισσότερα από 148 milliliters ημερησίως για τις γυναίκες ή άνδρες άνω των 65 ετών και όχι περισσότερο από 296 milliliters ημερησίως για άνδρες κάτω των 65 ετών. Επίσης το κόκκινο κρασί φαίνεται ότι περιέχει αντί-οξειδωτικά. Τέλος θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι το κόκκινο κρασί μπορεί να προκαλέσει ημικρανίες σε ορισμένους ανθρώπους.
Το κύριο ζήτημα όμως, είναι αν έχουμε την θέληση να ακολουθήσουμε συνήθειες που κάθε άλλο παρά διαφημίζονται, αλλά προσθέτουν υγεία και είναι και οικονομικές. Η αποφυγή, για παράδειγμα του κόκκινου κρέατος και κατανάλωση πλούσιων σε ω-3 λιπαρών οξέων ψαριών (όπως είναι η σαρδέλα, το σκουμπρί, η ρέγγα, ο τόνος, ο σολομός και άλλα), τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, αλλά και η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών είναι πολύ υγιεινή και για τον οργανισμό μας και για την τσέπη μας.
Είναι πολλές φορές για παράδειγμα που καταναλώνουμε διάφορα σνακ, ενώ θα μπορούσαμε να καταναλώνουμε φρούτα ή ξηρούς καρπούς σε ποσότητες που προαναφέραμε. Είναι όμως δύσκολο στην καταναλωτική μας εποχή, που η ανάγκη για οικονομική ανάπτυξη και η διαφήμιση που την επιβάλλει κυριαρχούν, να λάβουμε υπόψη μας και να εφαρμόσουμε την Ιπποκρατική ρήση:
«Το φάρμακο σου η τροφή σου και η τροφή σου το φάρμακο σου»
Διατροφή, βότανα & ημικρανίες
Ως ημικρανία περιγράφεται ο πόνος στο ένα ημισφαίριο του κεφαλιού που πιθανόν να αντανακλά στα μάτια αλλά και στον αυχένα. Πολλοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση της όπως το άγχος, νευροενδοκρινικές διαταραχές, ανεπάρκεια σε συγκεκριμένες βιταμίνες και δυσανοχή σε συγκεκριμένες τροφές.
Ένα ποσοστό της τάξης του 20% των ημικρανιών οφείλονται σε δυσανοχή σε κάποια συγκεκριμένη τροφή. Οι πιο συνήθεις ύποπτοι είναι οι πηγές καφεΐνης (καφές, τσάι, αναψυκτικά τύπου κόλα), η σοκολάτα, τα γαλακτοκομικά καθώς και η ασπαρτάμη (υποκατάστατο ζάχαρης).
Επίσης η έλλειψη βιταμίνης Β2 καθώς και μαγνησίου μπορεί να ευθύνονται για την εμφάνιση της.
Πηγές βιταμίνης Β2: Γάλα, γάλα σόγιας, γιαούρτι, συκώτι αρνιού, δημητριακά πρωινού
Πηγές Μαγνησίου: Όσπρια, σουσάμι, πράσινες σαλάτες, ξηροί καρποί
Η θεραπεία της ημικρανίας απαιτεί μακροχρόνια φροντίδα για την απομάκρυνση του βασικού αιτίου που την προκαλεί και συγκεκριμένα ιάματα για τις κρίσεις. Το να διαγνώσουμε μόνοι μας την αιτία είναι μάλλον δύσκολο και χρειάζεται η βοήθεια ειδικού.
Ένα βότανο που είναι πολύ γνωστό για την δράση του στην αντιμετώπιση της ημικρανίας είναι το Χρυσάνθεμο το παρθένιο. Δεν πρέπει να το θεωρήσει κανείς πανάκια στην αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά η συστηματική του χρήση για ένα μήνα είτε σε ταμπλέτες είτε σε ρόφημα έχει δώσει πολλές φορές θετικά αποτελέσματα.
Υπάρχουν επίσης βότανα που μπορούν να μας βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του πόνου, όταν μας πιάσει μια κρίση ημικρανίας. Τα βότανα αυτά είναι η Μαύρη Ιτιά, Πισκιδία, Πασσιφλόρα, Βαλεριάνα και Μπετόνικα. Αν έχουμε πεπτικά συμπτώματα όπως ναυτία, έμετο ή όξινη δυσπεψία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε Χαμομήλι, Υδραστίδα ή Σπειραία. Αν η ημικρανία μας συνοδεύεται από μία κατάσταση εξασθένησης μπορούν να μας βοηθήσουν διεγερτικά νευροτονωτικά βότανα όπως είναι η Νταμιάνα. Ένα βότανο που επίσης βοηθά σημαντικά σε περιπτώσεις ημικρανίας από στρες είναι το Τζίνσενγκ. Θα πρέπει όμως να ξέρουμε ότι σαφή αποτελέσματα βελτίωσης εμφανίζονται μετά από μερικές εβδομάδες.
Ένα ακόμη αίτιο ημικρανίας στις γυναίκες είναι τα ορμονικά προβλήματα που συνδέονται με την αρχή της περιόδου ή με την εμμηνόπαυση. Βότανα που μπορούν στην περίπτωση αυτή να μας βοηθήσουν είναι η Λυγαριά, η Διοσκορία και η Τσιμισιφούγκα.
Τέλος πρέπει να ξέρουμε ότι η ημικρανία μπορεί να προκαλείται από προβλήματα του αυχένα ή της σπονδυλικής στήλης που οδηγούν σε μυϊκά ή νευρολογικά προβλήματα. Αν υποψιαζόμαστε κάτι τέτοιο θα πρέπει να επισκεφθούμε ένα ειδικό.
Κουβάτσος Φίλιππος, Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος
Ως ημικρανία περιγράφεται ο πόνος στο ένα ημισφαίριο του κεφαλιού που πιθανόν να αντανακλά στα μάτια αλλά και στον αυχένα. Πολλοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση της όπως το άγχος, νευροενδοκρινικές διαταραχές, ανεπάρκεια σε συγκεκριμένες βιταμίνες και δυσανοχή σε συγκεκριμένες τροφές.
Ένα ποσοστό της τάξης του 20% των ημικρανιών οφείλονται σε δυσανοχή σε κάποια συγκεκριμένη τροφή. Οι πιο συνήθεις ύποπτοι είναι οι πηγές καφεΐνης (καφές, τσάι, αναψυκτικά τύπου κόλα), η σοκολάτα, τα γαλακτοκομικά καθώς και η ασπαρτάμη (υποκατάστατο ζάχαρης).
Επίσης η έλλειψη βιταμίνης Β2 καθώς και μαγνησίου μπορεί να ευθύνονται για την εμφάνιση της.
Πηγές βιταμίνης Β2: Γάλα, γάλα σόγιας, γιαούρτι, συκώτι αρνιού, δημητριακά πρωινού
Πηγές Μαγνησίου: Όσπρια, σουσάμι, πράσινες σαλάτες, ξηροί καρποί
Η θεραπεία της ημικρανίας απαιτεί μακροχρόνια φροντίδα για την απομάκρυνση του βασικού αιτίου που την προκαλεί και συγκεκριμένα ιάματα για τις κρίσεις. Το να διαγνώσουμε μόνοι μας την αιτία είναι μάλλον δύσκολο και χρειάζεται η βοήθεια ειδικού.
Ένα βότανο που είναι πολύ γνωστό για την δράση του στην αντιμετώπιση της ημικρανίας είναι το Χρυσάνθεμο το παρθένιο. Δεν πρέπει να το θεωρήσει κανείς πανάκια στην αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά η συστηματική του χρήση για ένα μήνα είτε σε ταμπλέτες είτε σε ρόφημα έχει δώσει πολλές φορές θετικά αποτελέσματα.
Υπάρχουν επίσης βότανα που μπορούν να μας βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του πόνου, όταν μας πιάσει μια κρίση ημικρανίας. Τα βότανα αυτά είναι η Μαύρη Ιτιά, Πισκιδία, Πασσιφλόρα, Βαλεριάνα και Μπετόνικα. Αν έχουμε πεπτικά συμπτώματα όπως ναυτία, έμετο ή όξινη δυσπεψία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε Χαμομήλι, Υδραστίδα ή Σπειραία. Αν η ημικρανία μας συνοδεύεται από μία κατάσταση εξασθένησης μπορούν να μας βοηθήσουν διεγερτικά νευροτονωτικά βότανα όπως είναι η Νταμιάνα. Ένα βότανο που επίσης βοηθά σημαντικά σε περιπτώσεις ημικρανίας από στρες είναι το Τζίνσενγκ. Θα πρέπει όμως να ξέρουμε ότι σαφή αποτελέσματα βελτίωσης εμφανίζονται μετά από μερικές εβδομάδες.
Ένα ακόμη αίτιο ημικρανίας στις γυναίκες είναι τα ορμονικά προβλήματα που συνδέονται με την αρχή της περιόδου ή με την εμμηνόπαυση. Βότανα που μπορούν στην περίπτωση αυτή να μας βοηθήσουν είναι η Λυγαριά, η Διοσκορία και η Τσιμισιφούγκα.
Τέλος πρέπει να ξέρουμε ότι η ημικρανία μπορεί να προκαλείται από προβλήματα του αυχένα ή της σπονδυλικής στήλης που οδηγούν σε μυϊκά ή νευρολογικά προβλήματα. Αν υποψιαζόμαστε κάτι τέτοιο θα πρέπει να επισκεφθούμε ένα ειδικό.
Κουβάτσος Φίλιππος, Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος
Παρασκευή 2 Απριλίου 2010
Φέρεντς Πούσκας
1927 – 2006
Από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. «Ο καλπάζων συνταγματάρχης», όπως ήταν το προσωνύμιό του, έγραψε χρυσές σελίδες με την εθνική ομάδα της Ουγγαρίας και τη Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ ως προπονητής του Παναθηναϊκού χάρισε στο ελληνικό ποδόσφαιρο τη μεγαλύτερη επιτυχία του επί συλλογικού επιπέδου. Υπήρξε ένας από τους πιο χαρισματικούς σκόρερ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου με το «φαρμακερό» αριστερό του σουτ. Σημείωσε 84 γκολ σε 83 συναντήσεις με την Εθνική Ουγγαρίας και 511 γκολ σε 533 συναντήσεις με τις φανέλες της Χόνβεντ Βουδαπέστης και της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Φέρεντς Πούσκας Μπιρό γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1927 στη Βουδαπέστη. Εντάχθηκε στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες της Κίσπεστ Χόνβεντ, λίγο πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν προπονητής της ομάδας ήταν ο πατέρας του. Υπηρέτησε πιστά την ομάδα του έως το 1956, χρονιά που ξέσπασε η Ουγγρική Επανάσταση.
Το 1949, επί κομμουνιστικής διακυβέρνησης, το Υπουργείο Άμυνας ανέλαβε τις τύχες του συλλόγου και η Χόνβεντ έγινε η ομάδα του στρατού. Οι ποδοσφαιριστές της έγιναν αξιωματικοί και ο Πούσκας, λίγα χρόνια μετά, πήρε το βαθμό του συνταγματάρχη, απ' όπου προέκυψε και το γνωστό προσωνύμιό του. Παρέα με τους Ζόλταν Τσίμπορ και Σάντορ Κότσις, οδήγησε σε μεγάλους θριάμβους τη Χόνβεντ. Ο ίδιος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ το 1948 (50 γκολ), το 1949 (31), το 1950 (25) και το 1953 (27). Συνολικά, στο πρωτάθλημα Ουγγαρίας είχε 354 συμμετοχές και σημείωσε 357 γκολ.
Στις 20 Αυγούστου 1945, ο 18χρονος Φέρεντς Πούσκας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Εθνική Ομάδα, σκοράροντας στο 5-2 επί της Αυστρίας. Στη συντροφιά των Τσίμπορ, Κότσις, Πούσκας προστέθηκαν οι Σάντορ Μπόζικ και Νάντορ Χιντεγκούτι και όλοι μαζί συνετέλεσαν στη δημιουργία μιας από τις καλύτερες ομάδες που έχει εμφανιστεί στον πλανήτη.
Με την εθνική Ουγγαρίας, ο Πούσκας κατέκτησε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο το 1952 στο Ελσίνκι (γι' αυτό και η ομάδα ονομάστηκε «Αράντσιπατ», που σημαίνει «χρυσή ομάδα» στα ουγγρικά) και έπαιξε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954, που έμεινε στην ιστορία ως «Το θαύμα της Βέρνης», επειδή οι Γερμανοί «γύρισαν» το εις βάρος τους 2-0 και νίκησαν τους Ούγγρους με 3-2. Στην ιστορία έχουν μείνει νίκες της «Αράντσιπατ», όπως το 6-3 επί της Αγγλίας μέσα στο Γουέμπλεϊ (1953) και το 7-1 πάλι επί της Αγγλίας στη Βουδαπέστη (1954), με τον Πούσκας να έχει φυσικά πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η εισβολή των σοβιετικών στρατευμάτων στη Βουδαπέστη βρίσκει τον Πούσκας στο εξωτερικό, σε περιοδεία με τη Χόνβεντ. Ο «καλπάζων συνταγματάρχης» είχε ήδη αποφασίσει να μην επιστρέψει στην πατρίδα του και να αναζητήσει ομάδα στη Δυτική Ευρώπη. Παρότι αρχικά βρέθηκε πολύ κοντά στην Εσπανιόλ και μάλιστα έπαιξε σε κάποια φιλικά, ο 29χρονος εμιγκρές δεν έμεινε στη Βαρκελώνη, αλλά ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου η Γιουβέντους και η Μίλαν επιθυμούσαν διακαώς να τον εντάξουν στη δύναμή τους. Υπολόγιζε, όμως, χωρίς την ΟΥΕΦΑ, η οποία του επέβαλε διετή αποκλεισμό κι έτσι το 1958 επέστρεψε στην Ισπανία και εντάχθηκε στο δυναμικό της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Πούσκας είχε κλείσει τα 31, όταν αποκτήθηκε από τη «Βασίλισσα», αλλά παρέμενε ασυναγώνιστος. Εκεί βρήκε δύο ισάξιους παρτενέρ, τον Αλφρέδο ντι Στέφανο και τον Ραϊμόν Κοπά και πανηγύρισε την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1959 και το 1960. Την πρώτη χρονιά ήταν τραυματίας κι έχασε τον τελικό με τη Ρεμς, αλλά το 1960 έδωσε το παρών κι έγραψε ιστορία. Στο 7-3 επί της Άιντραχτ Φρανκφούρτης, ο Πούσκας πέτυχε τέσσερα γκολ και ο Ντι Στέφανο τρία, ρεκόρ που φυσικά παραμένουν μέχρι σήμερα και πιθανότατα δεν πρόκειται ποτέ να καταρριφθούν. Ο Ούγγρος πέτυχε χατ-τρικ και στον τελικό του 1962, όμως, η Ρεάλ έχασε 5-3 από την Μπενφίκα.
Συνολικά, με τη φανέλα των «μερένγκες» ο Φέρεντς Πούσκας κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα και έπαιξε σε 180 αγώνες της «πριμέρα ντιβιζιόν», σημειώνοντας 156 γκολ, ενώ στην Ευρώπη σκόραρε 35 φορές σε 39 ματς. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ισπανία πήρε την υπηκοότητα και με την εθνική ομάδα έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962. Έπαιξε σε τέσσερα ματς, χωρίς να πετύχει γκολ.
Ο Φέρεντς Πούσκας εγκατέλειψε την ενεργό δράση σε ηλικία 40 ετών, το 1967, και ακολούθησε προπονητική καριέρα. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν η συμμετοχή με τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971, όπου η ελληνική ομάδα έχασε 2-0 από τον Άγιαξ στο Γουέμπλεϊ. Έμεινε στους «πράσινους» την πενταετία 1969-1974 (2 πρωταθλήματα ο απολογισμός του), ενώ λίγα χρόνια αργότερα βρέθηκε ξανά στην Αθήνα και εργάσθηκε για μία σεζόν (1978-79) στην ΑΕΚ. Ο «δικέφαλος» κατέκτησε το πρωτάθλημα και ο Πούσκας μοιράστηκε τον τίτλο μαζί με τον Ανδρέα Σταματιάδη, που τον διαδέχθηκε.
Ένας τρίτος δεσμός του Πούσκας με τη χώρα μας εντοπίζεται στην Αυστραλία, καθώς οδήγησε την Ελλάδα Μελβούρνης στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1991, τότε που η ομάδα αυτή αποτελείτο σχεδόν εξ ολοκλήρου από έλληνες ομογενείς.
Εκτός από την Ελλάδα και την Αυστραλία, ο Φέρεντς Πούσκας δούλεψε ως προπονητής στην Ισπανία (Χέρκουλες 1967, Αλαβές 1968-1969), στις ΗΠΑ (Γκόλντεν Γκέιτ, 1967-1968), τον Καναδά (Βανκούβερ, 1968), τη Χιλή (Κόλο Κόλο, 1975-1976), τη Σαουδική Αραβία (1976-1977), την Αίγυπτο (Αλ Μασρί, 1979-1982), την Παραγουάη (Σολ ντε Αμέρικα 1985-1986, Σέρο Πορτένιο 1986-1989) και την Εθνική Ουγγαρίας το 1993.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ταλαιπωρήθηκε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Πέθανε από πνευμονία σε νοσοκομείο της Βουδαπέστης, στις 17 Νοεμβρίου 2006.
1927 – 2006
Από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. «Ο καλπάζων συνταγματάρχης», όπως ήταν το προσωνύμιό του, έγραψε χρυσές σελίδες με την εθνική ομάδα της Ουγγαρίας και τη Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ ως προπονητής του Παναθηναϊκού χάρισε στο ελληνικό ποδόσφαιρο τη μεγαλύτερη επιτυχία του επί συλλογικού επιπέδου. Υπήρξε ένας από τους πιο χαρισματικούς σκόρερ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου με το «φαρμακερό» αριστερό του σουτ. Σημείωσε 84 γκολ σε 83 συναντήσεις με την Εθνική Ουγγαρίας και 511 γκολ σε 533 συναντήσεις με τις φανέλες της Χόνβεντ Βουδαπέστης και της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Φέρεντς Πούσκας Μπιρό γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1927 στη Βουδαπέστη. Εντάχθηκε στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες της Κίσπεστ Χόνβεντ, λίγο πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν προπονητής της ομάδας ήταν ο πατέρας του. Υπηρέτησε πιστά την ομάδα του έως το 1956, χρονιά που ξέσπασε η Ουγγρική Επανάσταση.
Το 1949, επί κομμουνιστικής διακυβέρνησης, το Υπουργείο Άμυνας ανέλαβε τις τύχες του συλλόγου και η Χόνβεντ έγινε η ομάδα του στρατού. Οι ποδοσφαιριστές της έγιναν αξιωματικοί και ο Πούσκας, λίγα χρόνια μετά, πήρε το βαθμό του συνταγματάρχη, απ' όπου προέκυψε και το γνωστό προσωνύμιό του. Παρέα με τους Ζόλταν Τσίμπορ και Σάντορ Κότσις, οδήγησε σε μεγάλους θριάμβους τη Χόνβεντ. Ο ίδιος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ το 1948 (50 γκολ), το 1949 (31), το 1950 (25) και το 1953 (27). Συνολικά, στο πρωτάθλημα Ουγγαρίας είχε 354 συμμετοχές και σημείωσε 357 γκολ.
Στις 20 Αυγούστου 1945, ο 18χρονος Φέρεντς Πούσκας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Εθνική Ομάδα, σκοράροντας στο 5-2 επί της Αυστρίας. Στη συντροφιά των Τσίμπορ, Κότσις, Πούσκας προστέθηκαν οι Σάντορ Μπόζικ και Νάντορ Χιντεγκούτι και όλοι μαζί συνετέλεσαν στη δημιουργία μιας από τις καλύτερες ομάδες που έχει εμφανιστεί στον πλανήτη.
Με την εθνική Ουγγαρίας, ο Πούσκας κατέκτησε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο το 1952 στο Ελσίνκι (γι' αυτό και η ομάδα ονομάστηκε «Αράντσιπατ», που σημαίνει «χρυσή ομάδα» στα ουγγρικά) και έπαιξε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954, που έμεινε στην ιστορία ως «Το θαύμα της Βέρνης», επειδή οι Γερμανοί «γύρισαν» το εις βάρος τους 2-0 και νίκησαν τους Ούγγρους με 3-2. Στην ιστορία έχουν μείνει νίκες της «Αράντσιπατ», όπως το 6-3 επί της Αγγλίας μέσα στο Γουέμπλεϊ (1953) και το 7-1 πάλι επί της Αγγλίας στη Βουδαπέστη (1954), με τον Πούσκας να έχει φυσικά πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η εισβολή των σοβιετικών στρατευμάτων στη Βουδαπέστη βρίσκει τον Πούσκας στο εξωτερικό, σε περιοδεία με τη Χόνβεντ. Ο «καλπάζων συνταγματάρχης» είχε ήδη αποφασίσει να μην επιστρέψει στην πατρίδα του και να αναζητήσει ομάδα στη Δυτική Ευρώπη. Παρότι αρχικά βρέθηκε πολύ κοντά στην Εσπανιόλ και μάλιστα έπαιξε σε κάποια φιλικά, ο 29χρονος εμιγκρές δεν έμεινε στη Βαρκελώνη, αλλά ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου η Γιουβέντους και η Μίλαν επιθυμούσαν διακαώς να τον εντάξουν στη δύναμή τους. Υπολόγιζε, όμως, χωρίς την ΟΥΕΦΑ, η οποία του επέβαλε διετή αποκλεισμό κι έτσι το 1958 επέστρεψε στην Ισπανία και εντάχθηκε στο δυναμικό της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Πούσκας είχε κλείσει τα 31, όταν αποκτήθηκε από τη «Βασίλισσα», αλλά παρέμενε ασυναγώνιστος. Εκεί βρήκε δύο ισάξιους παρτενέρ, τον Αλφρέδο ντι Στέφανο και τον Ραϊμόν Κοπά και πανηγύρισε την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1959 και το 1960. Την πρώτη χρονιά ήταν τραυματίας κι έχασε τον τελικό με τη Ρεμς, αλλά το 1960 έδωσε το παρών κι έγραψε ιστορία. Στο 7-3 επί της Άιντραχτ Φρανκφούρτης, ο Πούσκας πέτυχε τέσσερα γκολ και ο Ντι Στέφανο τρία, ρεκόρ που φυσικά παραμένουν μέχρι σήμερα και πιθανότατα δεν πρόκειται ποτέ να καταρριφθούν. Ο Ούγγρος πέτυχε χατ-τρικ και στον τελικό του 1962, όμως, η Ρεάλ έχασε 5-3 από την Μπενφίκα.
Συνολικά, με τη φανέλα των «μερένγκες» ο Φέρεντς Πούσκας κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα και έπαιξε σε 180 αγώνες της «πριμέρα ντιβιζιόν», σημειώνοντας 156 γκολ, ενώ στην Ευρώπη σκόραρε 35 φορές σε 39 ματς. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ισπανία πήρε την υπηκοότητα και με την εθνική ομάδα έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962. Έπαιξε σε τέσσερα ματς, χωρίς να πετύχει γκολ.
Ο Φέρεντς Πούσκας εγκατέλειψε την ενεργό δράση σε ηλικία 40 ετών, το 1967, και ακολούθησε προπονητική καριέρα. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν η συμμετοχή με τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971, όπου η ελληνική ομάδα έχασε 2-0 από τον Άγιαξ στο Γουέμπλεϊ. Έμεινε στους «πράσινους» την πενταετία 1969-1974 (2 πρωταθλήματα ο απολογισμός του), ενώ λίγα χρόνια αργότερα βρέθηκε ξανά στην Αθήνα και εργάσθηκε για μία σεζόν (1978-79) στην ΑΕΚ. Ο «δικέφαλος» κατέκτησε το πρωτάθλημα και ο Πούσκας μοιράστηκε τον τίτλο μαζί με τον Ανδρέα Σταματιάδη, που τον διαδέχθηκε.
Ένας τρίτος δεσμός του Πούσκας με τη χώρα μας εντοπίζεται στην Αυστραλία, καθώς οδήγησε την Ελλάδα Μελβούρνης στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1991, τότε που η ομάδα αυτή αποτελείτο σχεδόν εξ ολοκλήρου από έλληνες ομογενείς.
Εκτός από την Ελλάδα και την Αυστραλία, ο Φέρεντς Πούσκας δούλεψε ως προπονητής στην Ισπανία (Χέρκουλες 1967, Αλαβές 1968-1969), στις ΗΠΑ (Γκόλντεν Γκέιτ, 1967-1968), τον Καναδά (Βανκούβερ, 1968), τη Χιλή (Κόλο Κόλο, 1975-1976), τη Σαουδική Αραβία (1976-1977), την Αίγυπτο (Αλ Μασρί, 1979-1982), την Παραγουάη (Σολ ντε Αμέρικα 1985-1986, Σέρο Πορτένιο 1986-1989) και την Εθνική Ουγγαρίας το 1993.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ταλαιπωρήθηκε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Πέθανε από πνευμονία σε νοσοκομείο της Βουδαπέστης, στις 17 Νοεμβρίου 2006.
2 Απριλίου-Γεγονoτα
1453: Ο Μωάμεθ αρχίζει την τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.
1800: Πρεμιέρα της 1ης Συμφωνίας του Μπετόβεν στη Βιέννη.
1902: Η πρώτη ποδοσφαιρική τραγωδία. Κατά τη διάρκεια του αγώνα Σκωτίας - Αγγλίας στο Άιμπροξ Παρκ της Γλασκόβης, υποχωρεί μια ολόκληρη πτέρυγα της κερκίδας, λόγω υπεράριθμων θεατών, με απολογισμό 25 νεκρούς και 168 τραυματίες.
1972: Ο Τσάρλι Τσάπλιν επισκέπτεται τις ΗΠΑ για πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του '50, όταν είχε χαρακτηρισθεί κομμουνιστής από την επιτροπή αντιαμερικανικών ενεργειών του γερουσιαστή Μακάρθι.
1982: Η Αργεντινή καταλαμβάνει τις Μαλβίνες Νήσους, που τις θεωρεί δικές της, ενώ τα ίδια νησιά με το όνομα Φόκλαντς ανήκουν στη Μεγάλη Βρετανία.
1986: Έκρηξη βόμβας σε αεροσκάφος της TWA, ενώ πετά πάνω από το Άργος έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο τεσσάρων επιβατών και τον τραυματισμό πέντε. Τη βόμβα είχε τοποθετήσει η αραβική τρομοκρατική οργάνωση του Αμπού Νιντάλ.
*
Γεννησεις
1805: Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, δανός παραμυθάς. [θαν. 4/8/1875]
1875: Γουόλτερ Πέρσι Κράισλερ, αμερικανός βιομήχανος, εφευρέτης και μηχανικός, που εξέλιξε τον εξακύλινδρο κινητήρα και ίδρυσε την ομώνυμη αυτοκινητοβιομηχανία. [θαν. 18/8/1940]
1927: Φέρεντς Πούσκας, ο επονομαζόμενος και «καλπάζων συνταγματάρχης», ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής, που οδήγησε τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 στο Γουέμπλεϊ. [θαν. 17/11/2006]
*
Θανατοι
1872: Σάμιουελ Μορς, αμερικανός εφευρέτης και ζωγράφος, δημιουργός του τηλέγραφου και των σημάτων Μορς. [γεν. 27/4/1791]
1997: Τομογιούκι Τανάκα, ιάπωνας κινηματογραφικός παραγωγός. («Γκοτζίλα», «Καγκεμούσα», «Γιοζίμπο») [γεν. 26/4/1910]
2005: Πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ, κατά κόσμον Κάρολος Βοϊτίλα. [γεν. 18/5/1920]
1453: Ο Μωάμεθ αρχίζει την τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.
1800: Πρεμιέρα της 1ης Συμφωνίας του Μπετόβεν στη Βιέννη.
1902: Η πρώτη ποδοσφαιρική τραγωδία. Κατά τη διάρκεια του αγώνα Σκωτίας - Αγγλίας στο Άιμπροξ Παρκ της Γλασκόβης, υποχωρεί μια ολόκληρη πτέρυγα της κερκίδας, λόγω υπεράριθμων θεατών, με απολογισμό 25 νεκρούς και 168 τραυματίες.
1972: Ο Τσάρλι Τσάπλιν επισκέπτεται τις ΗΠΑ για πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του '50, όταν είχε χαρακτηρισθεί κομμουνιστής από την επιτροπή αντιαμερικανικών ενεργειών του γερουσιαστή Μακάρθι.
1982: Η Αργεντινή καταλαμβάνει τις Μαλβίνες Νήσους, που τις θεωρεί δικές της, ενώ τα ίδια νησιά με το όνομα Φόκλαντς ανήκουν στη Μεγάλη Βρετανία.
1986: Έκρηξη βόμβας σε αεροσκάφος της TWA, ενώ πετά πάνω από το Άργος έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο τεσσάρων επιβατών και τον τραυματισμό πέντε. Τη βόμβα είχε τοποθετήσει η αραβική τρομοκρατική οργάνωση του Αμπού Νιντάλ.
*
Γεννησεις
1805: Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, δανός παραμυθάς. [θαν. 4/8/1875]
1875: Γουόλτερ Πέρσι Κράισλερ, αμερικανός βιομήχανος, εφευρέτης και μηχανικός, που εξέλιξε τον εξακύλινδρο κινητήρα και ίδρυσε την ομώνυμη αυτοκινητοβιομηχανία. [θαν. 18/8/1940]
1927: Φέρεντς Πούσκας, ο επονομαζόμενος και «καλπάζων συνταγματάρχης», ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής, που οδήγησε τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 στο Γουέμπλεϊ. [θαν. 17/11/2006]
*
Θανατοι
1872: Σάμιουελ Μορς, αμερικανός εφευρέτης και ζωγράφος, δημιουργός του τηλέγραφου και των σημάτων Μορς. [γεν. 27/4/1791]
1997: Τομογιούκι Τανάκα, ιάπωνας κινηματογραφικός παραγωγός. («Γκοτζίλα», «Καγκεμούσα», «Γιοζίμπο») [γεν. 26/4/1910]
2005: Πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ, κατά κόσμον Κάρολος Βοϊτίλα. [γεν. 18/5/1920]
Η ζωή της πεταλούδας.
Κάποια μέρα ένας άνθρωπος είδε το κουκούλι μιας κάμπιας,
στο οποίο υπήρχε μία χαραμάδα από την οποία προσπαθούσε να βγεί μια μικρή πεταλούδα....
Περνούσε όμως ο καιρός και η πεταλούδα αδυνατούσε να ανοίξει την χαραμάδα για να βγει...
Έτσι ο άνθρωπος αποφάσισε να την βοηθήσει.Με τον σουγιά του άνοιξε την χαραμάδα και η πεταλούδα αμέσως βγήκε...
Αλλά το κορμάκι της ήταν αδύνατο,τα φτερά της βαριά και η πεταλούδα μπορούσε να κινηθεί με μεγάλη δυσκολία...
Ο άνθρωπος την παρακολουθούσε πιστεύοντας πως σε λίγο θ'άνοιγε τα φτερά της για να πετάξει...όμως τίποτα δεν έγινε...η πεταλούδα συνέχισε να σέρνει το κορμί της και να κουβαλάει τα φτερά της..
Και όλα αυτά έγιναν γιατί ο άνθρωπος θέλοντας να την βοηθήσει,δεν κατάλαβε ότι η πεταλούδα
έπρεπε να δυσκολευτεί γιατί μόνο τότε η δύναμη θα απλωνόταν σε όλο το κορμί της και στα φτερά της.
Η ίδια η ζωή ανάγκαζε την πεταλούδα να προσπαθεί
και να αποκτήσει δυνάμεις που θα της επέτρεπαν
να σπάσει το κουκούλι και να βγει να πετάξει.
Η ζωή φέρνει πάντα δυκολίες.
Γι'αυτό όταν ζητάς δυνάμεις η ζωή δίνει δυσκολίες για να γίνεις πιο δυνατός...
Όταν ζητάς σοφία η ζωή σε γεμίζει με προβλήματα για να τα λύσεις
Η ζωή μπορεί να μην σου δίνει όλα αυτά που θα ήθελες
αλλά σου δίνει όλα τα απαραίτητα για ν'αποκτήσεις αυτά που χρειάζεσαι!
Κάποια μέρα ένας άνθρωπος είδε το κουκούλι μιας κάμπιας,
στο οποίο υπήρχε μία χαραμάδα από την οποία προσπαθούσε να βγεί μια μικρή πεταλούδα....
Περνούσε όμως ο καιρός και η πεταλούδα αδυνατούσε να ανοίξει την χαραμάδα για να βγει...
Έτσι ο άνθρωπος αποφάσισε να την βοηθήσει.Με τον σουγιά του άνοιξε την χαραμάδα και η πεταλούδα αμέσως βγήκε...
Αλλά το κορμάκι της ήταν αδύνατο,τα φτερά της βαριά και η πεταλούδα μπορούσε να κινηθεί με μεγάλη δυσκολία...
Ο άνθρωπος την παρακολουθούσε πιστεύοντας πως σε λίγο θ'άνοιγε τα φτερά της για να πετάξει...όμως τίποτα δεν έγινε...η πεταλούδα συνέχισε να σέρνει το κορμί της και να κουβαλάει τα φτερά της..
Και όλα αυτά έγιναν γιατί ο άνθρωπος θέλοντας να την βοηθήσει,δεν κατάλαβε ότι η πεταλούδα
έπρεπε να δυσκολευτεί γιατί μόνο τότε η δύναμη θα απλωνόταν σε όλο το κορμί της και στα φτερά της.
Η ίδια η ζωή ανάγκαζε την πεταλούδα να προσπαθεί
και να αποκτήσει δυνάμεις που θα της επέτρεπαν
να σπάσει το κουκούλι και να βγει να πετάξει.
Η ζωή φέρνει πάντα δυκολίες.
Γι'αυτό όταν ζητάς δυνάμεις η ζωή δίνει δυσκολίες για να γίνεις πιο δυνατός...
Όταν ζητάς σοφία η ζωή σε γεμίζει με προβλήματα για να τα λύσεις
Η ζωή μπορεί να μην σου δίνει όλα αυτά που θα ήθελες
αλλά σου δίνει όλα τα απαραίτητα για ν'αποκτήσεις αυτά που χρειάζεσαι!
Η σεξουαλικότητα στο γάμο
Γιατί πριν από το γάμο υπάρχει έντονο ενδιαφέρον του ενός προς τον άλλο; Γιατί η σεξουαλική επιθυμία είναι έντονη; Μήπως ένας από τους λόγους είναι ότι προσπαθούμε να αρέσουμε στο σύντροφό μας; Μήπως επειδή φροντίζουμε την εμφάνισή μας; Μήπως επειδή προσπαθούμε να κατανοήσουμε τυχόν προβληματισμούς του συντρόφου μας; Μήπως επειδή δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας; Τι συμβαίνει μετά το γάμο; Γιατί χάνεται όχι μόνο η επικοινωνία αλλά και το σεξουαλικό μας ενδιαφέρον; Γιατί αφήνουμε την ανία, τη ρουτίνα να μπουν στη συζυγική μας ζωή; Γιατί ναι, εμείς είμαστε αυτοί που της ανοίγουμε την πόρτα. Τι αλλάζει μέσα από το γάμο;
Η σεξουαλικότητα στο γάμο
Ο γάμος είναι η σημαντικότερη πλευρά της ανθρώπινης αναγνώρισης και της συναισθηματικής ολοκλήρωσης δυο ανθρώπων που αλληλοεπιλέγονται με σκοπό το να μείνουν για πάντα μαζί βάσει πίστης και συντροφικότητας. Μέσω του γάμου, το ζευγάρι ολοκληρώνεται μέσα από τις δύο σημαντικές πλευρές της ανθρώπινης ζωής, της σεξουαλικότητας και της γονιμότητας.
Πολλές φορές όμως η σεξουαλική εικόνα ενός γάμου χάνει σημαντικά τον ρόλο της από τις συμπεριφορές που υιοθετούνται και από τους δύο συντρόφους μέσα στη συμβίωση, επιδρώντας αρνητικά στην επιθυμία και την έλξη για σεξουαλική επαφή.
Με το πέρασμα του χρόνου, στο πάθος, στη φαντασία, στη σεξουαλική διέγερση μπορεί να παρεισφρήσει η συνήθεια, η επαναληψιμότητα, η εξοικείωση των σωμάτων, με αποτέλεσμα η σεξουαλική σπίθα, ο ενθουσιασμός και ο αισθησιασμός να φθείρονται. Η συντροφικότητα είναι αυτή που σηματοδοτεί την αποδοχή του άλλου όπως είναι, την κατανόηση των προβλημάτων και των ελαττωμάτων του άλλου, που παρέχει τη δυνατότητα στους συντρόφους να είναι αληθινοί, αυθόρμητοι και ελεύθεροι να σκεφθούν και να δράσουν με αυθεντικό και όχι με υποκριτικό τρόπο. Περικλείει ακόμη το θαυμασμό και την εκτίμηση για τα επιτεύγματά τους, την καλοπροαίρετη στάση στις επιλογές του καθενός, την ομοιότητα στη στάση και τον τρόπο που βλέπουν τη ζωή, το μοίρασμα των σκέψεων και των εμπειριών της ζωής, το νοιάξιμο, τον ερωτισμό, την τρυφερότητα και κυρίως την αίσθηση ότι όταν ο σύντροφος θα γυρίσει σπίτι του θα ξέρει ότι κάποιος άλλος που τον αγαπά τον περιμένει.
Αν οι δύο σύζυγοι κατανοήσουν ότι η συναισθηματική και σεξουαλική υγεία ενός γάμου δεν είναι αυτονόητη, αλλά κατακτιέται καθημερινά μέσα από την αμοιβαία προσπάθεια, το σεβασμό του συντρόφου, την εμπιστοσύνη και την ειλικρινή επικοινωνία, τότε η σχέση μέσα από το γάμο μπορεί να εξελιχθεί σε μια ουσιαστική σχέση ζωής και συντροφικότητας.
Τι συμβαίνει σε έναν γάμο που είναι εθισμένος σε συγκρούσεις;
Σε αυτή τη σχέση υπάρχουν εντάσεις και αντιπαραθέσεις. Οι συγκρούσεις είναι συχνό φαινόμενο μέσα στην οικογένεια και πολλές φορές γίνονται απροκάλυπτα μπροστά στα παιδιά. Η συντροφικότητα είναι σαφώς επηρεασμένη και η επικοινωνία βασίζεται σε μία ιδιότυπη ανάγκη ψυχολογικού πολέμου, που δίνει την ψευδή εντύπωση ότι ελέγχουν τη σχέση όταν συγκρούονται μεταξύ τους.
Τι συμβαίνει σε έναν γάμο που είναι απονεκρωμένος;
Η ασφάλεια και η προστασία που παρέχει η συνήθεια, προτιμάται από την ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ των συντρόφων. Η σιωπή και η απάθεια αντικαθιστούν τον ειλικρινή διάλογο και την αντιμετώπιση των προβλημάτων στην επικοινωνία. Το ζευγάρι δε μοιράζεται ενδιαφέροντα και δραστηριότητες, δεν αφιερώνει κοινό χρόνο. Κυριαρχεί μία δυσαρμονία μεταξύ της εικόνας του παρελθόντος, όπου η σχέση ήταν ζεστή και ζωντανή και του παρόντος, όπου υπάρχει το συναισθηματικό κενό, και πολλές φορές η απογοήτευση από την αίσθηση της μη αναστρέψιμης κατάστασης.
Τι συμβαίνει σε ένα γάμο που είναι ζωτικός;
Υπάρχει μία ελεγχόμενη ισορροπία μεταξύ κοινωνικής, επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και αυτό γιατί οι σύντροφοι είναι δεμένοι ψυχολογικά μπροστά σε σοβαρά ζητήματα της καθημερινότητας. Υπάρχει αμοιβαιότητα, συντροφικότητα και κοινή συμμετοχή σε σημαντικούς τομείς της ζωής. Υπάρχουν λίγα σημεία τριβής, καθώς οι όποιες διαφορές ρυθμίστηκαν με το πέρασμα του χρόνου με αμοιβαίους συμβιβασμούς, υποχωρήσεις και αλληλοσεβασμό στη διαφορετικότητα του άλλου. Η ικανοποίηση, η απόλαυση στη σχέση και το ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο είναι σε πρώτο πλάνο. Κυριαρχεί η προσήλωση στη σχέση και το αίσθημα της ενότητας. Ο άλλος είναι μοναδικός αλλά όχι και αναντικατάστατος.
Τι συμβαίνει όταν υπάρχει εξάρτηση στο γάμο;
Η εξάρτηση μπορεί να δηλώνει έλλειψη αυτοπεποίθησης, αίσθηση ανικανότητας και ανεπάρκειας. Έτσι ο/η σύντροφος αναζητά από τον άλλο σύντροφο να είναι ενεργητικός, δυναμικός, προστατευτικός και κυριαρχικός. Πολλές φορές όμως η έκδηλη και συνεχής ανάγκη για εξάρτηση μπορεί να μεγιστοποιήσει το αίσθημα κατωτερότητας και να επιφέρει με τη σειρά του περαιτέρω αίσθημα αναξιότητας και κατάθλιψης, αλλά ακόμη και επιθετικότητα και θυμό προς το σύντροφο που θεωρείται κυριαρχικός, χωρίς τελικά να μπορεί να καλύψει τα συναισθηματικά κενά του/της εξαρτητικού συντρόφου.
Τι συμβαίνει όταν υπάρχει κατάθλιψη και παθητικότητα στο γάμο;
Ο/ η σύντροφος εμφανίζει δυσκολία έκφρασης συναισθημάτων και επιλέγει τη σιωπή ως μέσο επικοινωνίας που σηματοδοτεί, ή την παραίτηση και την αδιαφορία, ή την εσωτερική αίσθηση ενός ανείπωτου θυμού. Ο/η σύντροφος με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, μπορεί να δέχεται άκριτα και αδιαμαρτύρητα προσβολές, απορρίψεις και ματαιώσεις από το σύντροφο.
Τι συμβαίνει όταν υπάρχει ζήλια μέσα στο γάμο;
Συστατικό της επιθυμίας στη ζωή του μόνιμου ζευγαριού είναι και η ζήλια. Δηλαδή, εκείνη η κατάσταση που δείχνει θαυμασμό και ενδιαφέρον για το σύντροφό μου, θυμίζοντάς μου ότι «οφείλω να τον προσέχω και να του δείχνω ότι τον θέλω», ενώ παράλληλα «είμαι και εγώ επιθυμητός από αυτόν». Η ζήλια δεν πρέπει να συγχέεται με τη ζηλοτυπία που είναι μια παθολογική κατάσταση ζήλιας, δημιουργώντας παρανοϊκά σενάρια απιστίας και απάτης, οδηγώντας το ζευγάρι πολλές φορές σε ακραίες και βίαιες καταστάσεις.
Ποια είναι τα λάθη που γίνονται μέσα στο γάμο και αποξενώνουν το ζευγάρι;saving_a_marriage_and_sex_problem
Οι δύο σύντροφοι πολλές φορές μέσα στο γάμο επαναπαύονται, θεωρούν ότι το πάθος θα υπάρχει όπως και πριν, νοιώθουν ότι «τώρα πια βολεύτηκαν».
* η λανθασμένη έκφραση επιθυμίας & συντροφικότητας
* η ζήλοτυπία,
* η οικονομική ανασφάλεια,
* η μονοτονία-ρουτίνα,
* η έλλειψη επικοινωνίας,
* ο ερχομός των παιδιών,
* η συνταξιοδότηση,
* η κατάθλιψη,
* η έλλειψη σεξουαλικών φαντασιώσεων,
* η «συνήθεια»,
* η «ασφάλεια»,
* το «βόλεμα»,
* η παραμέληση της εμφάνισης,
είναι μερικοί από τους λόγους που δημιουργούν ένταση στη ζωή του ζευγαριού, με αποτέλεσμα να χάνει ο ένας σύντροφος τη ψυχοσυναισθηματική του ισορροπία και το σεξουαλικό του ενδιαφέρον για τον άλλο, να χάνεται το πάθος στη σχέση.
www.askitis.gr
Γιατί πριν από το γάμο υπάρχει έντονο ενδιαφέρον του ενός προς τον άλλο; Γιατί η σεξουαλική επιθυμία είναι έντονη; Μήπως ένας από τους λόγους είναι ότι προσπαθούμε να αρέσουμε στο σύντροφό μας; Μήπως επειδή φροντίζουμε την εμφάνισή μας; Μήπως επειδή προσπαθούμε να κατανοήσουμε τυχόν προβληματισμούς του συντρόφου μας; Μήπως επειδή δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας; Τι συμβαίνει μετά το γάμο; Γιατί χάνεται όχι μόνο η επικοινωνία αλλά και το σεξουαλικό μας ενδιαφέρον; Γιατί αφήνουμε την ανία, τη ρουτίνα να μπουν στη συζυγική μας ζωή; Γιατί ναι, εμείς είμαστε αυτοί που της ανοίγουμε την πόρτα. Τι αλλάζει μέσα από το γάμο;
Η σεξουαλικότητα στο γάμο
Ο γάμος είναι η σημαντικότερη πλευρά της ανθρώπινης αναγνώρισης και της συναισθηματικής ολοκλήρωσης δυο ανθρώπων που αλληλοεπιλέγονται με σκοπό το να μείνουν για πάντα μαζί βάσει πίστης και συντροφικότητας. Μέσω του γάμου, το ζευγάρι ολοκληρώνεται μέσα από τις δύο σημαντικές πλευρές της ανθρώπινης ζωής, της σεξουαλικότητας και της γονιμότητας.
Πολλές φορές όμως η σεξουαλική εικόνα ενός γάμου χάνει σημαντικά τον ρόλο της από τις συμπεριφορές που υιοθετούνται και από τους δύο συντρόφους μέσα στη συμβίωση, επιδρώντας αρνητικά στην επιθυμία και την έλξη για σεξουαλική επαφή.
Με το πέρασμα του χρόνου, στο πάθος, στη φαντασία, στη σεξουαλική διέγερση μπορεί να παρεισφρήσει η συνήθεια, η επαναληψιμότητα, η εξοικείωση των σωμάτων, με αποτέλεσμα η σεξουαλική σπίθα, ο ενθουσιασμός και ο αισθησιασμός να φθείρονται. Η συντροφικότητα είναι αυτή που σηματοδοτεί την αποδοχή του άλλου όπως είναι, την κατανόηση των προβλημάτων και των ελαττωμάτων του άλλου, που παρέχει τη δυνατότητα στους συντρόφους να είναι αληθινοί, αυθόρμητοι και ελεύθεροι να σκεφθούν και να δράσουν με αυθεντικό και όχι με υποκριτικό τρόπο. Περικλείει ακόμη το θαυμασμό και την εκτίμηση για τα επιτεύγματά τους, την καλοπροαίρετη στάση στις επιλογές του καθενός, την ομοιότητα στη στάση και τον τρόπο που βλέπουν τη ζωή, το μοίρασμα των σκέψεων και των εμπειριών της ζωής, το νοιάξιμο, τον ερωτισμό, την τρυφερότητα και κυρίως την αίσθηση ότι όταν ο σύντροφος θα γυρίσει σπίτι του θα ξέρει ότι κάποιος άλλος που τον αγαπά τον περιμένει.
Αν οι δύο σύζυγοι κατανοήσουν ότι η συναισθηματική και σεξουαλική υγεία ενός γάμου δεν είναι αυτονόητη, αλλά κατακτιέται καθημερινά μέσα από την αμοιβαία προσπάθεια, το σεβασμό του συντρόφου, την εμπιστοσύνη και την ειλικρινή επικοινωνία, τότε η σχέση μέσα από το γάμο μπορεί να εξελιχθεί σε μια ουσιαστική σχέση ζωής και συντροφικότητας.
Τι συμβαίνει σε έναν γάμο που είναι εθισμένος σε συγκρούσεις;
Σε αυτή τη σχέση υπάρχουν εντάσεις και αντιπαραθέσεις. Οι συγκρούσεις είναι συχνό φαινόμενο μέσα στην οικογένεια και πολλές φορές γίνονται απροκάλυπτα μπροστά στα παιδιά. Η συντροφικότητα είναι σαφώς επηρεασμένη και η επικοινωνία βασίζεται σε μία ιδιότυπη ανάγκη ψυχολογικού πολέμου, που δίνει την ψευδή εντύπωση ότι ελέγχουν τη σχέση όταν συγκρούονται μεταξύ τους.
Τι συμβαίνει σε έναν γάμο που είναι απονεκρωμένος;
Η ασφάλεια και η προστασία που παρέχει η συνήθεια, προτιμάται από την ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ των συντρόφων. Η σιωπή και η απάθεια αντικαθιστούν τον ειλικρινή διάλογο και την αντιμετώπιση των προβλημάτων στην επικοινωνία. Το ζευγάρι δε μοιράζεται ενδιαφέροντα και δραστηριότητες, δεν αφιερώνει κοινό χρόνο. Κυριαρχεί μία δυσαρμονία μεταξύ της εικόνας του παρελθόντος, όπου η σχέση ήταν ζεστή και ζωντανή και του παρόντος, όπου υπάρχει το συναισθηματικό κενό, και πολλές φορές η απογοήτευση από την αίσθηση της μη αναστρέψιμης κατάστασης.
Τι συμβαίνει σε ένα γάμο που είναι ζωτικός;
Υπάρχει μία ελεγχόμενη ισορροπία μεταξύ κοινωνικής, επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και αυτό γιατί οι σύντροφοι είναι δεμένοι ψυχολογικά μπροστά σε σοβαρά ζητήματα της καθημερινότητας. Υπάρχει αμοιβαιότητα, συντροφικότητα και κοινή συμμετοχή σε σημαντικούς τομείς της ζωής. Υπάρχουν λίγα σημεία τριβής, καθώς οι όποιες διαφορές ρυθμίστηκαν με το πέρασμα του χρόνου με αμοιβαίους συμβιβασμούς, υποχωρήσεις και αλληλοσεβασμό στη διαφορετικότητα του άλλου. Η ικανοποίηση, η απόλαυση στη σχέση και το ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο είναι σε πρώτο πλάνο. Κυριαρχεί η προσήλωση στη σχέση και το αίσθημα της ενότητας. Ο άλλος είναι μοναδικός αλλά όχι και αναντικατάστατος.
Τι συμβαίνει όταν υπάρχει εξάρτηση στο γάμο;
Η εξάρτηση μπορεί να δηλώνει έλλειψη αυτοπεποίθησης, αίσθηση ανικανότητας και ανεπάρκειας. Έτσι ο/η σύντροφος αναζητά από τον άλλο σύντροφο να είναι ενεργητικός, δυναμικός, προστατευτικός και κυριαρχικός. Πολλές φορές όμως η έκδηλη και συνεχής ανάγκη για εξάρτηση μπορεί να μεγιστοποιήσει το αίσθημα κατωτερότητας και να επιφέρει με τη σειρά του περαιτέρω αίσθημα αναξιότητας και κατάθλιψης, αλλά ακόμη και επιθετικότητα και θυμό προς το σύντροφο που θεωρείται κυριαρχικός, χωρίς τελικά να μπορεί να καλύψει τα συναισθηματικά κενά του/της εξαρτητικού συντρόφου.
Τι συμβαίνει όταν υπάρχει κατάθλιψη και παθητικότητα στο γάμο;
Ο/ η σύντροφος εμφανίζει δυσκολία έκφρασης συναισθημάτων και επιλέγει τη σιωπή ως μέσο επικοινωνίας που σηματοδοτεί, ή την παραίτηση και την αδιαφορία, ή την εσωτερική αίσθηση ενός ανείπωτου θυμού. Ο/η σύντροφος με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, μπορεί να δέχεται άκριτα και αδιαμαρτύρητα προσβολές, απορρίψεις και ματαιώσεις από το σύντροφο.
Τι συμβαίνει όταν υπάρχει ζήλια μέσα στο γάμο;
Συστατικό της επιθυμίας στη ζωή του μόνιμου ζευγαριού είναι και η ζήλια. Δηλαδή, εκείνη η κατάσταση που δείχνει θαυμασμό και ενδιαφέρον για το σύντροφό μου, θυμίζοντάς μου ότι «οφείλω να τον προσέχω και να του δείχνω ότι τον θέλω», ενώ παράλληλα «είμαι και εγώ επιθυμητός από αυτόν». Η ζήλια δεν πρέπει να συγχέεται με τη ζηλοτυπία που είναι μια παθολογική κατάσταση ζήλιας, δημιουργώντας παρανοϊκά σενάρια απιστίας και απάτης, οδηγώντας το ζευγάρι πολλές φορές σε ακραίες και βίαιες καταστάσεις.
Ποια είναι τα λάθη που γίνονται μέσα στο γάμο και αποξενώνουν το ζευγάρι;saving_a_marriage_and_sex_problem
Οι δύο σύντροφοι πολλές φορές μέσα στο γάμο επαναπαύονται, θεωρούν ότι το πάθος θα υπάρχει όπως και πριν, νοιώθουν ότι «τώρα πια βολεύτηκαν».
* η λανθασμένη έκφραση επιθυμίας & συντροφικότητας
* η ζήλοτυπία,
* η οικονομική ανασφάλεια,
* η μονοτονία-ρουτίνα,
* η έλλειψη επικοινωνίας,
* ο ερχομός των παιδιών,
* η συνταξιοδότηση,
* η κατάθλιψη,
* η έλλειψη σεξουαλικών φαντασιώσεων,
* η «συνήθεια»,
* η «ασφάλεια»,
* το «βόλεμα»,
* η παραμέληση της εμφάνισης,
είναι μερικοί από τους λόγους που δημιουργούν ένταση στη ζωή του ζευγαριού, με αποτέλεσμα να χάνει ο ένας σύντροφος τη ψυχοσυναισθηματική του ισορροπία και το σεξουαλικό του ενδιαφέρον για τον άλλο, να χάνεται το πάθος στη σχέση.
www.askitis.gr
Η αλλαγή ξεκινάει απο μέσα μας...
"Ήλθε η στιγμή να ομονοήσουμε και να συμπεριφερόμαστε σαν μία ενιαία Οικουμενική Ελληνική Κοινότητα με τους ίδιους στόχους, τις ίδιες αξίες".
Το παραπάνω μήνυμα που έλαβα εντοπίζει το πρόβλημα της σημερινής οικονομικής κρίσης αλλά και κρίσης αξιών αλλά δεν μας δίνετε ταυτόχρονα και μια πρακτική και αποτελεσματική λύση για να το ξεπεράσουμε μια για πάντα.
Η ομονόηση που σημαίνει η λειτουργία του Νού με συνοχή και το αποτέλεσμα αυτής της συνοχής που είναι η ειρήνη σε επίπεδο ατομικό αλλά και συλλογικό είναι η βαθύτερη επιθυμία όλων των Ελλήνων αλλά ταυτόχρονα και η επιθυμία των ....
.
πολιτών όλης της Γης εδώ και χιλιάδες χρόνια, που δυστυχώς παραμένει στο επίπεδο των συζητήσεων και αναποτελεσματικών επιλογών. Τα προβλήματα εντοπίζονται στην έλλειψη συνοχής της συλλογικής συνειδητότητας. Για να βγάλουμε σωστό όμως συμπέρασμα πρέπει να εξετάσουμε το πρόβλημα σε όλα τα επίπεδα. Στο επιφανειακό ή χονδροειδές και στο πιο βαθύτερο ή λεπτοφυές.
Υπάρχει όπως αντιλαμβάνεστε διχασμός της Ελληνικής κοινωνίας, δεν υπάρχει ομονόηση. Διαμάχες σε όλα τα επίπεδα, πρώτα απ' όλα σε ατομικό επίπεδο. Στο επίπεδο της λειτουργίας του ατομικού Νου που εάν δεν λειτουργεί αρμονικά λόγω των εντάσεων, έχουμε διχασμό της προσωπικότητας, της φυσιολογίας, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται στρες, άγχος, θυμός,θλίψη κλπ. με τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία-το 80-90% των ασθενειών οφείλεται στο στρες.
Αυτό είναι σχετικά το βαθύτερο επίπεδο και όσο πηγαίνουμε προς το χονδροειδές, βλέπουμε ότι από αυτή την συμπεριφορά μας, επηρεάζεται η οικογένεια μας, οι φίλοι μας, οι συνάδελφοι μας, οι διοικούντες, η κυβέρνηση, η κοινωνία, το περιβάλλον.
Γιατί η κοινωνία αποτελείται από άτομα και εάν τα άτομα δεν είναι υγιή τότε και το άθροισμα αυτών, η κοινωνία, δεν θα είναι υγιής.
Ποιες είναι οι πιο σημαντικές παρενέργειες ενός μη υγιή Νου που βρίσκεται συνέχεια σε κατάσταση πανικού, λόγω του στρες και άγχους και πως συνδέεται με την οικονομική κρίση;
Οι παρενέργειες είναι η έλλειψη δημιουργικότητας... επιχειρηματικότητας...... ευρηματικότητας....... καινοτομιών...... εξεύρεσης λύσεων με μετρήσιμα αποτελέσματα και κατά προέκταση λόγω του ανταγωνισμού έχουμε κλείσιμο των επιχειρήσεων, ανεργία, οικονομική κρίση. "Μην βασίζεται τη ζωή σας σε αυτά που αρέσουν ή δεν αρέσουν και στις ιδιοτροπίες των άλλων. Αυτό που συμβαίνει στη ζωή σας - είτε την απολαμβάνετε είτε υποφέρετε - είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη"
Ο καθένας μας πρέπει να λάβει την ολική ευθύνη των αποτυχιών και των επιτυχιών του. Συνήθως επειδή είναι επώδυνο να αντιμετωπίσουμε την προσωπική μας ευθύνη στα γεγονότα που μας συμβαίνουν, βρίσκουμε σαν υπεύθυνους κάποιους τρίτους, ίσως είναι από τους φίλους μας, από την εργασία μας, από την κυβέρνηση από την κοινωνία από το εξωτερικό.
Κανένας δεν μπορεί να μας σώσει και κανένας δεν μπορεί να μας βλάψει, μόνο εμείς οι ίδιοι και οι η επιλογές μας.
¨Όλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους και σίγουρα όλοι έχουν ευθύνες, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, αλλά εάν στρέψουμε την προσοχή μας και θεωρήσουμε σαν κύριους υπεύθυνους κάποιους άλλους για ότι αρνητικό μας συμβαίνει, τότε θα έχουμε αποτύχει να βρούμε την ρίζα των προβλημάτων μας, δεν θα διορθώσουμε τα λάθη μας, δεν θα ανυψώσουμε τον εαυτό μας στο μέγιστο δυναμικό του, ποτέ δεν θα ψάξουμε να βρούμε λύσεις συλλογικά, θα τσακωνόμαστε να βρούμε ποιος φταίει περισσότερο. Με λίγα λόγια ένας φαύλος κύκλος.
Πώς όμως κάτω από τις σημερινές συνθήκες με τόσες ταχύτατες αλλαγές και εξελίξεις μπορεί ο Νους να λειτουργεί φυσιολογικά χωρίς στρες; Σε αυτή την ερώτηση η δυτική επιστήμη δεν έχει μπορέσει ακόμη να δώσει αξιόπιστη λύση και αποτελεσματική, χωρίς παρενέργειες. Η μόνη συμβουλή είναι μην αγχώνεσαι. Είναι σαν να έχει κάποιος πονοκέφαλο και αντί για φάρμακο να του δώσουμε την οδηγία "μην πονάς"
Θα πρέπει να ανατρέξουμε να βρούμε λύση στην αρχαία γνώση και παράδοση.
Η λύση βρίσκεται σε δυο λέξεις "γνώθι σαυτόν".Δεν υπάρχει γνώση ανατολική η δυτική, Ελληνική η Αγγλική υπάρχει μόνο μια οικουμενική γνώση που είναι πολιτισμική κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας και που αξιολογείται από ένα και μοναδικό κριτήριο, από τα επιστημονικώς μετρήσιμα, χωρίς παρενέργειες, αποτελέσματα ....... τελεία και παύλα!!!!
"Ήλθε η στιγμή να ομονοήσουμε και να συμπεριφερόμαστε σαν μία ενιαία Οικουμενική Ελληνική Κοινότητα με τους ίδιους στόχους, τις ίδιες αξίες".
Το παραπάνω μήνυμα που έλαβα εντοπίζει το πρόβλημα της σημερινής οικονομικής κρίσης αλλά και κρίσης αξιών αλλά δεν μας δίνετε ταυτόχρονα και μια πρακτική και αποτελεσματική λύση για να το ξεπεράσουμε μια για πάντα.
Η ομονόηση που σημαίνει η λειτουργία του Νού με συνοχή και το αποτέλεσμα αυτής της συνοχής που είναι η ειρήνη σε επίπεδο ατομικό αλλά και συλλογικό είναι η βαθύτερη επιθυμία όλων των Ελλήνων αλλά ταυτόχρονα και η επιθυμία των ....
.
πολιτών όλης της Γης εδώ και χιλιάδες χρόνια, που δυστυχώς παραμένει στο επίπεδο των συζητήσεων και αναποτελεσματικών επιλογών. Τα προβλήματα εντοπίζονται στην έλλειψη συνοχής της συλλογικής συνειδητότητας. Για να βγάλουμε σωστό όμως συμπέρασμα πρέπει να εξετάσουμε το πρόβλημα σε όλα τα επίπεδα. Στο επιφανειακό ή χονδροειδές και στο πιο βαθύτερο ή λεπτοφυές.
Υπάρχει όπως αντιλαμβάνεστε διχασμός της Ελληνικής κοινωνίας, δεν υπάρχει ομονόηση. Διαμάχες σε όλα τα επίπεδα, πρώτα απ' όλα σε ατομικό επίπεδο. Στο επίπεδο της λειτουργίας του ατομικού Νου που εάν δεν λειτουργεί αρμονικά λόγω των εντάσεων, έχουμε διχασμό της προσωπικότητας, της φυσιολογίας, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται στρες, άγχος, θυμός,θλίψη κλπ. με τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία-το 80-90% των ασθενειών οφείλεται στο στρες.
Αυτό είναι σχετικά το βαθύτερο επίπεδο και όσο πηγαίνουμε προς το χονδροειδές, βλέπουμε ότι από αυτή την συμπεριφορά μας, επηρεάζεται η οικογένεια μας, οι φίλοι μας, οι συνάδελφοι μας, οι διοικούντες, η κυβέρνηση, η κοινωνία, το περιβάλλον.
Γιατί η κοινωνία αποτελείται από άτομα και εάν τα άτομα δεν είναι υγιή τότε και το άθροισμα αυτών, η κοινωνία, δεν θα είναι υγιής.
Ποιες είναι οι πιο σημαντικές παρενέργειες ενός μη υγιή Νου που βρίσκεται συνέχεια σε κατάσταση πανικού, λόγω του στρες και άγχους και πως συνδέεται με την οικονομική κρίση;
Οι παρενέργειες είναι η έλλειψη δημιουργικότητας... επιχειρηματικότητας...... ευρηματικότητας....... καινοτομιών...... εξεύρεσης λύσεων με μετρήσιμα αποτελέσματα και κατά προέκταση λόγω του ανταγωνισμού έχουμε κλείσιμο των επιχειρήσεων, ανεργία, οικονομική κρίση. "Μην βασίζεται τη ζωή σας σε αυτά που αρέσουν ή δεν αρέσουν και στις ιδιοτροπίες των άλλων. Αυτό που συμβαίνει στη ζωή σας - είτε την απολαμβάνετε είτε υποφέρετε - είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη"
Ο καθένας μας πρέπει να λάβει την ολική ευθύνη των αποτυχιών και των επιτυχιών του. Συνήθως επειδή είναι επώδυνο να αντιμετωπίσουμε την προσωπική μας ευθύνη στα γεγονότα που μας συμβαίνουν, βρίσκουμε σαν υπεύθυνους κάποιους τρίτους, ίσως είναι από τους φίλους μας, από την εργασία μας, από την κυβέρνηση από την κοινωνία από το εξωτερικό.
Κανένας δεν μπορεί να μας σώσει και κανένας δεν μπορεί να μας βλάψει, μόνο εμείς οι ίδιοι και οι η επιλογές μας.
¨Όλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους και σίγουρα όλοι έχουν ευθύνες, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, αλλά εάν στρέψουμε την προσοχή μας και θεωρήσουμε σαν κύριους υπεύθυνους κάποιους άλλους για ότι αρνητικό μας συμβαίνει, τότε θα έχουμε αποτύχει να βρούμε την ρίζα των προβλημάτων μας, δεν θα διορθώσουμε τα λάθη μας, δεν θα ανυψώσουμε τον εαυτό μας στο μέγιστο δυναμικό του, ποτέ δεν θα ψάξουμε να βρούμε λύσεις συλλογικά, θα τσακωνόμαστε να βρούμε ποιος φταίει περισσότερο. Με λίγα λόγια ένας φαύλος κύκλος.
Πώς όμως κάτω από τις σημερινές συνθήκες με τόσες ταχύτατες αλλαγές και εξελίξεις μπορεί ο Νους να λειτουργεί φυσιολογικά χωρίς στρες; Σε αυτή την ερώτηση η δυτική επιστήμη δεν έχει μπορέσει ακόμη να δώσει αξιόπιστη λύση και αποτελεσματική, χωρίς παρενέργειες. Η μόνη συμβουλή είναι μην αγχώνεσαι. Είναι σαν να έχει κάποιος πονοκέφαλο και αντί για φάρμακο να του δώσουμε την οδηγία "μην πονάς"
Θα πρέπει να ανατρέξουμε να βρούμε λύση στην αρχαία γνώση και παράδοση.
Η λύση βρίσκεται σε δυο λέξεις "γνώθι σαυτόν".Δεν υπάρχει γνώση ανατολική η δυτική, Ελληνική η Αγγλική υπάρχει μόνο μια οικουμενική γνώση που είναι πολιτισμική κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας και που αξιολογείται από ένα και μοναδικό κριτήριο, από τα επιστημονικώς μετρήσιμα, χωρίς παρενέργειες, αποτελέσματα ....... τελεία και παύλα!!!!
Επένδυση ζωής ο ύπνος
Κάποτε ο ύπνος εθεωρείτο χαμένος χρόνος ή «μικρός θάνατος». Σήμερα, αξολογείται ως επένδυση ζωής, καθώς η έλλειψή του μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο.
Μελέτες έδειξαν ότι πειραματόζωα, που αναγκάστηκαν να μείνουν άυπνα επί 20 ημέρες, κατέληξαν. Η ανάγκη του οργανισμού για ύπνο, η οποία εκφράζεται με την υπνηλία, είναι αντίστοιχη της δίψας, ή της αίσθησης της πείνας, όταν λείπει η τροφή, ή το νερό.
«Η παθολογία του ύπνου περιλαμβάνει περισσότερες από 80 παθήσεις που, πολλές φορές, παραμένουν αδιάγνωστες. Αυτό συμβαίνει γιατί, ενίοτε, τα όρια του φυσιολογικού και του παθολογικού δεν είναι αυστηρά καθορισμένα.
Επικρατεί, επίσης, μια γενικότερη κοινωνική παρεξήγηση των προβλημάτων του ύπνου, τα οποία δεν αναγνωρίζονται από τον ίδιο τον πάσχοντα, το περιβάλλον του, ή ομολογούνται δύσκολα», επισημαίνει η υπεύθυνη του εργαστηρίου ύπνου του νοσοκομείου «Άγιος Παύλος» της Θεσσαλονίκης πνευμονολόγος, Έφη Δασκαλοπούλου - Βλαχογιάννη, με αφορμή εκδήλωση, που διοργανώνουν στο ξενοδοχείο Mediterranean (21 Μαρτίου, στις 11.00) το Σωματείο Ασθενών με Διαταραχές Ύπνου «Η ΠΑΣΙΘΕΗ» και η Μονάδα Ύπνου του νοσοκομείου «Άγιος Παύλος», στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας για τον ύπνο.
«Η υπνηλία προκαλείται από τον χρονικά περιορισμένο, ή παθολογικό ύπνο. Το χρέος του βραδινού ύπνου, που έχει κανείς στον εαυτό του, το πληρώνει την ημέρα με πολύ υψηλό "επιτόκιο". Αποτελεί σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης τροχαίου ατυχήματος, διότι έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί αύξηση του χρόνου αντίδρασης, επειδή ελαττώνει την ετοιμότητα, την κριτική ικανότητα, την πρόσφατη μνήμη ενώ προκαλεί προβλήματα και στην επεξεργασία της πληροφορίας, δυσθυμία και ερειστική συμπεριφορά.
Αποτελέσματα μελέτης έδειξαν ότι ένα άτομο, που οδηγεί με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων την ώρα, αν κλείσει τα μάτια για 9 δευτερόλεπτα θα διανύσει στο διάστημα αυτό 250 μέτρα», προσθέτει η κ. Δασκαλοπούλου- Βλαχογιάννη
Ορισμένες ομάδες οδηγών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για πρόκληση τροχαίου ατυχήματος. Οι ομάδες αυτές είναι:
1. Νεαροί άνδρες μέχρι την ηλικία των 25 χρόνων.
2. Οδηγοί με ανεπαρκή αντίληψη της υπνηλίας τους.
3. Οδηγοί που εμπιστεύονται αναποτελεσματικά μέτρα καταπολέμησης της υπνηλίας τους.
4. Οδηγοί με 5, ή περισσότερα, επεισόδια υπνηλίας κατά την οδήγηση τον προηγούμενο χρόνο.
5. Άτομα με μη διαγνωσθείσες και μη θεραπευόμενες διαταραχές ύπνου.
6. Επαγγελματίες οδηγοί.
7. Άτομα που δουλεύουν με κυλιόμενα ωράρια.
8. Άτομα που παίρνουν φάρμακα τα οποία μπορεί να επηρεάσουν το επίπεδο της εγρήγορσης.
9. Άτομα που έχουν κοιμηθεί λιγότερο από 6 ώρες το προηγούμενο 24ωρο ή βρίσκονται σε εγρήγορση για περισσότερο από 20 ώρες.
«Δεν είναι εύκολο να αναγνωρισθεί ότι η υπνηλία αποτελεί το κύριο αίτιο ενός τροχαίου ατυχήματος. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις, όπως η εκτροπή ή πρόσκρουση σε ακινητοποιημένο αντικείμενο. Οι περισσότερες συγκρούσεις είναι οπισθομετωπικές, ή μετωπο-μετωπικές, όταν δεν υπάρχουν ενδείξεις τροχοπέδησης, ή άλλων διορθωτικών χειρισμών. Τα περισσότερα ατυχήματα έχουν σαν αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς, ή θανάτους, και συμβαίνουν συνήθως μεταξύ 00:00 - 06:00 και το μεσημέρι, όταν, ακολουθώντας τους φυσιολογικούς βιολογικούς ρυθμούς, το επίπεδο της εγρήγορσης πέφτει», εξηγεί η κ. Δασκαλοπούλου- Βλαχογιάννη.
Κάποτε ο ύπνος εθεωρείτο χαμένος χρόνος ή «μικρός θάνατος». Σήμερα, αξολογείται ως επένδυση ζωής, καθώς η έλλειψή του μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο.
Μελέτες έδειξαν ότι πειραματόζωα, που αναγκάστηκαν να μείνουν άυπνα επί 20 ημέρες, κατέληξαν. Η ανάγκη του οργανισμού για ύπνο, η οποία εκφράζεται με την υπνηλία, είναι αντίστοιχη της δίψας, ή της αίσθησης της πείνας, όταν λείπει η τροφή, ή το νερό.
«Η παθολογία του ύπνου περιλαμβάνει περισσότερες από 80 παθήσεις που, πολλές φορές, παραμένουν αδιάγνωστες. Αυτό συμβαίνει γιατί, ενίοτε, τα όρια του φυσιολογικού και του παθολογικού δεν είναι αυστηρά καθορισμένα.
Επικρατεί, επίσης, μια γενικότερη κοινωνική παρεξήγηση των προβλημάτων του ύπνου, τα οποία δεν αναγνωρίζονται από τον ίδιο τον πάσχοντα, το περιβάλλον του, ή ομολογούνται δύσκολα», επισημαίνει η υπεύθυνη του εργαστηρίου ύπνου του νοσοκομείου «Άγιος Παύλος» της Θεσσαλονίκης πνευμονολόγος, Έφη Δασκαλοπούλου - Βλαχογιάννη, με αφορμή εκδήλωση, που διοργανώνουν στο ξενοδοχείο Mediterranean (21 Μαρτίου, στις 11.00) το Σωματείο Ασθενών με Διαταραχές Ύπνου «Η ΠΑΣΙΘΕΗ» και η Μονάδα Ύπνου του νοσοκομείου «Άγιος Παύλος», στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας για τον ύπνο.
«Η υπνηλία προκαλείται από τον χρονικά περιορισμένο, ή παθολογικό ύπνο. Το χρέος του βραδινού ύπνου, που έχει κανείς στον εαυτό του, το πληρώνει την ημέρα με πολύ υψηλό "επιτόκιο". Αποτελεί σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης τροχαίου ατυχήματος, διότι έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί αύξηση του χρόνου αντίδρασης, επειδή ελαττώνει την ετοιμότητα, την κριτική ικανότητα, την πρόσφατη μνήμη ενώ προκαλεί προβλήματα και στην επεξεργασία της πληροφορίας, δυσθυμία και ερειστική συμπεριφορά.
Αποτελέσματα μελέτης έδειξαν ότι ένα άτομο, που οδηγεί με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων την ώρα, αν κλείσει τα μάτια για 9 δευτερόλεπτα θα διανύσει στο διάστημα αυτό 250 μέτρα», προσθέτει η κ. Δασκαλοπούλου- Βλαχογιάννη
Ορισμένες ομάδες οδηγών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για πρόκληση τροχαίου ατυχήματος. Οι ομάδες αυτές είναι:
1. Νεαροί άνδρες μέχρι την ηλικία των 25 χρόνων.
2. Οδηγοί με ανεπαρκή αντίληψη της υπνηλίας τους.
3. Οδηγοί που εμπιστεύονται αναποτελεσματικά μέτρα καταπολέμησης της υπνηλίας τους.
4. Οδηγοί με 5, ή περισσότερα, επεισόδια υπνηλίας κατά την οδήγηση τον προηγούμενο χρόνο.
5. Άτομα με μη διαγνωσθείσες και μη θεραπευόμενες διαταραχές ύπνου.
6. Επαγγελματίες οδηγοί.
7. Άτομα που δουλεύουν με κυλιόμενα ωράρια.
8. Άτομα που παίρνουν φάρμακα τα οποία μπορεί να επηρεάσουν το επίπεδο της εγρήγορσης.
9. Άτομα που έχουν κοιμηθεί λιγότερο από 6 ώρες το προηγούμενο 24ωρο ή βρίσκονται σε εγρήγορση για περισσότερο από 20 ώρες.
«Δεν είναι εύκολο να αναγνωρισθεί ότι η υπνηλία αποτελεί το κύριο αίτιο ενός τροχαίου ατυχήματος. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις, όπως η εκτροπή ή πρόσκρουση σε ακινητοποιημένο αντικείμενο. Οι περισσότερες συγκρούσεις είναι οπισθομετωπικές, ή μετωπο-μετωπικές, όταν δεν υπάρχουν ενδείξεις τροχοπέδησης, ή άλλων διορθωτικών χειρισμών. Τα περισσότερα ατυχήματα έχουν σαν αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς, ή θανάτους, και συμβαίνουν συνήθως μεταξύ 00:00 - 06:00 και το μεσημέρι, όταν, ακολουθώντας τους φυσιολογικούς βιολογικούς ρυθμούς, το επίπεδο της εγρήγορσης πέφτει», εξηγεί η κ. Δασκαλοπούλου- Βλαχογιάννη.
Τροφικές αλλεργίες προσβάλουν το 7-8% του παιδικού πληθυσμού
Τροφικές αλλεργίες προσβάλουν περίπου το 7-8% του παιδικού πληθυσμού και αποτελούν το πιο συχνό πρόβλημα της βρεφικής και νηπιακής ηλικίας. Η συχνότητα εμφάνισης τροφικής αλλεργίας στα παιδιά είναι σχεδόν διπλάσια από ότι στους ενήλικες. Το πιο κοινό τροφικό αλλεργιογόνο είναι το γάλα της αγελάδας και ακολουθούν το αυγό, το φιστίκι, το ψάρι, η σόγια , το σιτάρι και τα οστρακοειδή. Για την αντιμετώπιση της αλλεργίας από γάλα αγελάδας, οι επιστήμονες συνιστούν τον μητρικό θηλασμό (ο οποίος μερικές φορές θα πρέπει να συνοδεύεται και από τον αποκλεισμό από τη δίαιτα της θηλάζουσας τροφίμων που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία στο βρέφος) τα υποαλλεργικά γάλατα και η υποαλλεργική διατροφή.
«Η συχνότητα της αλλεργίας στο γάλα αγελάδας υπολογίζεται στο 2-3% των βρεφών και ελαττώνεται με την αύξηση της ηλικίας. Η αλλεργία στο γάλα της αγελάδας εκδηλώνεται με συμπτώματα κυρίως από το πεπτικό σύστημα και το δέρμα και είναι δυνατόν να είναι άμεσου ή επιβραδυνόμενου ή μεικτού τύπου. Οι εκδηλώσεις από τον πεπτικό σωλήνα μπορεί να αφορούν τον οισοφάγο, το στομάχι, το λεπτό έντερο ή και το παχύ έντερο» αναφέρει η επίκουρη καθηγήτρια παιδιατρικής-παιδιατρικής γαστρεντερολογίας στο ΑΠΘ Μαρία Φωτουλάκη, σε ανακοίνωση που θα παρουσιάζει στο 40ο Παιδιατρικό Συνέδριο της Παιδιατρικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος το οποίο θα πραγματοποιηθεί 27-28 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη.
«Η στρατηγική για την αντιμετώπιση της αλλεργίας στο γάλα αγελάδας περιλαμβάνει αποκλεισμό των πρωτεϊνών γάλακτος αγελάδας από τη διατροφή. Κατά κανόνα υπάρχει διασταυρούμενη αλλεργία με το γάλα της κατσίκας και της προβατίνας. Ως εκ τούτου αποκλείεται επίσης το κατσικίσιο και το πρόβειο γάλα. Βρέφη με αλλεργία στο γάλα αγελάδας έχουν αλλεργία και σε άλλες πρωτεϊνες όπως σόγιας 10-70%, μητρικού γάλακτος (από διατροφή της μητέρας ) 20%, πεπτίδια υδρολυμένης πρωτεϊνης αγελαδινού γάλακτος 10%. Ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός με ή χωρίς δίαιτα αποκλεισμού της μητέρας αποτελεί την πιο σωστή διατροφή για το βρέφος με αλλεργία στο γάλα αγελάδας. Τα γάλα της μητέρας αποτελεί ιδανική διατροφή για το βρέφος τους πρώτους 6 μήνες και μπορεί να συνεχιστεί μετά την εισαγωγή στερεάς τροφής μέχρι τους 12 μήνες της ζωής. Επιπλέον συνιστάται καθυστέρηση της εισαγωγής στερεάς τροφής ως την ηλικία των 6 μηνών. Σε βρέφη που δε θηλάζουν χορηγείται υποαλλεργικό βρεφικό γάλα» αναφέρει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που θα παρουσιάσει στο ίδιο συνέδριο η ομότιμη καθηγήτρια παιδιατρικής -παιδιατρικής γαστρεντερολογίας Σάντα Νούσια-Αρβανιτάκη.
Υποαλλεργικό γάλα , όπως εξηγεί η κ Νούσια-Αρβανιτάκη, είναι εκείνο το οποίο γίνεται ανεκτό από το 90% των βρεφών με αποδεδειγμένη αλλεργία στο γάλα αγελάδας. Στην αντιμετώπιση των κλινικών εκδηλώσεων της αλλεργίας στο γάλα αγελάδας αποτελεσματικά κατά κανόνα είναι τα γάλατα εκτεταμένης υδρόλυσης τα οποία παράγονται με συνδυασμό τεχνολογικών μεθόδων. Στην περίπτωση που οι ασθενείς αναπτύξουν αλλεργία και στο γάλα εκτεταμένης υδρόλυσης τότε χορηγείται γάλα αμινοξέων. Επίσης από το γάλα αμινοξέων μπορούν να επωφεληθούν βρέφη με αλλεργική γαστρίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα και στασιμότητα σωματικού βάρους, αλλεργική κολίτιδα, εκτεταμένο ατοπικό έκζεμα και κλινικές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια αποκλειστικού μητρικού θηλασμού .
Στην ήπια αλλεργία ως γάλα πρώτης επιλογής χορηγούνται τα γάλατα μερικώς υδρολυμένης πρωτεϊνης τα οποία δεν είναι υποαλλεργικά αλλά έχουν ελαττωμένη αντιγονικότητα και είναι εύπεπτα. Τα γάλατα πρωτεϊνης σόγιας, όπως αναφέρει η κ Νούσια-Αρβανιτάκη, δεν πρέπει να χορηγούνται σε βρέφη μικρότερα των 6 μηνών τα οποία έχουν αλλεργία στο γάλα αγελάδας , διότι μπορεί να αναπτύξουν αλλεργία στη σόγια. Επειδή το γάλα σόγιας έχει χαμηλό κόστος και καλύτερη γεύση μπορεί να χορηγηθεί σε νήπια με αλλεργία στο γάλα αγελάδες αφού αποδειχθεί η ανοχή του παιδιού στην πρωτεϊνη σόγιας .
«Το υποαλλεργικό γάλα και γενικά η υποαλλεργική διατροφή συνεχίζεται αυστηρά ως την ηλικία των 12 μηνών. Μετά τους 12 μήνες, συνιστάται μια δόση πρόκλησης (αλλεργίας) ανά εξάμηνο επί 3 χρόνια και κατόπιν κάθε χρόνο ώσπου να αποδειχθεί ανάπτυξη ανοχής» αναφέρει στην ανακοίνωσή της η κ Νούσια-Αρβανιτάκη. Αξίζει να σημειωθεί ότι 5 στα 10 παιδιά αναπτύσσουν ανοχή στον ένα χρόνο, 7 στα 10 στα 3 χρόνια και 9 στα 10 στα 4 χρόνια.
Τροφικές αλλεργίες προσβάλουν περίπου το 7-8% του παιδικού πληθυσμού και αποτελούν το πιο συχνό πρόβλημα της βρεφικής και νηπιακής ηλικίας. Η συχνότητα εμφάνισης τροφικής αλλεργίας στα παιδιά είναι σχεδόν διπλάσια από ότι στους ενήλικες. Το πιο κοινό τροφικό αλλεργιογόνο είναι το γάλα της αγελάδας και ακολουθούν το αυγό, το φιστίκι, το ψάρι, η σόγια , το σιτάρι και τα οστρακοειδή. Για την αντιμετώπιση της αλλεργίας από γάλα αγελάδας, οι επιστήμονες συνιστούν τον μητρικό θηλασμό (ο οποίος μερικές φορές θα πρέπει να συνοδεύεται και από τον αποκλεισμό από τη δίαιτα της θηλάζουσας τροφίμων που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία στο βρέφος) τα υποαλλεργικά γάλατα και η υποαλλεργική διατροφή.
«Η συχνότητα της αλλεργίας στο γάλα αγελάδας υπολογίζεται στο 2-3% των βρεφών και ελαττώνεται με την αύξηση της ηλικίας. Η αλλεργία στο γάλα της αγελάδας εκδηλώνεται με συμπτώματα κυρίως από το πεπτικό σύστημα και το δέρμα και είναι δυνατόν να είναι άμεσου ή επιβραδυνόμενου ή μεικτού τύπου. Οι εκδηλώσεις από τον πεπτικό σωλήνα μπορεί να αφορούν τον οισοφάγο, το στομάχι, το λεπτό έντερο ή και το παχύ έντερο» αναφέρει η επίκουρη καθηγήτρια παιδιατρικής-παιδιατρικής γαστρεντερολογίας στο ΑΠΘ Μαρία Φωτουλάκη, σε ανακοίνωση που θα παρουσιάζει στο 40ο Παιδιατρικό Συνέδριο της Παιδιατρικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος το οποίο θα πραγματοποιηθεί 27-28 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη.
«Η στρατηγική για την αντιμετώπιση της αλλεργίας στο γάλα αγελάδας περιλαμβάνει αποκλεισμό των πρωτεϊνών γάλακτος αγελάδας από τη διατροφή. Κατά κανόνα υπάρχει διασταυρούμενη αλλεργία με το γάλα της κατσίκας και της προβατίνας. Ως εκ τούτου αποκλείεται επίσης το κατσικίσιο και το πρόβειο γάλα. Βρέφη με αλλεργία στο γάλα αγελάδας έχουν αλλεργία και σε άλλες πρωτεϊνες όπως σόγιας 10-70%, μητρικού γάλακτος (από διατροφή της μητέρας ) 20%, πεπτίδια υδρολυμένης πρωτεϊνης αγελαδινού γάλακτος 10%. Ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός με ή χωρίς δίαιτα αποκλεισμού της μητέρας αποτελεί την πιο σωστή διατροφή για το βρέφος με αλλεργία στο γάλα αγελάδας. Τα γάλα της μητέρας αποτελεί ιδανική διατροφή για το βρέφος τους πρώτους 6 μήνες και μπορεί να συνεχιστεί μετά την εισαγωγή στερεάς τροφής μέχρι τους 12 μήνες της ζωής. Επιπλέον συνιστάται καθυστέρηση της εισαγωγής στερεάς τροφής ως την ηλικία των 6 μηνών. Σε βρέφη που δε θηλάζουν χορηγείται υποαλλεργικό βρεφικό γάλα» αναφέρει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που θα παρουσιάσει στο ίδιο συνέδριο η ομότιμη καθηγήτρια παιδιατρικής -παιδιατρικής γαστρεντερολογίας Σάντα Νούσια-Αρβανιτάκη.
Υποαλλεργικό γάλα , όπως εξηγεί η κ Νούσια-Αρβανιτάκη, είναι εκείνο το οποίο γίνεται ανεκτό από το 90% των βρεφών με αποδεδειγμένη αλλεργία στο γάλα αγελάδας. Στην αντιμετώπιση των κλινικών εκδηλώσεων της αλλεργίας στο γάλα αγελάδας αποτελεσματικά κατά κανόνα είναι τα γάλατα εκτεταμένης υδρόλυσης τα οποία παράγονται με συνδυασμό τεχνολογικών μεθόδων. Στην περίπτωση που οι ασθενείς αναπτύξουν αλλεργία και στο γάλα εκτεταμένης υδρόλυσης τότε χορηγείται γάλα αμινοξέων. Επίσης από το γάλα αμινοξέων μπορούν να επωφεληθούν βρέφη με αλλεργική γαστρίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα και στασιμότητα σωματικού βάρους, αλλεργική κολίτιδα, εκτεταμένο ατοπικό έκζεμα και κλινικές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια αποκλειστικού μητρικού θηλασμού .
Στην ήπια αλλεργία ως γάλα πρώτης επιλογής χορηγούνται τα γάλατα μερικώς υδρολυμένης πρωτεϊνης τα οποία δεν είναι υποαλλεργικά αλλά έχουν ελαττωμένη αντιγονικότητα και είναι εύπεπτα. Τα γάλατα πρωτεϊνης σόγιας, όπως αναφέρει η κ Νούσια-Αρβανιτάκη, δεν πρέπει να χορηγούνται σε βρέφη μικρότερα των 6 μηνών τα οποία έχουν αλλεργία στο γάλα αγελάδας , διότι μπορεί να αναπτύξουν αλλεργία στη σόγια. Επειδή το γάλα σόγιας έχει χαμηλό κόστος και καλύτερη γεύση μπορεί να χορηγηθεί σε νήπια με αλλεργία στο γάλα αγελάδες αφού αποδειχθεί η ανοχή του παιδιού στην πρωτεϊνη σόγιας .
«Το υποαλλεργικό γάλα και γενικά η υποαλλεργική διατροφή συνεχίζεται αυστηρά ως την ηλικία των 12 μηνών. Μετά τους 12 μήνες, συνιστάται μια δόση πρόκλησης (αλλεργίας) ανά εξάμηνο επί 3 χρόνια και κατόπιν κάθε χρόνο ώσπου να αποδειχθεί ανάπτυξη ανοχής» αναφέρει στην ανακοίνωσή της η κ Νούσια-Αρβανιτάκη. Αξίζει να σημειωθεί ότι 5 στα 10 παιδιά αναπτύσσουν ανοχή στον ένα χρόνο, 7 στα 10 στα 3 χρόνια και 9 στα 10 στα 4 χρόνια.
Άνοιξη και ρινική συμφόρηση ή αλλιώς...μπούκωμα!
Άνοιξη και ρινική συμφόρηση ή αλλιώς...μπούκωμα!
Της Αναστασίας Μοσχοβάκη
Η μύτη έχει σημαντικό ρόλο στο ανθρώπινο σώμα. Συντελεί στην ύγρανση του εισπνεόμενου αέρα, ενώ κατακρατά άχρηστα στοιχεία μικροοργανισμούς και ρύπους που δρουν βλαπτικά στους βρόγχους.
Το μπούκωμα ή ρινική συμφόρηση, όπως αποκαλείται στην ιατρική ορολογία, χαρακτηρίζεται από αδυναμία αναπνοής λόγω απόφραξης της μύτης, πταρμό ή ρινική έκκριση. Η ρινική έκκριση μπορεί να είναι αραιή διαφανής ή να είναι πηχτή, συνήθως κίτρινη πράσινη ή καφεοειδούς χρώματος. Στην περίπτωση της ρινικής συμφόρησης διαταράσσεται η ομαλή λειτουργία της μύτης.
Το σύνηθες μπούκωμα της Άνοιξης οφείλεται κυρίως στα παρακάτω αίτια, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις συνυπάρχουν:
Α. Συνήθεις λοιμώξεις του αναπνευστικού, κοινές ιώσεις, ιός νέας γρίπης.
Σύμφωνα με μελέτες, οι ιοί είναι το πιο κοινό αίτιο ρινικής συμφόρησης. Έχουν περιγραφεί ήδη πάνω από διακόσιοι αντιγονικά διαφορετικά ιοί ικανοί να προκαλέσουν «μπούκωμα» στον άνθρωπο και καθημερινά καινούριοι ιοί ανακαλύπτονται συνεχώς. Οι ρινοιοί, οι κορονοιοί, ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, οι αδενοιοί είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Οι ιοί αυτοί δύνανται να προκαλέσουν απλά μπούκωμα, αλλά και μία ευρεία γκάμα συνδρόμων όπως φαρυγγίτιδα, απλό κρυολόγημα, τραχειίτιδα, βρογχιολίτιδα, λαρυγγίτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονία ή και μυοκαρδίτιδα.
Άτομα με πτώση του ανοσοποιητικού αναπτύσσουν σοβαρότερα σύνδρομα ή μπορεί να εμφανίσουν μικροβιακές επιμολύνσεις και σοβαρή εξασθένηση στην πορεία μιας ιογενούς λοίμωξης που μπορεί να οδηγήσει ενίοτε στον θάνατο. Έτσι το ιογενές μπούκωμα που δεν λύεται, μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων (παραρρινοκολπίτιδα), ωτίτιδα, μηνιγγίτιδα, μικροβιακή πνευμονία, καρδιακή ανεπάρκεια κ.λπ.
Ο ιός της νέας γρίπης Η1Ν1, αναμένεται να εμφανίσει επιδημικές εξάρσεις σε όλη την διάρκεια της Άνοιξης, αλλά και το Καλοκαίρι. Η νέα γρίπη μπορεί να εκδηλωθεί με ελαφρά συμπτώματα (βήχας, μπούκωμα, δέκατα), μπορεί όμως να εξελιχθεί σε σοβαρή λοίμωξη, πνευμονία, ραβδομυόλυση, νεφρική ανεπάρκεια, μυοκαρδίτιδα, θάνατο. Ενδέχεται να παρουσιαστεί και διάρροια. Οι μορφές και η σοβαρότητα της νόσου, ποικίλλουν. Ομάδες υψηλού κινδύνου για δυσμενή έκβαση είναι τα παιδιά κάτω από πέντε ετών, οι έγκυες, οι ηλικιωμένοι, οι παχύσαρκοι, οι διαβητικοί, οι καρδιοπαθείς, οι καπνιστές, τα άτομα με αναπνευστικά υποκείμενα νοσήματα, οι ηπατοπαθείς, οι νεφροπαθείς, τα άτομα με νευρολογικά νοσήματα και οι άνθρωποι με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Παρόλα αυτά, τα περισσότερα περιστατικά αφορούν παιδιά και νέους ενηλίκους.
Η πρόληψη της λοιμώδους ρινίτιδας επιτυγχάνεται με γενικά και ειδικά μέτρα αποφυγής των λοιμώξεων. Συνιστάται:
· Ενίσχυση του ανοσοποιητικού με αποφυγή καπνού και καλή διατροφή η οποία να περιλαμβάνει σωστή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπη, ζωτικές βιταμίνες, άλατα, αντιοξειδωτικά, καθώς και να υπάρχει αποφυγή της κατάχρησης τοξικών ουσιών όπως είναι ο καφές και το αλκοόλ.
· Αποφυγή χώρων με συνωστισμό και καλός αερισμός τους.
· Καλό πλύσιμο χεριών.
· Άριστη αποκατάσταση νοσημάτων που προκαλούν αυξημένη ευπάθεια όπως είναι ο διαβήτης και τα αιματολογικά νοσήματα.
· Εμβολιασμός ομάδων υψηλού κινδύνου με ειδικά εμβόλια (πχ. εμβόλιο νέας γρίπης).
· Αποφυγή λήψης άσκοπης αντιβίωσης η οποία αυξάνει την πιθανότητα ανάπτυξης ανθεκτικών μικροβίων και σοβαρών επιπλοκών.
Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με το αίτιο και το κλινικό σύνδρομο.
Β. Εποχική αλλεργική ρινίτιδα
To μπούκωμα στην αλλεργική ρινίτιδα οφείλεται στην υπερβολική ανοσολογική απάντηση του οργανισμού σε ουσίες του περιβάλλοντος που καλούνται αλλεργιογόνα. Χαρακτηριστικό είναι το εποχικό μπούκωμα της Άνοιξης από αλλεργία στην γύρη λόγω της σχετικής ανθοφορίας των φυτών.
Η μελέτη των αλλεργιών γίνεται με ειδικές αιματολογικές εξετάσεις και μελέτες των εκκρίσεων της μύτης. Η πρόληψη επιτυγχάνεται με την εφαρμογή γενικών και ειδικών μέτρων πρόληψης. Έτσι στην περίπτωση της ρινίτιδας της Άνοιξης λόγω γύρης:
· Συνιστάται αποφυγή καπνού και έκθεσης στη γύρη.
· Τα παράθυρα στο αυτοκίνητο και στο σπίτι πρέπει να διατηρούνται κλειστά.
· Τα διπλά τζάμια συχνά βοηθούν.
· Τα κλιματιστικά πρέπει να συντηρούνται επαρκώς.
· Ειδικά κλιματιστικά συστήματα για αλλεργικούς διασφαλίζουν επαρκή αερισμό του χώρου κατακρατώντας την γύρη.
· Η γούνα των κατοικίδιων ζώων όταν εκτίθενται στο εξωτερικό περιβάλλον πρέπει να πλένεται και να καθαρίζεται.
Αρκετές περιπτώσεις χρειάζονται ιατρική προφυλακτική αγωγή πριν την έναρξη της ανθοφορίας από τον Φεβρουάριο. Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με το αίτιο και το κλινικό σύνδρομο ενώ ορισμένες ανθεκτικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται με ειδικά «εμβόλια» απευαισθητοποίησης (ανοσοθεραπεία).
Γ. Μη αλλεργική, μη λοιμώδης αυτόνομη ρινίτιδα
Η μη αλλεργική μη λοιμώδης αυτόνομη ρινίτιδα, χαρακτηρίζεται από ρινική συμφόρηση (μπούκωμα) που δεν οφείλεται σε λοιμώδη ή αλλεργικά αίτια που προκαλούν την ανοσολογική απάντηση που αναφέρθηκε παραπάνω.
Η ρινική συμφόρηση στην περίπτωση αυτή είναι πολλές φορές το αποτέλεσμα απώλειας της υπάρχουσας ισορροπίας του ρινικού συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού αυτόνομου συστήματος.
Τα συμπτώματα αρκετές φορές πυροδοτούνται από μη αλλεργικούς παράγοντες που προκαλούν την ρήξη σε αυτή την ισορροπία. Τέτοιοι παράγοντες είναι οι μεταβολές θερμοκρασίας, οι ρύποι, τα αρώματα, το stress, αλλά και τα λευκαντικά.
Οι απότομες διαταραχές της θερμοκρασίας που παρατηρούνται την Άνοιξη έχουν ως αποτέλεσμα αυτή η μορφή της ρινίτιδας να επιδεινώνεται πολλές φορές κατά την Άνοιξη. Η μελέτη της ρινίτιδας αυτής περιλαμβάνει την μελέτη των εκκρίσεων και η θεραπεία γίνεται με ειδικά spray.
Δ. Ρινίτιδα απο κατάχρηση τοπικών αποσυμφορητικών
Σύμφωνα με στατιστικές μελέτες, η κατάχρηση τοπικών ρινικών αποσυμφορητικών από τον πληθυσμό αυξάνει κατά την Άνοιξη. Η κατάχρησή τους οδηγεί σε φαρμακογενή ρινίτιδα, λόγω αγγειδιαστολής του ρινικού βλεννογόνου.
Τα παθολογικά προβλήματα και τα νοσήματα που υποκρύπτονται πίσω από το μπούκωμα περιλαμβάνουν εκτός από τα παραπάνω νοσήματα και ανατομικές ανωμαλίες, τους πολύποδες της μύτης, ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα, ορισμένα καρκινώματα και όγκους, ενδοκρινολογικές διαταραχές, παρενέργειες φαρμάκων κ.λπ. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί ειδικός εργαστηριακός έλεγχος προς την κατεύθυνση των νοσημάτων αυτών. Η σωστή ιατρική εξέταση έχει κομβικό ρόλο στην ορθή αξιολόγηση της κάθε περίπτωσης.
Η κα. Αναστασία Μοσχοβάκη είναι Ιατρός, Ειδική Παθολόγος
http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com
Άνοιξη και ρινική συμφόρηση ή αλλιώς...μπούκωμα!
Της Αναστασίας Μοσχοβάκη
Η μύτη έχει σημαντικό ρόλο στο ανθρώπινο σώμα. Συντελεί στην ύγρανση του εισπνεόμενου αέρα, ενώ κατακρατά άχρηστα στοιχεία μικροοργανισμούς και ρύπους που δρουν βλαπτικά στους βρόγχους.
Το μπούκωμα ή ρινική συμφόρηση, όπως αποκαλείται στην ιατρική ορολογία, χαρακτηρίζεται από αδυναμία αναπνοής λόγω απόφραξης της μύτης, πταρμό ή ρινική έκκριση. Η ρινική έκκριση μπορεί να είναι αραιή διαφανής ή να είναι πηχτή, συνήθως κίτρινη πράσινη ή καφεοειδούς χρώματος. Στην περίπτωση της ρινικής συμφόρησης διαταράσσεται η ομαλή λειτουργία της μύτης.
Το σύνηθες μπούκωμα της Άνοιξης οφείλεται κυρίως στα παρακάτω αίτια, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις συνυπάρχουν:
Α. Συνήθεις λοιμώξεις του αναπνευστικού, κοινές ιώσεις, ιός νέας γρίπης.
Σύμφωνα με μελέτες, οι ιοί είναι το πιο κοινό αίτιο ρινικής συμφόρησης. Έχουν περιγραφεί ήδη πάνω από διακόσιοι αντιγονικά διαφορετικά ιοί ικανοί να προκαλέσουν «μπούκωμα» στον άνθρωπο και καθημερινά καινούριοι ιοί ανακαλύπτονται συνεχώς. Οι ρινοιοί, οι κορονοιοί, ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, οι αδενοιοί είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Οι ιοί αυτοί δύνανται να προκαλέσουν απλά μπούκωμα, αλλά και μία ευρεία γκάμα συνδρόμων όπως φαρυγγίτιδα, απλό κρυολόγημα, τραχειίτιδα, βρογχιολίτιδα, λαρυγγίτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονία ή και μυοκαρδίτιδα.
Άτομα με πτώση του ανοσοποιητικού αναπτύσσουν σοβαρότερα σύνδρομα ή μπορεί να εμφανίσουν μικροβιακές επιμολύνσεις και σοβαρή εξασθένηση στην πορεία μιας ιογενούς λοίμωξης που μπορεί να οδηγήσει ενίοτε στον θάνατο. Έτσι το ιογενές μπούκωμα που δεν λύεται, μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων (παραρρινοκολπίτιδα), ωτίτιδα, μηνιγγίτιδα, μικροβιακή πνευμονία, καρδιακή ανεπάρκεια κ.λπ.
Ο ιός της νέας γρίπης Η1Ν1, αναμένεται να εμφανίσει επιδημικές εξάρσεις σε όλη την διάρκεια της Άνοιξης, αλλά και το Καλοκαίρι. Η νέα γρίπη μπορεί να εκδηλωθεί με ελαφρά συμπτώματα (βήχας, μπούκωμα, δέκατα), μπορεί όμως να εξελιχθεί σε σοβαρή λοίμωξη, πνευμονία, ραβδομυόλυση, νεφρική ανεπάρκεια, μυοκαρδίτιδα, θάνατο. Ενδέχεται να παρουσιαστεί και διάρροια. Οι μορφές και η σοβαρότητα της νόσου, ποικίλλουν. Ομάδες υψηλού κινδύνου για δυσμενή έκβαση είναι τα παιδιά κάτω από πέντε ετών, οι έγκυες, οι ηλικιωμένοι, οι παχύσαρκοι, οι διαβητικοί, οι καρδιοπαθείς, οι καπνιστές, τα άτομα με αναπνευστικά υποκείμενα νοσήματα, οι ηπατοπαθείς, οι νεφροπαθείς, τα άτομα με νευρολογικά νοσήματα και οι άνθρωποι με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Παρόλα αυτά, τα περισσότερα περιστατικά αφορούν παιδιά και νέους ενηλίκους.
Η πρόληψη της λοιμώδους ρινίτιδας επιτυγχάνεται με γενικά και ειδικά μέτρα αποφυγής των λοιμώξεων. Συνιστάται:
· Ενίσχυση του ανοσοποιητικού με αποφυγή καπνού και καλή διατροφή η οποία να περιλαμβάνει σωστή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπη, ζωτικές βιταμίνες, άλατα, αντιοξειδωτικά, καθώς και να υπάρχει αποφυγή της κατάχρησης τοξικών ουσιών όπως είναι ο καφές και το αλκοόλ.
· Αποφυγή χώρων με συνωστισμό και καλός αερισμός τους.
· Καλό πλύσιμο χεριών.
· Άριστη αποκατάσταση νοσημάτων που προκαλούν αυξημένη ευπάθεια όπως είναι ο διαβήτης και τα αιματολογικά νοσήματα.
· Εμβολιασμός ομάδων υψηλού κινδύνου με ειδικά εμβόλια (πχ. εμβόλιο νέας γρίπης).
· Αποφυγή λήψης άσκοπης αντιβίωσης η οποία αυξάνει την πιθανότητα ανάπτυξης ανθεκτικών μικροβίων και σοβαρών επιπλοκών.
Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με το αίτιο και το κλινικό σύνδρομο.
Β. Εποχική αλλεργική ρινίτιδα
To μπούκωμα στην αλλεργική ρινίτιδα οφείλεται στην υπερβολική ανοσολογική απάντηση του οργανισμού σε ουσίες του περιβάλλοντος που καλούνται αλλεργιογόνα. Χαρακτηριστικό είναι το εποχικό μπούκωμα της Άνοιξης από αλλεργία στην γύρη λόγω της σχετικής ανθοφορίας των φυτών.
Η μελέτη των αλλεργιών γίνεται με ειδικές αιματολογικές εξετάσεις και μελέτες των εκκρίσεων της μύτης. Η πρόληψη επιτυγχάνεται με την εφαρμογή γενικών και ειδικών μέτρων πρόληψης. Έτσι στην περίπτωση της ρινίτιδας της Άνοιξης λόγω γύρης:
· Συνιστάται αποφυγή καπνού και έκθεσης στη γύρη.
· Τα παράθυρα στο αυτοκίνητο και στο σπίτι πρέπει να διατηρούνται κλειστά.
· Τα διπλά τζάμια συχνά βοηθούν.
· Τα κλιματιστικά πρέπει να συντηρούνται επαρκώς.
· Ειδικά κλιματιστικά συστήματα για αλλεργικούς διασφαλίζουν επαρκή αερισμό του χώρου κατακρατώντας την γύρη.
· Η γούνα των κατοικίδιων ζώων όταν εκτίθενται στο εξωτερικό περιβάλλον πρέπει να πλένεται και να καθαρίζεται.
Αρκετές περιπτώσεις χρειάζονται ιατρική προφυλακτική αγωγή πριν την έναρξη της ανθοφορίας από τον Φεβρουάριο. Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με το αίτιο και το κλινικό σύνδρομο ενώ ορισμένες ανθεκτικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται με ειδικά «εμβόλια» απευαισθητοποίησης (ανοσοθεραπεία).
Γ. Μη αλλεργική, μη λοιμώδης αυτόνομη ρινίτιδα
Η μη αλλεργική μη λοιμώδης αυτόνομη ρινίτιδα, χαρακτηρίζεται από ρινική συμφόρηση (μπούκωμα) που δεν οφείλεται σε λοιμώδη ή αλλεργικά αίτια που προκαλούν την ανοσολογική απάντηση που αναφέρθηκε παραπάνω.
Η ρινική συμφόρηση στην περίπτωση αυτή είναι πολλές φορές το αποτέλεσμα απώλειας της υπάρχουσας ισορροπίας του ρινικού συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού αυτόνομου συστήματος.
Τα συμπτώματα αρκετές φορές πυροδοτούνται από μη αλλεργικούς παράγοντες που προκαλούν την ρήξη σε αυτή την ισορροπία. Τέτοιοι παράγοντες είναι οι μεταβολές θερμοκρασίας, οι ρύποι, τα αρώματα, το stress, αλλά και τα λευκαντικά.
Οι απότομες διαταραχές της θερμοκρασίας που παρατηρούνται την Άνοιξη έχουν ως αποτέλεσμα αυτή η μορφή της ρινίτιδας να επιδεινώνεται πολλές φορές κατά την Άνοιξη. Η μελέτη της ρινίτιδας αυτής περιλαμβάνει την μελέτη των εκκρίσεων και η θεραπεία γίνεται με ειδικά spray.
Δ. Ρινίτιδα απο κατάχρηση τοπικών αποσυμφορητικών
Σύμφωνα με στατιστικές μελέτες, η κατάχρηση τοπικών ρινικών αποσυμφορητικών από τον πληθυσμό αυξάνει κατά την Άνοιξη. Η κατάχρησή τους οδηγεί σε φαρμακογενή ρινίτιδα, λόγω αγγειδιαστολής του ρινικού βλεννογόνου.
Τα παθολογικά προβλήματα και τα νοσήματα που υποκρύπτονται πίσω από το μπούκωμα περιλαμβάνουν εκτός από τα παραπάνω νοσήματα και ανατομικές ανωμαλίες, τους πολύποδες της μύτης, ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα, ορισμένα καρκινώματα και όγκους, ενδοκρινολογικές διαταραχές, παρενέργειες φαρμάκων κ.λπ. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί ειδικός εργαστηριακός έλεγχος προς την κατεύθυνση των νοσημάτων αυτών. Η σωστή ιατρική εξέταση έχει κομβικό ρόλο στην ορθή αξιολόγηση της κάθε περίπτωσης.
Η κα. Αναστασία Μοσχοβάκη είναι Ιατρός, Ειδική Παθολόγος
http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)