...............................................................................................................................................................................................................................................

Καμιά φορά ...
αδυνατω να γράψω...
Έτσι συμβαίνει όταν σε σκέπτομαι...
Λέξεις δε βρίσκω να σου πω...
πέρ' απ' αυτές που σε συνθέτουν...
Αν παραλείψω μια ...
θα σ’ αδικήσω...
Αν θα προσθέσω μια ...
θ' αλλάξει η αρμονία...
Σπάζω το μολύβι μου και σε κοιτώ...
Εκστατικός κι ερωτευμένος...
Απέναντί σου δε νιώθω δυνατος...
Μάλλον σαν κορνιζοποιός μπροστά σ' εξαίσιο πίνακα μοιάζω...
ποσο θα θελα να γινω ποιητης του ερωτα σου......

..................................................................................................................................................................................................









Είναι ...

αυτές οι στιγμές που λες  για πάντα θέλω να κρατήσουν...
Αδειάζει το μυαλό από καθετί άχρηστο 
και μένεις εσύ...
η ζεστασιά και η χαρά στην καρδιά μου...
Μένει το τώρα στα μάτια  σου που με κοιτούν ...
και το μετά χάνεται στα αμέτρητα φιλιά μας...
Και ξαγρυπνώ ...
χωμένος στην αγκαλιά σου....
να σε κοιτώ και να μεθώ ...
από το άρωμα του κορμιού σου που με τυλίγει...
Και ζαλισμένος ...
ύστερα αφήνομαι...
γλυκά...
υγρά φιλιά στο λαιμό σου...
σταγόνες ...
που σε τρελαίνουν  και βάζουν σε χορό τα χέρια σου...
να χαϊδεύουν το σώμα μου...
Οι ανάσες σου ...
κόβονται και τεντώνεσαι  αναριγώντας στο παραμικρό μου άγγιγμα  στη σπονδυλική σου στήλη...
Νυχάκια και ακροδάχτυλα...
να διαγραφούν νοητές αυλακιές στην πλάτη σου...
ακούραστες...
Με σταματάς ...
κλείνοντας τα χέρια μου στα δικά σου ... 
σφίγγοντας με πάνω σου...
Και έτσι περνάνε οι ώρες...

Χαμηλώνω πια τα βλέφαρά μου και ακούω...
Την καρδιά σου ...
συγχρονισμένα να χτυπά με τη δική μου...
δυνατά...
γρήγορα...
Μιλούν εκείνες για μας...

...................................................................................................................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

Ιδέες και εμπνεύσεις, 

ατελείωτες, παρατημενες, μισές, 

κρεμασμένες στην άκρη του μυαλού, 

ξεχασμένες. 

Να βασανίζονται σε κλειδωμένα κατάστιχα 

που ποτέ δεν ανοίγουν, 

ποτέ δεν γράφονται, 

ποτέ δεν ολοκληρώνονται. 

Να μαραίνονται και να θολώνουν καθώς ολοένα ξεχνιούνται.

Τις πιάνω απο το χέρι, 

αν και αργά το ξέρω, 

δεν με θυμούνται...

Αλλά γραπώνονται πάνω μου 

για να βγουν στην επιφάνεια, 

να κατασπαράξουν το μυαλό, 

την έμπνευση, 

τους νευρώνες 

που κινούν το χέρι μου και γράφει. 

Και έρχονται, 

με περικυκλώνουν κοιτώντας με βαθιά στα μάτια, 

προσπαθώντας να βρουν την πηγή που τις γέννησε, 

διέξοδο στη μάταιη αρχή τους 

και την ατέρμονη προσμονή της ολοκλήρωσης. 

Ποιος θα με σώσει από τα σάπια σώματά τους; 

εκείνα που δεν έθρεψα και πριν γεννηθούν έθαψα; 

τα μάτια τους δρόμοι για τη μήτρα της δημιουργίας, 

το κλάμα τους λεπίδι άμβλωσης που τα ξεσκίζει από τα σωθικά μου

Πώς θα σωθώ; 

Από εκείνο το φως στην άκρη της σπηλιάς, 

από εκείνον τον ήλιο, 

το τέλος που ο ίδιος θα βάλω σε αυτές που εγκατέλειψα.......

.............................................................................................................................................................................

.............................................................................................................................................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MONAΞΙΑ...

Αφορμή για την ανάρτηση αυτή είναι η μοναξιά που νοιώθω καποιες στιγμες...

Μη πει κανείς από εσάς ότι δεν αισθάνεστε μόνοι/ες...

Δε θα σας πιστέψω... 

Η ανάγκη μας για επικοινωνία, μας ανάγκασε να βρούμε εναλλακτικές λύσεις στο πρόβλημά μας... Μια από αυτές, η πιο μοντέρνα, η πιο διαδεδομένη, είναι το ιντερνετ... 

Το κακό είναι ότι ΨΑΧΝΟΥΜΕ να βρούμε ανθρώπους έτσι όπως εμείς ονειρευόμαστε... 

Έτσι όπως εμείς θέλουμε να μας φέρονται...

 Εγωιστικό πολύ...

Ξεχνάμε πως έχουμε να κάνουμε με ψυχές τις οποίες ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να μάθουμε αν δεν τις ζήσουμε πρώτα... 

Η οθόνη μας είναι γεμάτη από συναισθήματα ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ... 

Αυτό δεν έχουμε κατανοήσει ως τώρα...

 Πιστεύουμε κάποιες λέξεις ...

(όποιες μας συμφέρουν συναισθηματικά)

ενώ τις υπόλοιπες τις μεταφράζουμε σε όποια γλώσσα εμείς θέλουμε!

ΚΑΜΙΑ ΓΡΑΠΤΗ ΛΕΞΗ ...

δεν δύναται να περιγράψει εμάς  και τον χαρακτήρα μας... 

Μονάχα οι πράξεις είναι ικανές ...

για αυτό και λογικό είναι, να μη μπορούν να αποδοθούν μέσα στα ηλεκτρονικά έγγραφά μας... 

Γιατί όλα αυτά; 

Ίσως επειδή θέλουμε να φτάσουμε το όνειρό μας... 

Ή... 

επειδή δεν έχουμε τίποτα άλλο να κάνουμε για να γεμίσουμε την μονότονη ζωή μας... 

Ή επειδή μπορούμε να φοράμε την μάσκα της υποκρισίας και να κρυβόμαστε, τελικά, από τον ίδιο μας τον εαυτό;;;;;;;;; Υπάρχουν και κάποιες άλλες περιπτώσεις...

τις οποίες δε θα τις αναφέρω γιατί είναι ιδιαίτερες ... 

περίεργες...

εντελώς αληθινές ή... 

κλπ κλπ...
Άρχισα να γράφω αναρτήσεις για να εκφράσω τις σκέψεις μου... 

Να πω όλα όσα μπορούσα να πω σε μια γυναίκα... την οποία αναζητω για να υπάρχει στη ζωή μου... 

Να μαλώσω τον εαυτό μου για τα λάθη του... Ξέροντας πάντα ότι είμαι ένας ανώνυμος σε εσάς... 

Και εσείς... 

επικοινωνήσατε μαζί μου και σας ευχαριστώ πολύ για αυτό...

Εσείς με παροτρύνατε να συνεχίσω να γράφω ...

για τη ζωη...

για εκείνη...

που εχω πλασει στο μυαλλο μου...

Αν είχαν αποτυπωθεί άλλα σχόλια, σίγουρα διαφορετικές αναρτήσεις θα ακολουθούσαν... Άρα...

στη ζωή...

υπάρχει ένας απαράβατος νόμος... 

Ο νόμος του ΔΙΝΩ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΩ. 

Στην Κοινωνιολογία ονομάζεται επικοινωνία...

Κλείνω με ένα ερώτημα προς όλους/ες:

Γιατί αισθάνεσαι μοναξιά;;;;;;

..............................................................................................................................................................................


Τις νύχτες του πάθους
ταξίδεψα σε χώρες-κορμιά
από διαφορετικό χώμα-χρώμα
φτιαγμένες… Είχα σαν οδηγό τις αισθήσεις
και το νου μου… Την όραση
για να κοιτώ στα μάτια
τον προορισμό μου… Την αφή
για να αισθάνομαι
τις ανισοσταθμίες του κορμιού… Την γεύση
για να γεύομαι λαίμαργα
τους χυμούς που ανάβλυζαν από το πάθος… Την όσφρηση
για να μυρίζω τον πόθο
σε κάθε θύλακα του δέρματος… Την ακοή
για να χαίρομαι
τους ήχους της ηδονής… Τα ταξίδια μου
με έμαθαν να γνωρίζω
τις επιθυμίες που αναπτύσσονται
ανάμεσα σε ταξιδευτές
ξένους και άμαθους μεταξύ τους… Ολοκληρώθηκα σαν άντρας
και ολοκλήρωσα τις αισθήσεις μου
σε κορμιά αλαργινά
σε ταξίδια μυστικά… Ταξιδευτής και πραματευτής
σκηνωμάτων και αρωμάτων
κορμιών και λογισμών…........

 

 

 

....................................................................................................................................................................................

 

 

 

 

 

 

Εσυ...
η γλυκυτερη αισθηση...
η μαγεια σου ...
ζωγραφια στον τοιχο της καρδιας μου...
τα χρωματα σου...
ουρανος μου...
η αυρα σου...
δροσια στα καυτα καλοκαιρια μου...
η σιωπη σου...
μητρικη μου γλωσσα...
οι λεξεις σου...
σταγονες βροχης...
δεν σε προσκαλεσα εγω....
εσυ με διαλεξες...
με αιχμαλωτισες μεσα σε ανοιξιατικες στιγμες...
της ζωη μας συλλαβες....
εσυ...
η δικια μου ανοιξη...
το δικο μου χαμογελο...
το μαγικο ταξιδι της ζωης μου...........

 

 

 

 

....................................

 

 

Όλα τόσο αθόρυβα γίνονται...

όλα σωπαίνουν γύρω μας...

οι στιγμές...

 οι πράξεις....

περνά ο καιρός ...

τόσο μα τόσο γρήγορα...

Βουβός θεατής του κάθε λεπτού...

Δε ξέρω αν θέλω να το αλλάξω αυτό...

αν μπορώ..(?)

 

 

 

 

 

 

 

Το χρωμα των ονειρων μου...
μπλεκεται μες τα ματια σου κι αλλαζει όταν αλλάζεις προοπτικές...
Το χρώμα των ονείρων μου ...
κυλάει πάνω στο σώμα σου...
κρύβεται στην ανάσα σου...
κάνει κύκλους γύρω απ' το είναι σου...
Αλλάζει...
αλλάζει όψεις...
αλλάζει μορφές...
Έδωσες χρώμα στα όνειρά μου...
Έγινες φλόγα που σιγοκαίει μες στα μάτια μου...
για να βλέπω πάντοτε τον κόσμο φωτεινό........

Η ευτυχία...
η χαρά...
η καλοσύνη...
η αγάπη...
η ελπίδα...
η επιτυχία...
η ομορφιά...
Όλες γένους θηλυκού ...
Όλες μοναδικές...
Γυναίκα...
Μια λέξη...
ένα σύμβολο...
Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες του κόσμου...!!!!!

........................................................................................................................................................................................










Σ' έβαλα μέσα μου και έγινες αλήθεια...
επιθυμίες κι όνειρα βάφτισα στ' όνομα σου...
στις λίμνες τις γαλήνιες βούτηξα των ματιών...
τόσο βαθιά ...
που ένιωθα να κόβεται η ανάσα μου...
ασφυκτιώ...
θάνατος του έρωτα ο βυθός...
αφέθηκα στο χάος του παραδομένος...
να αναδυθώ στη σμιλεμένη διαύγεια του φιλιού... στις κορυφές τις άγριες των χειλιών σου...
εκεί που ύψωσα των θέλω μου το πάθος.....

γινε για μενα ουρανος...
δροσοσταλιδα στα ονειρα μου....
χαμογελα ζωης...
τα ματια σου σαν κοιταω....!!!

Άφησε με ...
να ‘ρθω μαζί σου...
στο λιγο πιο κατω της ζωης σου...
στο μετα...
στο αυριο...
στο για παντα μαζι...
αφησε με...
στα ματια σου να ταξιδεψω...
στου κορμιου σου τις καμπυλες να περιπλανηθω...
να γινουμε ενα...
εσυ κι εγω....
η ανασα μας...
τα κορμια μας...!!!

.......................................................................................................................................................................

 

 

Στο κάδρο ...

της δικής μου καθημερινότητας πλάθεσαι χρυσή βροχή... 

συγκοινωνείς με τον κόσμο τον δικό μου... 

στάζοντας αγάπη... 

κι ύστερα ...

εξαϋλώνεσαι  μέσα σε χρώματα ...

που αγαπά ο λογισμός ν' αποκοιμιέται...
ό,τι λάμπει σίγουρα δεν είναι χρυσός... 

μα σαν τη λάμψη των ματιών σου   ...

άλλη δεν βρήκα........

 

 

το αρωμα του κορμιου σου...

τα χρωματα των ματιων σου...

με παρασερνουν...

σε ταξιδια ονειρικα...

σε μονοπατια ανθησμενα...

ταξιδευουν το μυαλλο και την ψυχη μου...

κι ερωτας...

εκει...

να μου θυμηζει την υπαρξη σου...

κι η καρδια στο δικο της ρυθμο...

να παλλεται....

Καλη κι ευλογημενη χρονια να εχετε...
η επιθυμιες σας ευχες μεσα απ την καρδια μου...
ομορφα καθημερινα ταξιδια να σας επιφυλασσει γεματα υγεια και τυχη...

χαμογελα κι ευτυχησμενες στιγμες...
ερωτικα ταξιδια κι αγαπη...

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΣΑΣ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΝΟΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ....

Κ Α Λ Η   Χ Ρ Ο Ν Ι Α   

Χ Ρ Ο Ν Ι Α   Π Ο Λ Λ Α !!!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ....!!!

παλι με προσκαλει αποψε ο ερωτας...

καλυμενος με εναστρο πεπλο....

κι καρδια....

σε τρελους ρυθμους να παλλεται ...

για σενα....

ασε με...
ν'αγγιξω τις καμπυλες σου...
να χαθω ...
στ'αποκρυφα σημεια του κορμιου σου...
τα κορμια μας να γινουν ενα...
να μπερδευτουν οι ανασες μας ...
στα καφτα σου τα φιλια να καω...
ασε με ...
ν'ακουσω τους χτυπους της καρδιας σου... 
νιωσε με...
κλεισε με μεσα σου...
ασε με...
με τα δαχτυλα μου να χαραζω διαδρομες πανω στο κορμι σου...
να μεθυσω απ το αρωμα του... 
ταξιδεψε με ...
σαν ηλιοβασιλεμα ...
σαν εναστρες νυχτες...
φυλακισε με στον ερωτα σου... 


θελω ταξιδια να με πας... 
ακομη ενα βραδυ .......

Δεν υπαρχει τιποτα πιο ομορφο ...
δεν υπαρχει κατι πιο μοναδικο...
απ τα ματια σου...
το χαμογελο σου...
μερα με τη μερα...
η καρδια μου ...
ολο και πιο δυνατα χτυπα ...
στον ρυθμο του ερωτα σου...
το αυριο φανταζομαι...
ονειρα κανω...
το χαμογελο μου ανθει...
σαν μικρο παιδι...
το συναισθημα δυνατο...
η ψυχη ...
η ψυχη μου ξανα χαμογελα...
κι ο νους μου ...
ταξιδευει ...
στου φιλιου σου τη χαρα....

.
Μια εικονα ζεστη με γεμιζει χαμογελα...
σαν ταξιδευω με τα ματια σου...
αφησε με ...
να ξεχειλισω απο ερωτα...
ν'ακουσω τους χτυπους της καρδιας σου...
να δροσιστω απ το φιλι σου...
να γινω ενα ...

ενα με το κορμι σου.......

 

 

 

..................................

τις δικες μας στιγμες ...
ονειρευομαι....
τις στιγμες ...
που οι ανασες μας σμιγουν...
τα κορμια μας γινονται ενα...
το αχ...
η μουσικη επενδυση της νυχτας ...
τα ματια σου ...
αστερια που φωτιζουν το σκοταδι...
κι εγω...
να λιωνω ...
απ τον ποθο......