VOULIARATINOS

GlitterGraphics
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified


commentscute


thanks Comments

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

...................................................................................................................................................................................................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Θέλω να γράψω για τ' απλό, απόψε...
Να ξεχάσω τίς λέξεις και να καταθέσω νοήματα μουγγά...
Και ν' αστράφτουν απ'αλήθεια και απλότητα...
Ανεπίδεκτος μαθήσεως ο νούς...
χάνονται τ' απλά του κόσμου μέσα στα ελικοειδή του μονοπάτια...
Μπαίνουν τα χρώματα  στη μέση...
και οι σκέψεις παραπλανούνται κι' ύστερα περιπλανιούνται...
Ανόητες προσπάθειες αφαίρεσης καταλήγουν πάντα στο ίδιο σημείο...
Ο λόγος γίνεται αντίλογος...
γυρνάει και δαγκώνει την ουρά του...
άμυνα και επίθεση μαζί...
καταλήγει ένα κουβάρι πρίν πεθάνει...
δεν βρίσκεται το απλό στον κύκλο...
ο κύκλος είναι περίπλοκο σχήμα...
στίς κοίλες επιφάνειες δεν υπάρχει ούτε τέλος, ούτε αρχή...
Πόσο απερίγραπτα δύσκολο είναι να γράψω για τ' απλό... 
Να κάνω τα μάτια μου σχισμές...
χάνονται έτσι τα περιττά...
το βλέμμα εστιάζει σ' ότι πραγματικά υπάρχει...
Να γεμίσω πέντε σελίδες λέξεις ...
και με τα μάτια μου σχισμές ν' απομονώσω τρείς προτάσεις που να μπορούν να τις συλλαβίσουν μωρά παιδιά...
Ν'απαριθμήσω τ' απλά εκατό φορές...
να μάθω να μη τα ξεχνάω...
Ν' αποκωδικοποιήσω τα νεύματα των ματιών και τα πρωτόγονα αγγίγματα...
Να πετάξω στα σκουπίδια όλα τα διφορούμενα και τα υπερθετικά...
Να ανακαλύψω όλες τις μουσικές του κόσμου μές στο "ντο"και στο λευκό να βλέπω χρώματα...
Να γυρίσω χίλιες στροφές γύρω απ' τον αξονά μου...
να ξετυλίγονται ένα-ένα τα "επιπλέον"...
να χάνονται μές στη φυγόκεντρο τα λόγια...
έναν αιώνα λόγια κυοφορώ μές στο μυαλό μου...
τις σημασίες μόνο να κρατήσω και στην ουσία των πραγμάτων να με ταξιδεύω...
Αδύνατον να γράψω για τ' απλό!
Ολα τ' απλά που έχω εύκαιρα...
χοροπηδούν ξεδιάντροπα κι' αρνούνται να γίνουν λέξεις...
Δεν χωράνε...
Γλιστρούν στα πλήκτρα οι Κυριακάτικες χειμωνιατικες λιακάδες...
τα χιλιοειπωμένα "σ'αγαπώ" όλου του κόσμου...
ένα ζευγάρι μάτια παιδικά...
ένα χαλί απο φύλλα...
μιά χούφτα φρέσκα καρύδια...
η "Σονάτα υπο το σεληνόφως"...
δυό ζωγραφισμένα βότσαλα...
τα παραμορφωμένα χέρια των γερόντων...
ένα ποτήρι γιοματάρι...
ο ύπνος των μωρών...
οι ψάθινες καρέκλες καφενείων...
Με περιπαίζουν και δραπετεύουν...

Προλαβαίνω στον αέρα ένα χαμόγελο...
Πάτάω το enter και το φυλακίζω....
Κι' ότι γίνει....................
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου