VOULIARATINOS

GlitterGraphics
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified


commentscute


thanks Comments

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

..........................


Κάθε απόβραδο ένας διακριτικός αγέρας όπως ο κτύπος της καρδιάς

ανοίγει ελαφρά μια γρίλια να περάσει «μέσα» ένα «βλέμμα»

Αγγίζει ελαφρά εκεί όπου άλλοτε εύρισκε πηγή έμπνευσης να ξεδιψάσει


Βλέπει βιαστικά το τρένο να περνά και να μην σταματά

για κείνο το ταξίδι στο χρόνο που κράτησε όσο μια ξάγρυπνη νύχτα


Υγραίνει η ματιά σαν ακουμπά τα νοτισμένα φύλλα του Νοέμβρη

σε μιαν άκρη με σταλακτίτες σκόρπιες συλλαβές - θα- Σ'α-γα-πω- πα-ντα

και φεύγει βιαστικά ......

Το παραθύρι δεν το κατεδάφισε ο χρόνος

Η μελωδία της ανάμνησης νανουρίζει κάθε νύχτα την ψυχή

που κουρνιάζει σε μιαν άκρη πίσω απ' την γρίλια

και ξυπνά κάθε φορά που τ' αγέρι της αφήνει "θορυβώδη σιωπή"

μέσα από ένα "βλέμμα."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου