VOULIARATINOS

GlitterGraphics
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified


commentscute


thanks Comments

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

                     ...................................................................




κοιταζεις εξω..
οχι στο εξω εξω απο το μεσα..
απλα εξω στον ουρανο..
χανεται η ματια..
αγγιζει τον οριζοντα..
εκεινο δηλαδη το σημειο οπου το γαλαζιογκρι του ουρανου αγγιζει το γκρι των πολυκατοικιων..
αφηνεις την ανασα σου στο τζαμι..
σηκωνεις το δαχτυλο και ζωγραφιζεις ενα σχημα..
αντιγραφεται αυτοματα στον ουρανο..
σε ενα λεπτο χανεται παλι σαν να μην υπηρξε.
.σου θυμιζει κατι αυτο?
τα λεπτα που χαθηκαν σαν να μην υπηρξαν ποτε?
τις σχεσεις που εγιναν και τελικα χαθηκαν σαν να μην εγιναν ποτε?
τα χαμογελα που σβησαν σαν να μην υπηρξαν ποτε?
και οι φιλιες σου?
οι θυσιες που εκανες για χαρη τους οι διαλογοι μεχρι τα χαραματα τα γελια και τα μεθυσια και αυτα χαθηκαν σαν να μην υπηρξαν ποτε?
οταν θα φυγω και εγω θα ειναι σαν να μην υπηρξα ποτε?
και αν μεινω στην σκεψη καποιων μοναχα που με ενιωσαν λιγο παραπανω ποιο προσωπο μου θα διαλεξουν να εχω στην αναμνηση τους?
ποια απο ολες μου τις μασκες θα χρησιμοποιησουν να καλυψουν το φαντασμα μου?
ατελειωτες διαδρομες ατελειωτες εικασιες..
παντα το ιδιο ερωτημα..
υπαρχω?
ρωτας και ξερεις..
σιγουρα δεν υπαρχεις..
ακατανοητη υπαρξη..
ντυμενη με ενα συννεφο ερωτηματικο..
αφηνεις λεξεις ψιχουλα να προλαβει η ψυχη να φτασει στο καστρο του μυαλου..
η νυχτα τα σκεπαζει για να μην τα βρει..
και το φεγγαρι ριχνει το φως του να κανει το δρομο της πιο ευκολο..
ξεκλειδωνει η πορτα και μπαινει στο καστρο..
ανοιγει τα συρταρια των σκεψεων και των αναμνησεων..
τοσος χρονος πακεταρισμενος σε κουτακια..
βλεπεις ολη σου την ζωη να περναει μπροστα απο τα ματια σου..
ολες εκεινες τις επιλογες που ενστικτωδως η μετα απο πολυ σκεψη η φοβο εκανες η επελεξες να μην κανεις η σε αναγκασαν να κανεις η σε φοβησαν να μην κανεις..
-μην ξεχνας τα γιατι δεν εχουν σημασια- ολες αυτες οι επιλογες σε εκαναν αυτο που εισαι σημερα..
και αληθεια πες μου το αγαπας αυτο που εγινες η ακομα κλεινεις τα ματια μπροστα στο ειδωλο σου το πρωι?
αντεχεις να το κοιτας?
ελπιζω να το αγαπας..
στο ευχομαι γιατι ξερεις..
μοναχα αυτο εχεις..
κανενας τροπος να του ξεφυγεις..
η μηπως και αυτο ειναι μυθοπλασια?
θυμαμαι μια ταινια οπου ο πρωταγωνιστης καθε μερα ζουσε την ιδια μερα ξανα και ξανα προσπαθωντας να μην επαναλαβει τα ιδια λαθη..
αν και εμεις λοιπον ζουμε σε ενα συμπαν σε pause rewind and replay?αν ολος ο χρονος ειναι μια μερα?
οπου αρχιζει το πρωι και τελειωνει το βραδυ..
το βραδυ παταμε το rewind σβηνονται οι μνημες και ξαναρχιζουμε να βιντεοσκοπουμε πανω στο ιδιο σημειο..
αν στα αληθεια καποια προσευχη εισακουστηκε και ο χρονος σταματησε.. 
τοτε στα αληθεια εισαι ευτυχισμενος με την μοναδικη μερα που εχεις ζησει?
η ακομα βλεπεις σαν οριζοντα το κομματι του ουρανου που αγγιζει σαπιες πολυκατοικιες?
Καληνυχτα......!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου