VOULIARATINOS

GlitterGraphics
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified


commentscute


thanks Comments

Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

                           H δυνατότητα του εγκεφάλου να χωρίζει τις έννοιες

      


Μια ομάδα κωφών παιδιών από τη Νικαράγουα που επικοινωνούν με μία δική τους νοηματική γλώσσα, αποτελούν για τους γλωσσολόγους ένα πολύ καλό παράδειγμα μιας γλώσσας που βρίσκεται στην αφετηρία της.Τα παιδιά αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο τα τμήματα του εγκεφάλου μας συνεργάζονται για την εκμάθηση της γλώσσας.



Εδώ και πολύ καιρό συζητιέται κατά πόσο οι εγκέφαλοί μας είναι μία "κενή πλάκα", ικανή να μάθει το δομή οποιασδήποτε γλώσσας, ή εάν οι ικανότητές μας σε αυτό το πεδίο εξαρτώνται από τους εκάστοτε γραμματικούς κανόνες.



Οι υπάρχουσες γλώσσες χαρακτηρίζονται από θεμελιώδεις κανόνες. Αλλά αυτό μπορεί απλά να συμβαίνει επειδή οι διαφορετικές γλώσσες έχουν επηρεάσει η μια την άλλη κατά την εξέλιξή τους. Οι γλωσσολόγοι έχουν προσπαθήσει να απαντήσουν στο παραπάνω ερώτημα εξετάζοντας διάφορες γλώσσες που βρίσκονται σε εξέλιξη. Παραδείγματος χάριν, όταν συνεργάζονται άνθρωποι που μιλούν διαφορετικές γλώσσες, όπως στις περιπτώσεις των μεταναστών, δημιουργούν γρήγορα μια αργκό που μπορεί στη διάρκεια των χρόνων να εξελιχθεί σε μία νέα ιδιωματική γλώσσα. Όμως σε αυτές τις περιπτώσεις οι επικοινωνίες είναι βασισμένες σε προϋπάρχουσες γλώσσες.



Τα κωφά παιδιά της Νικαράγουα είναι ειδική περίπτωση επειδή έχουν δημιουργήσει μια γλώσσα από την αρχή. Τα κωφά παιδιά της χώρας ζούσαν σε απόλυτη απομόνωση έως ότου συγκεντρώθηκαν σε ειδικά σχολεία προς το τέλος της δεκαετίας του ΄70 και της δεκαετίας του ΄80. Μόλις άρχισε η συνύπαρξή τους αυτά ξεκίνησαν να επικοινωνούν στον ελεύθερο χρόνο τους, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα σήματα. Κατέληξαν τελικά να χρησιμοποιούν κατά κόρον τις χειρονομίες που είχαν οικειοποιηθεί ώσπου να φθάσουν στην εφηβεία τους, με αποτέλεσμα οι παλαιότερες ομάδες παιδιών να χρησιμοποιούσαν ένα σχετικά ακατέργαστο σύνολο χειρονομιών. Αλλά οι νεώτερες γενεές επανακαθορίζουν τις χειρονομίες κατά τη διάρκεια της αμοιβαίας συνύπαρξής τους, διαμορφώνοντας μια απολύτως νέα γλώσσα με τους γραμματικούς της κανόνες.



Η Ann Senghas του πανεπιστημίου Κολούμπια, στη Νέα Υόρκη, μελετά τον τρόπο επικοινωνίας της ομάδας, κάθε χρόνο από το 1990. Θεωρεί πως ο τρόπος με τον οποίο έχει αναπτυχθεί η γλώσσα αποκαλύπτει μερικά μυστικά για τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζονται και δικτυώνονται τα διάφορα μέρη του εγκεφάλου μας. Στην πιό πρόσφατη μελέτη της, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Science, η Senghas μελέτησε μία ιδιότητα κοινή σε όλες τις ομιλούμενες και νοηματικές γλώσσες σε όλο τον κόσμο: ότι οι εκφράσεις κατασκευάζονται από μέρη με μικρότερες έννοιες. Παραδείγματος χάριν, εάν λέμε πως "μια ρόδα κυλά σε έναν λόφο, προς τα κάτω", χρησιμοποιούμε διαφορετικές λέξεις για το "κυλά" και το "προς τα κάτω", ακόμα κι αν και οι δύο είναι μέρος της ίδιας δραστηριότητας.



Αυτό μας παρέχει ένα εύκαμπτο λεξιλόγιο που μπορεί να αναμιχθεί και να αντιστοιχηθεί για να περιγράψει άλλα γεγονότα. Η Senghas ζήτησε από παιδιά διαφορετικών ηλικιών που επικοινωνούν με νοηματική να πουν μια ιστορία και διαπίστωσε ότι από τη δεύτερη "γενεά" των παιδιών, εκείνοι που μιλούν τη νεογέννητη νικαραγουανή γλώσσα είχαν ένα παρόμοιο σύστημα. Αντί να διαθέτουν μόνο ένα σήμα για το "κύλισμα προς τα κάτω", που θα ήταν κι η πιό οικονομική επιλογή, εντούτοις είχαν δύο χωριστές χειρονομίες. Αυτό φανερώνει πως τα παιδιά γεννιούνται με μια φυσική δυνατότητα να χωρίζουν τη γλώσσα κατ΄ αυτό τον τρόπο. Οι στενά συσχετιζόμενοι κανόνες όπως αυτός, βοηθούν να εξηγήσουμε γιατί η γλώσσα γίνεται τόσο εύκολα κτήμα μας. Δεν είναι σαφές εάν αυτή η δυνατότητα να διαχωρίζονται οι έννοιες σε επιμέρους μέρη είναι συγκεκριμένη για τις γλώσσες, ή εάν είναι μέρος μιας ευρύτερης δυνατότητας που θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε άλλες διαδικασίες εκμάθησης.



Αλλά η πραγματική ομορφιά της μελέτης, αναφέρουν οι γλωσσολόγοι, είναι ότι αποδεικνύει πώς τα παιδιά δημιουργούν και προσαρμόζουν τη γλώσσα τόσο γρήγορα και από την αρχή. "Σκεφτόμαστε ότι απαιτούνται έτη και έτη εξέλιξης για τις γλώσσες. Και ξαφνικά παρατηρείται μία ραγδαία άνθηση της γλώσσας σε μία γενεά," λέει η Senghas. "Είναι φανταστικό!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου